Μια πρώτη απάντηση στην εγκύκλιο του Μητροπολίτη Σικάγου κ. Ναθαναήλ σχετικά με την τοποθέτηση του Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου

Σεβασμιότατε κε Ναθαναήλ,

Γράφετε στην εγκύκλιό σας ό,τι είναι ντροπή ακόμη και να παραφράσετε τα σχόλια του Μητροπολίτη Μόρφου κου Νεοφύτου σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Εσείς μπορεί να ντρέπεστε, αλλά εμείς χαιρόμαστε που ο Μητροπολίτης κ. Νεόφυτος τοποθέτησε την αλήθεια σχετικά με το θέμα αυτό, όπως ακριβώς την εξέφρασε ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης και την εκφράζουν όλοι οι παλαιοί και σύγχρονοι Πατέρες και Άγιοι της Ορθοδόξου Εκκλησία μας.

Στο δεύτερο σημείο των επισημάνσεών σας –όπως γράφετε- από την διδασκαλία της Εκκλησίας μας σημειώνετε πως οι Άγιοι της Εκκλησίας κάνουν λάθη και πρακτικά και ηθικά. Χρησιμοποιείτε το επιχείρημα ό,τι ο Μέγας Βασίλειος σε λόγο του έκανε –παρ’ ότι- ήταν Μέγας και Άγιος της Εκκλησίας μας, λάθος όταν έγραφε στην ‘’Εξαήμερον’’[1] ότι οι ισχυρές βροχοπτώσεις έχουν σαν συνέπεια την εμφάνιση βατράχων και χελιών σε μια ‘’αυθόρμητη/αυτόματη - γέννηση/αναπαραγωγή’’.

Σας διαφεύγει ό,τι –όπως σημειώνει ο μακαριστός π. Ιωάννης Ρωμανίδης[2] (+2001) : ‘’…ο θεόπτης δυνάται να γνωρίζει τον τρόπο ερεύνης των φυσικών φαινομένων, όχι όμως από την θεοπτίαν, αλλά από τον επιστήμονα. Και ο επιστήμων δύναται να γίνει θεόπτης, αλλά όχι μέσω της επιστήμης του, αλλά μόνον μέσω του θεόπτου. Ο θεόπτης δύναται να είναι κατά κόσμον εγγράμματος ή αγράμματος. Ο επιστήμων δύναται να είναι κατά Θεόν εγγράμματος ή αγράμματος.

Ο Θεόπτης είναι θεόπνευστος και ομιλεί απλανώς περί Θεού και οδηγεί αλαθήτως προς τον Θεόν, αλλά δεν είναι αλάθητος εις τα αφορώντα τας θετικάς και άλλας επιστήμας θέματα, περί των οποίων δύναται να γνωρίζει μόνον όσα γνωρίζουν οι σύγχρονοί του επιστήμονες’’.

Επομένως, σεβασμιότατε κ. Ναθαναήλ, αυτό που αναφέρει στην Εξαήμερόν του ο Μέγας Βασίλειος μπορεί να είναι επιστημονικό λάθος, αλλά η τοποθέτηση του Αγίου Πορφυρίου στο θέμα της ομοφυλοφιλίας –θέμα που αφορά άμεσα την πνευματική πορεία του ορθοδόξου χριστιανού εφόσον πρόκειται για πάθος/αμάρτημα και απόκλιση από το φυσιολογικό (παρά φύσιν)- είναι απλανής τοποθέτηση ενός Θεόπτη Αγίου (του Πορφυρίου) ο οποίος μας οδηγεί ‘’αλαθήτως προς τον Θεόν’’.

Γιατί λοιπόν επικαλείστε ένα επιστημονικό λάθος του Μεγάλου Βασιλείου για να υπονομεύσετε την απλανή και Θεόπνευστη τοποθέτηση των Αγίων μας (και συγκεκριμένα του Αγίου Πορφυρίου) σε θέματα σωτηριολογικά και πνευματικά;

Λόγος περί ομοφυλοφιλίας. Η Αγιοπνευματική τοποθέτηση της Αγίας μας Εκκλησίας και των συγχρόνων Αγίων Γερόντων.

Παρακάτω επισυνάπτεται ένα κείμενο του μοναχού Ιωάννου σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Βοηθάει πολύ να κατανοήσουμε πτυχές του αμαρτήματος αυτού σύμφωνα με τους σύγχρονους γέροντες και αγίους, ως τους: Άγιο Παίσιο, Άγιο Πορφύριο, Γέροντα Ευμένιο Σαριδάκη (+1999), Γέροντα Αναστάσιο Κουδουμιανό (+2013), Γέροντα Εφραίμ της ιεράς μονής Αγίου Αντωνίου Αριζόνας και λοιπών.

Είναι κατά πάντα έγκυρο. Ο μοναχός Ιωάννης ανήκει στην Αγία μας Εκκλησία, είναι σε μοναστήρι της Βορείου Ελλάδος αλλά δεν έχει ευλογία να αποκαλύπτει την αδελφότητα στην οποία ανήκει.

Ο Μητροπολίτης Μόρφου που βάλλεται για αλήθειες που είπε σχετικά με αυτό το διαστροφικό αμάρτημα χαίρει θέση ομολογητή της Εκκλησίας μας. Βάστα γερά Μόρφου Νεόφυτε.

Έχουμε υποχρέωση να διαφωτιστούμε και να διαφωτίσουμε. Χωρίς φόβο, χωρίς πάθος, αλλά η αλήθεια είναι αλήθεια. 

***

 
Λόγος περί ομοφυλοφιλίας - θεματικής εβδομάδας έμφυλων ταυτοτήτων και σχέδιο νόμου για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου

Τα τυχόν λάθη δικά μου, τα ελάχιστα ίσως σωστά του Χριστού μας.

Τα αίτια της ομοφυλοφιλίας (homosexuality) είναι πολλά και ψυχοσωματικά.

Σύμφωνα με σύγχρονους άγιους (Άγιος Πορφύριος ο Αγιορείτης, Γέροντας Αναστάσιος της ιεράς μονής Κουδουμά στην Κρήτη και άλλους) ο κάθε άνθρωπος ορίζεται σαν ψυχοσωματική οντότητα (30% σωματική και 70% ψυχική). Η σωματική ανθρώπινη διάσταση αφορά την γονιδιακή κληρονομικότητα των προγόνων μας (κυτταρική μνήμη, D.N.A.). Και η σύγχρονη Γενετική μοριακή βιολογία παραδέχεται αυτό που οι Ορθόδοξοι Άγιοι Πατέρες ονομάζουν σωματικά αδιάβλητα (=ακατηγόρητα) πάθη, που κληρονομούνται από τους προγόνους στους απογόνους μέσω D.N.A.