Η πρακτική της σεσηπυίας χοϊκότητος..

Απόσπασμα από τον μνημειώδη και παρρησιασμένο για τα τότε εκκλησιαστικά πράγματα επικήδειο λόγο, που εξεφωνήθη υπό του τότε Αρχιμ. Σεραφείμ Μεντζελοπούλου νυν Μητροπολίτου Πειραιώς, εις την ιστορική και πάνδημη νεκρώσιμη ακολουθία του αειμνήστου Μητροπολίτου Κονίτσης Σεβαστιανού, συγχρόνου Αγίου Ιεράρχου, προμάχου της ορθοδοξίας και αγωνιστού των δικαίων του γένους:

            «… Εισέρχεται εν τω Θεώ “Ο μισήσας τα έργα των Νικολαϊτών” (Αποκ. Β΄,6)…  Ο πανυπερτέλειος και καθαρός Θεός δεν αποδέχεται τον συμβιβασμόν με τα έργα της φαυλότητος και ασφαλώς δεν θεωρεί γνησίαν την επισκοπικήν διακονίαν που με την πρόφασιν της ειρηνεύσεως ή της ταπεινώσεως ανοίγει τον δίαυλον εις την πρακτικήν της σεσηπυίας  χοϊκότητος αδιαφορούσα διά την επέκεινα προοπτικήν και την αξιοπρέπειαν του τιμιωτάτου ανθρωπίνου προσώπου… Ο αποιχόμενος όμως τιμιώτατος και καθαρώτατος Επίσκοπος, ο μεγαλοφυώς υπερβάς τας αντινομίας του χοϊκού ημών περιβλήματος και του δερματίνου χιτώνος, ανεδείχθη “πιστός άχρι θανάτου” (Αποκ. Β΄,10) και ανένδοτος και ασυμβίβαστος τηρητής του αρχαίου ημών κάλλους και “της αγάπης της πρώτης” (Αποκ. Β΄,4)  

Σχόλιο:

Ακουέτωσαν ταύτα οι νεόκοποι – νεοταξικοί Αρχιερείς, που θυσιάζουν την ποιμαντική της θεώσεως και την ενδελέχεια του σωτηριολογικού έργου της Εκκλησίας, στο βωμό της πανσεξουαλικής ολιστικότητος και της αμνηστεύσεως των παθών της ατιμίας. Η παγκοσμιοποίηση, τους προσέδωσε, νέα κριτήρια ερμηνείας των Γραφών και τους υποσχέθηκε αναρρίχηση στις υψηλότερες καθέδρες των ιεραρχικών αναβαθμών… Έτσι, αδιαφορούν, λένε, για την νεο-σοδομική “έννομο” συνοίκηση και “κόπτονται” μόνο για την τεκνοθεσία, για να μην έρθει τελείως βαρύς και απρόσμενος στο λαό ο συσχηματισμός τους με το πνεύμα του Αντιχρίστου και η οξεία μετάλλαξη της αρχέγονης εκκλησιαστικής διδαχής… Δεν ξέρω αν δικαιούνται τον τίτλο των “Νικολαϊτών” γιατί εκείνοι υποστήριζαν μόνο τις ελεύθερες φυσιολογικές σχέσεις. Στα παρά φύσιν προχώρησαν τα έκγονά τους, οι “Βορβορίτες - Καρποκρατιανοί”! Οπότε, μάλλον “Βορβορίτες”, κοινώς “βοθρίτες”, δηλαδή “βρωμιάρηδες” κατά το κοινώς λεγόμενο, είναι ο καταλληλότερος τίτλος που ταιριάζει σε όσους αδιαφορούν για την διαστροφή της θεόπλαστης ανθρώπινης φύσης, με την σοφιστική δικαιολογία ότι ζούμε στην εποχή της “κρεβατοξέφρενης” ζωής και της ποικίλης ηδονικής αυτοδιάθεσης του ανθρώπου… Η “ελευθερία” του 21ου αιώνα τα υπαγορεύει αυτά, υποστηρίζουν… Αλήθεια; Τί μας λέτε; Συσχηματίζεται η Εκκλησία ποτέ με το πνεύμα του κόσμου τούτου; Και ναι μεν ο καθένας μπορεί να ζει όπως νομίζει, όμως η Εκκλησία έχει βασικό καθήκον να υποδεικνύει στον άνθρωπο κάθε εποχής, πώς διασώζεται το κατά φύσιν, να διερμηνεύει τις ολέθριες επιπτώσεις του παρά φύσιν και να διασαφηνίζει την μεθοδολογία, βάσει της οποίας στοχοποιείται και επιτυγχάνεται το υπέρ φύσιν, ήτοι η θέωση του ανθρώπου… Ειδικά όταν διασαλεύονται οι σταθερές αρχές της κοινωνίας και οι απαράβατοι οντολογικοί όροι που εννοιολογούν τον άνθρωπο ως δημιούργημα “κατ’ εικόνα” και “καθ’ ομοίωσιν” Θεού, τότε η Εκκλησία έχει ανυπόστολο καθήκον να κηρύξει ιερή επανάσταση και να προφυλάξει το πλήρωμά της από τις ολέθριες επιπτώσεις της βδελυρής αυτής αντινομίας και σατανικής επιβουλής… Διαφορετικά ακυρώνουν τους Αγίους Πατέρες στα πλαίσια της μεταπατερικής “ροζουλής” αγαπολογίας και εν προκειμένω τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο που εξονόμασε

«ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ»

+ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: «… Όταν έρχονται σε μένα ζευγάρια που είναι καλοί χριστιανοί, τους συμβουλεύω πριν από κάθε συνεύρεση να προσεύχονται μαζί στο Θεό. Μόνο έτσι απαλλάσσονται από τις προσβολές των δαιμόνων. Ξέρεις…Τα δαιμόνια έρχονται κατά την διάρκεια της ερωτικής πράξης και βασανίζουνε τους ανθρώπους… Τα βρωμερά δαιμόνια της πορνείας φταίνε που κάποιοι άνθρωποι κατά την διάρκεια της ερωτικής συνεύρεσης μεταμορφώνονται, βγαίνουν εκτός εαυτού και δεν ξέρουνε τί ζητάνε και τί κάνουνε, σε σημείο που και οι ίδιοι δεν αναγνωρίζουνε τον εαυτό τους». 

Από το βιβλίο «Ο ΠΑΝΣΟΦΟΣ ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ» Α΄ Τόμος, σελ. 111 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΚΕΛΛΙ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ.

ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ:

Ίσως αναρωτηθεί κάποιος και δικαίως, γιατί ενεργούν τόσο βάναυσα τα πειρασμικά πνεύματα εκείνη την ώρα; Η ερωτική συνεύρεση ανδρός και γυναικός δεν είναι ευλογημένη μέσα στον τίμιο γάμο; Δεν έχει καρπό την τεκνογονία; Δεν ενώνει τους δύο συμπληρωματικά σε ένα σώμα, σε μια ενιαία και αρμονική ψυχοσωματική ολότητα; Δεν έχει προοπτική την θέωση; Βεβαιότατα όλα αυτά! Πλην, όμως, ο τρόπος αυτός ενώσεως και συνυπάρξεως ανδρός και γυναικός προέκυψε μετά την πτώση των πρωτοπλάστων. Δεν ήταν αρχική χορηγία του Θεού. Δεν είναι προηγούμενο αλλά επόμενο θέλημά Του, συνέπεια της ανθρώπινης αποστασίας. Η ηδονή στο νου ήταν η πρώτη προικοδότηση του Δημιουργού στον άνθρωπο. Έβλεπε μέσα από την καρδιά την δόξα του Θεού, ετέρπετο πνευματικά και ορμούσε αυτεξουσίως προς τα άνω για να γευθεί και νέες εκπλήξεις χάριτος… Έπειτα, πέρασε η ηδονή από τον οφθαλμό της ψυχής (νου) στο σώμα και γυρεύει εκτόνωση στις αισθησιακές απολαύσεις και κυρίως στις ισχυρότερες τούτων. Τις γενετήσιες. Η ηδονή από απαθής και πνευματική μετεβλήθη σε εμπαθής και χοϊκή. Ο Θεός οικονόμησε αυτό το μεταπτωτικό