Η πρακτική της σεσηπυίας χοϊκότητος..

Απόσπασμα από τον μνημειώδη και παρρησιασμένο για τα τότε εκκλησιαστικά πράγματα επικήδειο λόγο, που εξεφωνήθη υπό του τότε Αρχιμ. Σεραφείμ Μεντζελοπούλου νυν Μητροπολίτου Πειραιώς, εις την ιστορική και πάνδημη νεκρώσιμη ακολουθία του αειμνήστου Μητροπολίτου Κονίτσης Σεβαστιανού, συγχρόνου Αγίου Ιεράρχου, προμάχου της ορθοδοξίας και αγωνιστού των δικαίων του γένους:

            «… Εισέρχεται εν τω Θεώ “Ο μισήσας τα έργα των Νικολαϊτών” (Αποκ. Β΄,6)…  Ο πανυπερτέλειος και καθαρός Θεός δεν αποδέχεται τον συμβιβασμόν με τα έργα της φαυλότητος και ασφαλώς δεν θεωρεί γνησίαν την επισκοπικήν διακονίαν που με την πρόφασιν της ειρηνεύσεως ή της ταπεινώσεως ανοίγει τον δίαυλον εις την πρακτικήν της σεσηπυίας  χοϊκότητος αδιαφορούσα διά την επέκεινα προοπτικήν και την αξιοπρέπειαν του τιμιωτάτου ανθρωπίνου προσώπου… Ο αποιχόμενος όμως τιμιώτατος και καθαρώτατος Επίσκοπος, ο μεγαλοφυώς υπερβάς τας αντινομίας του χοϊκού ημών περιβλήματος και του δερματίνου χιτώνος, ανεδείχθη “πιστός άχρι θανάτου” (Αποκ. Β΄,10) και ανένδοτος και ασυμβίβαστος τηρητής του αρχαίου ημών κάλλους και “της αγάπης της πρώτης” (Αποκ. Β΄,4)  

Σχόλιο:

Ακουέτωσαν ταύτα οι νεόκοποι – νεοταξικοί Αρχιερείς, που θυσιάζουν την ποιμαντική της θεώσεως και την ενδελέχεια του σωτηριολογικού έργου της Εκκλησίας, στο βωμό της πανσεξουαλικής ολιστικότητος και της αμνηστεύσεως των παθών της ατιμίας. Η παγκοσμιοποίηση, τους προσέδωσε, νέα κριτήρια ερμηνείας των Γραφών και τους υποσχέθηκε αναρρίχηση στις υψηλότερες καθέδρες των ιεραρχικών αναβαθμών… Έτσι, αδιαφορούν, λένε, για την νεο-σοδομική “έννομο” συνοίκηση και “κόπτονται” μόνο για την τεκνοθεσία, για να μην έρθει τελείως βαρύς και απρόσμενος στο λαό ο συσχηματισμός τους με το πνεύμα του Αντιχρίστου και η οξεία μετάλλαξη της αρχέγονης εκκλησιαστικής διδαχής… Δεν ξέρω αν δικαιούνται τον τίτλο των “Νικολαϊτών” γιατί εκείνοι υποστήριζαν μόνο τις ελεύθερες φυσιολογικές σχέσεις. Στα παρά φύσιν προχώρησαν τα έκγονά τους, οι “Βορβορίτες - Καρποκρατιανοί”! Οπότε, μάλλον “Βορβορίτες”, κοινώς “βοθρίτες”, δηλαδή “βρωμιάρηδες” κατά το κοινώς λεγόμενο, είναι ο καταλληλότερος τίτλος που ταιριάζει σε όσους αδιαφορούν για την διαστροφή της θεόπλαστης ανθρώπινης φύσης, με την σοφιστική δικαιολογία ότι ζούμε στην εποχή της “κρεβατοξέφρενης” ζωής και της ποικίλης ηδονικής αυτοδιάθεσης του ανθρώπου… Η “ελευθερία” του 21ου αιώνα τα υπαγορεύει αυτά, υποστηρίζουν… Αλήθεια; Τί μας λέτε; Συσχηματίζεται η Εκκλησία ποτέ με το πνεύμα του κόσμου τούτου; Και ναι μεν ο καθένας μπορεί να ζει όπως νομίζει, όμως η Εκκλησία έχει βασικό καθήκον να υποδεικνύει στον άνθρωπο κάθε εποχής, πώς διασώζεται το κατά φύσιν, να διερμηνεύει τις ολέθριες επιπτώσεις του παρά φύσιν και να διασαφηνίζει την μεθοδολογία, βάσει της οποίας στοχοποιείται και επιτυγχάνεται το υπέρ φύσιν, ήτοι η θέωση του ανθρώπου… Ειδικά όταν διασαλεύονται οι σταθερές αρχές της κοινωνίας και οι απαράβατοι οντολογικοί όροι που εννοιολογούν τον άνθρωπο ως δημιούργημα “κατ’ εικόνα” και “καθ’ ομοίωσιν” Θεού, τότε η Εκκλησία έχει ανυπόστολο καθήκον να κηρύξει ιερή επανάσταση και να προφυλάξει το πλήρωμά της από τις ολέθριες επιπτώσεις της βδελυρής αυτής αντινομίας και σατανικής επιβουλής… Διαφορετικά ακυρώνουν τους Αγίους Πατέρες στα πλαίσια της μεταπατερικής “ροζουλής” αγαπολογίας και εν προκειμένω τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο που εξονόμασε

«ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ»

+ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: «… Όταν έρχονται σε μένα ζευγάρια που είναι καλοί χριστιανοί, τους συμβουλεύω πριν από κάθε συνεύρεση να προσεύχονται μαζί στο Θεό. Μόνο έτσι απαλλάσσονται από τις προσβολές των δαιμόνων. Ξέρεις…Τα δαιμόνια έρχονται κατά την διάρκεια της ερωτικής πράξης και βασανίζουνε τους ανθρώπους… Τα βρωμερά δαιμόνια της πορνείας φταίνε που κάποιοι άνθρωποι κατά την διάρκεια της ερωτικής συνεύρεσης μεταμορφώνονται, βγαίνουν εκτός εαυτού και δεν ξέρουνε τί ζητάνε και τί κάνουνε, σε σημείο που και οι ίδιοι δεν αναγνωρίζουνε τον εαυτό τους». 

Από το βιβλίο «Ο ΠΑΝΣΟΦΟΣ ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ» Α΄ Τόμος, σελ. 111 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΚΕΛΛΙ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ.

ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ:

Ίσως αναρωτηθεί κάποιος και δικαίως, γιατί ενεργούν τόσο βάναυσα τα πειρασμικά πνεύματα εκείνη την ώρα; Η ερωτική συνεύρεση ανδρός και γυναικός δεν είναι ευλογημένη μέσα στον τίμιο γάμο; Δεν έχει καρπό την τεκνογονία; Δεν ενώνει τους δύο συμπληρωματικά σε ένα σώμα, σε μια ενιαία και αρμονική ψυχοσωματική ολότητα; Δεν έχει προοπτική την θέωση; Βεβαιότατα όλα αυτά! Πλην, όμως, ο τρόπος αυτός ενώσεως και συνυπάρξεως ανδρός και γυναικός προέκυψε μετά την πτώση των πρωτοπλάστων. Δεν ήταν αρχική χορηγία του Θεού. Δεν είναι προηγούμενο αλλά επόμενο θέλημά Του, συνέπεια της ανθρώπινης αποστασίας. Η ηδονή στο νου ήταν η πρώτη προικοδότηση του Δημιουργού στον άνθρωπο. Έβλεπε μέσα από την καρδιά την δόξα του Θεού, ετέρπετο πνευματικά και ορμούσε αυτεξουσίως προς τα άνω για να γευθεί και νέες εκπλήξεις χάριτος… Έπειτα, πέρασε η ηδονή από τον οφθαλμό της ψυχής (νου) στο σώμα και γυρεύει εκτόνωση στις αισθησιακές απολαύσεις και κυρίως στις ισχυρότερες τούτων. Τις γενετήσιες. Η ηδονή από απαθής και πνευματική μετεβλήθη σε εμπαθής και χοϊκή. Ο Θεός οικονόμησε αυτό το μεταπτωτικό δεδομένο ως κινητήρια δύναμη για την ένωση των δύο φύλων και την αναπαραγωγή του ανθρωπίνου γένους. Το ευλόγησε μέσα στα πλαίσια του τιμίου γάμου και το ονόμασε «μεταπτωτικό κατά φύσιν». Έθεσε, όμως, και κανόνες στη λειτουργία του γενετήσιου ενστίκτου, ώστε να μην εκφυλίζει τον άνθρωπο επειδή είναι εμπαθές αλλά να τον συγκρατεί στα πλαίσια της σωφροσύνης και να τον βοηθά στην προοδευτική αναγωγή της ηδονής από την σάρκα στο νου, όπως ήταν πριν την πτώση… Τότε ο γάμος οδηγεί στην θέωση, όπως λένε ξερά και σύγχρονοι νεοπατερικοί «Θεολόγοι», «μη νοούντες μήτε ά λέγουσι, μήτε περί τίνων διαβεβαιούνται». Αυτό για να γίνει, απαιτείται άσκηση και ακραιφνής φυσιολογική – συμπληρωματική αγάπη στα πλαίσια της νόμιμης συζυγίας. Αυτός είναι από θεολογικής πλευράς ο άγιος γάμος!