δεδομένο ως κινητήρια δύναμη για την ένωση των δύο φύλων και την αναπαραγωγή του ανθρωπίνου γένους. Το ευλόγησε μέσα στα πλαίσια του τιμίου γάμου και το ονόμασε «μεταπτωτικό κατά φύσιν». Έθεσε, όμως, και κανόνες στη λειτουργία του γενετήσιου ενστίκτου, ώστε να μην εκφυλίζει τον άνθρωπο επειδή είναι εμπαθές αλλά να τον συγκρατεί στα πλαίσια της σωφροσύνης και να τον βοηθά στην προοδευτική αναγωγή της ηδονής από την σάρκα στο νου, όπως ήταν πριν την πτώση… Τότε ο γάμος οδηγεί στην θέωση, όπως λένε ξερά και σύγχρονοι νεοπατερικοί «Θεολόγοι», «μη νοούντες μήτε ά λέγουσι, μήτε περί τίνων διαβεβαιούνται». Αυτό για να γίνει, απαιτείται άσκηση και ακραιφνής φυσιολογική – συμπληρωματική αγάπη στα πλαίσια της νόμιμης συζυγίας. Αυτός είναι από θεολογικής πλευράς ο άγιος γάμος!

Ως μεταπτωτική, όμως, η σαρκική ένωση των συζύγων «ου παντάπασιν εκτός αμαρτίας εστίν, δια την εμπαθή ηδονήν» όπως επεξηγεί ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Για παράδειγμα ο προφητάναξ Δαβίδ δεν ήταν καρπός παράνομου σχέσεως αλλά τονίζει στον 50ό ψαλμό: «Ιδού

Η παιδαγωγική του Αγίου Πορφυρίου

+ ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ: «Το παιδάκι που κυοφορείται μέσα στην γυναίκα, αντιλαμβάνεται και προσλαμβάνει τα πάντα…καλά και κακά. Αυτά θα επηρεάσουν την μετέπειτα εξέλιξή του. Για να είναι τα παιδιά σας άρτια, ολοκληρωμένα ψυχικά και σωματικά να προσέχετε τα παρακάτω:

Α) Απαλλάξετε την κυτταρική σας μνήμη από κάθε αμάρτημα του παρελθόντος* πριν συλληφθεί το παιδί. Όσα πράττουμε, αποθηκεύονται σε ένα «σκληρό δίσκο» μέσα στον οργανισμό μας, που λέγεται κυτταρική μνήμη. Αυτά δεν σβήνουν παρά μόνο με την σωστή εξομολόγηση. Τότε κατεβαίνει η χάρις του Αγίου Πνεύματος και τα κάνει όλα πάστρα. Αν έχουμε ανεξομολόγητα αμαρτήματα, τότε αυτά διαβιβάζονται μέσω του γενετικού υλικού στο παιδί και θα τα εκδηλώσει αργότερα. Η ψυχή αφήνει τις «σφραγίδες» της πάνω στους θύλακες του βιολογικού DNA…αυτά μεταδίδονται σαν δυνατές ροπές σε κάθε έμβρυο που συλλαμβάνεται.