Ως μεταπτωτική, όμως, η σαρκική ένωση των συζύγων «ου παντάπασιν εκτός αμαρτίας εστίν, δια την εμπαθή ηδονήν» όπως επεξηγεί ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Για παράδειγμα ο προφητάναξ Δαβίδ δεν ήταν καρπός παράνομου σχέσεως αλλά τονίζει στον 50ό ψαλμό: «Ιδού

Η παιδαγωγική του Αγίου Πορφυρίου

+ ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ: «Το παιδάκι που κυοφορείται μέσα στην γυναίκα, αντιλαμβάνεται και προσλαμβάνει τα πάντα…καλά και κακά. Αυτά θα επηρεάσουν την μετέπειτα εξέλιξή του. Για να είναι τα παιδιά σας άρτια, ολοκληρωμένα ψυχικά και σωματικά να προσέχετε τα παρακάτω:

Α) Απαλλάξετε την κυτταρική σας μνήμη από κάθε αμάρτημα του παρελθόντος* πριν συλληφθεί το παιδί. Όσα πράττουμε, αποθηκεύονται σε ένα «σκληρό δίσκο» μέσα στον οργανισμό μας, που λέγεται κυτταρική μνήμη. Αυτά δεν σβήνουν παρά μόνο με την σωστή εξομολόγηση. Τότε κατεβαίνει η χάρις του Αγίου Πνεύματος και τα κάνει όλα πάστρα. Αν έχουμε ανεξομολόγητα αμαρτήματα, τότε αυτά διαβιβάζονται μέσω του γενετικού υλικού στο παιδί και θα τα εκδηλώσει αργότερα. Η ψυχή αφήνει τις «σφραγίδες» της πάνω στους θύλακες του βιολογικού DNA…αυτά μεταδίδονται σαν δυνατές ροπές σε κάθε έμβρυο που συλλαμβάνεται.

Β) Προσέχετε την ημέρα και τον τρόπο συλλήψεως. Παίζουν καθοριστικό ρόλο αυτά. Όλα πρέπει να είναι φυσιολογικά και αξιοπρεπή. Να προσεύχεσθε πριν την διαδικασία, να λιβανίζετε εκείνη την ημέρα, να ενθουσιάζεσθε και μετά να συνέρχεσθε σαν ζευγάρι. Χωρίς να καταργείται εκείνη την ώρα η σωματική σχέση, συνεύρεση, ηδονή, παίρνει και ένα πνευματικό χαρακτήρα η πράξη εκείνης της στιγμής. Το βιολογικό ανάγεται σε άλλη σφαίρα. Επιστατεί στην όλη διαδικασία η χάρις του Θεού. Αν συλληφθεί παιδί, μέσα στο μικρό μικρό αυτό σπόρο που λέγεται άνθρωπος, περικλείεται και η θεία χάρις. Οπότε μπαίνουν γερά θεμέλια στην ψυχοσωματική υπόσταση του παιδιού. Η στιγμή εκείνη καθορίζει σημαντικά τί είδους παιδί θα γεννήσετε. Αν γίνει κάτι παρά φύσιν (ανώμαλο), φεύγει λόγω της ακαθαρσίας το Άγιον Πνεύμα. Οπότε η όλη διαδικασία μπλοκάρεται από το πειρασμικόν πνεύμα, του οποίου τα ζοφερά μικρόβια θα πάνε οπωσδήποτε στο παιδί. 

 Αργότερα θα τα εκδηλώσει αυτά ως ομοφυλοφιλική τάση και ποικίλη απόκλιση από την φυσιολογική οδό! Υπεύθυνοι βέβαια θα είναι οι γονείς με τις παλαιές ανεξομολόγητες αμαρτίες τους που αφήνουν τα ίχνη τους, τις «σφραγίδες» τους πάνω στο βιολογικό DNA και μεταδίδονται σαν εμπαθείς ροπές όπως προαναφέραμε. Αυτό λέγεται πνευματικό γονιδίωμα. Είναι η κατ’ εξοχήν «προίκα» των γονέων και γενικά της γενεαλογικής προέλευσης σε κάθε παιδί που συλλαμβάνεται. Αυτά μεταδίδονται με το γενετικό υλικό που είναι σημαδεμένο από αυτά τα ίχνη και με τους ανώμαλους τρόπους της ώρας της γονιμοποίησης που είναι καθοριστική για κάθε άνθρωπο…έτσι δίδονται οι ομοφυλοφιλικές ροπές στο έμβρυο που προκύπτει από την συνεύρεσή τους…