Β) Προσέχετε την ημέρα και τον τρόπο συλλήψεως. Παίζουν καθοριστικό ρόλο αυτά. Όλα πρέπει να είναι φυσιολογικά και αξιοπρεπή. Να προσεύχεσθε πριν την διαδικασία, να λιβανίζετε εκείνη την ημέρα, να ενθουσιάζεσθε και μετά να συνέρχεσθε σαν ζευγάρι. Χωρίς να καταργείται εκείνη την ώρα η σωματική σχέση, συνεύρεση, ηδονή, παίρνει και ένα πνευματικό χαρακτήρα η πράξη εκείνης της στιγμής. Το βιολογικό ανάγεται σε άλλη σφαίρα. Επιστατεί στην όλη διαδικασία η χάρις του Θεού. Αν συλληφθεί παιδί, μέσα στο μικρό μικρό αυτό σπόρο που λέγεται άνθρωπος, περικλείεται και η θεία χάρις. Οπότε μπαίνουν γερά θεμέλια στην ψυχοσωματική υπόσταση του παιδιού. Η στιγμή εκείνη καθορίζει σημαντικά τί είδους παιδί θα γεννήσετε. Αν γίνει κάτι παρά φύσιν (ανώμαλο), φεύγει λόγω της ακαθαρσίας το Άγιον Πνεύμα. Οπότε η όλη διαδικασία μπλοκάρεται από το πειρασμικόν πνεύμα, του οποίου τα ζοφερά μικρόβια θα πάνε οπωσδήποτε στο παιδί. 

 Αργότερα θα τα εκδηλώσει αυτά ως ομοφυλοφιλική τάση και ποικίλη απόκλιση από την φυσιολογική οδό! Υπεύθυνοι βέβαια θα είναι οι γονείς με τις παλαιές ανεξομολόγητες αμαρτίες τους που αφήνουν τα ίχνη τους, τις «σφραγίδες» τους πάνω στο βιολογικό DNA και μεταδίδονται σαν εμπαθείς ροπές όπως προαναφέραμε. Αυτό λέγεται πνευματικό γονιδίωμα. Είναι η κατ’ εξοχήν «προίκα» των γονέων και γενικά της γενεαλογικής προέλευσης σε κάθε παιδί που συλλαμβάνεται. Αυτά μεταδίδονται με το γενετικό υλικό που είναι σημαδεμένο από αυτά τα ίχνη και με τους ανώμαλους τρόπους της ώρας της γονιμοποίησης που είναι καθοριστική για κάθε άνθρωπο…έτσι δίδονται οι ομοφυλοφιλικές ροπές στο έμβρυο που προκύπτει από την συνεύρεσή τους…

Ο πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης για τα Ιερατικά συνέδρια

«…Δεν πηγαίνω ποτέ σε Ιερατικά συνέδρια ως ομιλητής. Διαπίστωσα ότι οι εκασταχού Μητροπολίτες πλην ενίων εξαιρέσεων, με βλοσυρότητα Σουλτάνων προσπαθούν να κατατρομοκρατήσουν τους Ιερείς, κυρίως αυτούς που σέβονται την Ορθόδοξη Πίστη και Παράδοση και να επιβάλλουν την αθεολόγητη ιδεοληψία τους, τον αδογμάτιστο κοινωνισμό τους ή ακόμη και τα πάθη της ατιμίας τους… Με τέχνη και τρομοκρατία προσπαθούν να τα επιβάλλουν και αυτά…

Οι γαστρίμαργοι λένε: <Δεν βλάπτουν τα φαγητά και τα ποτά! Τα εξερχόμενα βλάπτουν>. Φανερή η Δεσποτική σοφιστεία στην παρερμηνεία του Ευαγγελίου. Σε όλο το μεγαλείο της!

Οι ηθικιστές λένε: <Δράση θέλει ο Χριστός>. Εννοείται ποιμαντική δράση, χωρίς αγώνα εσωτερικής κατάστασης. Δράση, δράση…Βράση, βράση… Και στο τέλος εξατμίζονται όλα και μένει άδεια η κατσαρόλα.

Οι αμοραλιστές, εκεί να ακούσετε φωνές…<Δεν ασχολείται ο Θεός με το πώς λειτουργούν οι γενετήσιες ορμές μας αλλά με την καρδιά μας>. <Καλά, είπα σε κάποιον, ακρωτηριασμένοι θα μπούμε στη Βασιλεία του Θεού; Τα γεννητικά όργανα, δεν συντονίζονται λειτουργικά με την καρδιά; Αν είναι καθαρή η καρδιά, όλος ο άνθρωπος έχει την άκτιστη Χάρη του Θεού διότι δεν εκφεύγει λειτουργικά από την αρχή και το ατέλεστον τέλος της υποστάσεως, δηλαδή το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωσιν του Αρχετύπου Συνανάρχου Λόγου. Στα ευαίσθητα σημεία του σώματος δεν πηγαίνει η Θεία Κοινωνία; Δεν θεούται όλος ο άνθρωπος; Υπάρχουν σημεία που επικρατεί ο Χριστός και άλλα που διαφεντεύει ο διάβολος; Τί είδους πίστη έχετε; Τί δυαλισμό εισάγετε στην Εκκλησία;>

- <Μα εσείς, απάντησε με κομμένη ανάσα, είστε ενάντια στην ηθική. Πώς τα λέτε αυτά;>

- <Στη στείρα ηθική της επιφάνειας του εξήγησα. Όχι στην ψυχοσωματική ηθική του βάθους που στην ορθόδοξη γλώσσα λέγεται Ασκητική>.

Κατάπιε την γλώσσα του ο τυραννίσκος…

Άλλος με κόλλημα στα λεφτά: <θέλω λεφτά για να κάνω έργο>. Βαρέθηκαν οι παπάδες του να ακούνε για λεφτά, επιχειρήσεις, επενδύσεις, ιδρύματα, οικονομικά προγράμματα… Αυτά τα βαπτίζει <έργο>, <διαποίμανση>! Χρειάζονται και αυτά σε ένα βαθμό αλλά δεν είναι αυτά το ποιμαντικό έργο… Άλλος βρίζει τους Αγίους. Είπε κάποιος: <επιβάλλω να οικοδομούν Ναούς επ’ ονόματι των Αγίων των πρωτοχριστιανικών χρόνων. Τους νεώτερους δεν τους εμπιστεύομαι>. Δεν ήθελε την Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου και τον Άγιο Νεκτάριο. Και ποιος είσαι εσύ που νομίζεις πως το εγκόλπιό σου λειτουργεί σωστά, όταν δεν έχεις εγκολπωθεί με νοερά προσευχή το φρόνημα των θεουμένων μέσα στην καρδιά; Τότε μπορείς να ξεχωρίζεις απλανώς. Τώρα συγχύζεις… Τί το φοράς αυτό το στρογγυλό στο στήθος πάνω στην καρδιά; Δεν έμαθες ποτέ ότι ο «έσω άνθρωπος τοις έξωθεν σχήμασι διατυπούται;» Εσύ τί νομίζεις άσχετε; Το εγκόλπιό σου, πρέπει να ξέρεις, που το λανσάρεις επιδεικτικά ως έμβλημα εξουσίας, έχει μία συνάρτηση με το βαθύτερο φρόνημά σου. Με το ήθος της καρδιάς σου. Γι’ αυτό το φοράς στο στήθος σου. Αντανακλά προς τα έξω «τον φερόμενον εν τη καρδία». Αν δεν το ξέρεις και το φοράς για να λιτανεύεις μια Κολωνακιώτικη εκκλησιαστική αριστοκρατία ως δείγμα ποικίλης υπεροχής, είσαι ένας μασκαρεμένος απατεωνίσκος, που εκμεταλλεύεσαι την Αποστολική εξουσία αλλά μισείς την Αποστολική αξία… Τελείς μυστήρια αλλά δεν θεραπεύεις ψυχές. Απεναντίας διαφθείρεις περισσότερο τις ήδη πάσχουσες και αρρωσταίνεις και τα υγιή μέλη της Εκκλησίας. Είσαι επικίνδυνος. Έπρεπε να είσαι στις τάξεις των κατηχουμένων. Το εγκόλπιο στο στήθος σημαίνει: «Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός». Βέβαια, αν και είναι ανούσια τα εξωτερικά δείγματα χωρίς καρδιακή συνάρτηση, υποστηρίζω ακράδαντα, ότι πρέπει να διατηρηθεί το ορθόδοξο σχήμα περιβολής των κληρικών στην Ελλάδα. Είναι το μόνο που απομένει να θυμίζει ότι είναι θεραπευτές και φοράνε και ειδική ιατρική ποδιά που μαρτυρεί την ιδιότητά τους αυτή… 

π.Ιωάννης Ρωμανίδης 2.3.1927 - 1.11.2001

Ο άλλος φωστήρας λέει σε πανορθόδοξες διασκέψεις (το επέβαλε αργότερα στο Μπαλαμάντ):

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για τα παρά φύση αμαρτήματα

«Αυτούς τους παθιασμένους με παρά φύση (ανώμαλες) πράξεις εγώ τους λέγω πως είναι χειρότεροι απ’ τους δολοφόνους, γιατί είναι καλύτερο να πεθάνει κανείς παρά να ζει και να προσβάλλεται έτσι. Ο δολοφόνος απέσπασε την ψυχή απ’ το σώμα, ενώ αυτός κατέστρεψε την ψυχή μαζί με το σώμα. Κι όποιο αμάρτημα κι αν πεις, δεν θα πεις κανένα ίσο με την παρανομία αυτή… Ατιμωτικότερο ακόμη είναι να ζητούν οι γυναίκες αυτές τις παρά φύση επαφές, οι οποίες πρέπει να ντρέπονται πιο πολύ από τους άνδρες γι’ αυτά τα αίσχη..(Έχουν πιο ενισχυμένη την ντροπή μέσα τους). Είναι βέβαια πολλοί που δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα και εφευρίσκουν επιχειρήματα για να υποστηρίξουν την ατίμωση αυτή. Όπως για παράδειγμα: εφ’ όσον δεν ενοχλώ κανέναν και ευχαριστιέμαι να κάνω αυτήν την πράξη, τί ενδιαφέρει τους άλλους τί κάνω στο κρεβάτι μου και με κατηγορούν ότι είμαι άθλιος και βρωμερός; Μήπως σκότωσα κανέναν; Μήπως έκλεψα; Μήπως συκοφάντησα; Μήπως πρόσβαλα κάποιον; Βέβαια, κάνω κάτι που εσύ διαφωνείς μαζί μου και έχεις διαφορετική άποψη. Γιατί όμως εγώ να το στερηθώ, επειδή εσύ έχεις άλλη γνώμη;

Σου απαντώ αμέσως, αγαπητέ μου. Ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει και να συμπεριφέρεται με τον τρόπο που του αρέσει. Εγώ όμως, ως πνευματικός πατέρας, για να προστατέψω τους χριστιανούς, δηλαδή τα παιδιά μου, όχι μόνο πρέπει να λέω την αλήθεια του Ευαγγελίου, αλλά με αυστηρότητα θα μιλήσω και όχι με χάδια, αλλά και πυρακτωμένο μαχαίρι θα βάλω στην πληγή προκειμένου να θεραπεύσω το πάθος. Μάθε επίσης ότι με το να μην έχεις κάνει κάποια άλλα σοβαρά αμαρτήματα πέρα της παρά φύση συνουσίας, αυτό δεν σε δικαιώνει ενώπιον του Θεού. Ο καθένας μας, μας λέει ο Απόστολος Παύλος, είναι δούλος στο αμάρτημα που τον έχει αλυσοδέσει. Άλλος είναι δούλος και αιχμάλωτος στο ένα αμάρτημα, άλλος είναι δούλος και αιχμάλωτος σε άλλο αμάρτημα. 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (Αντιόχεια Συρίας 349 μ.Χ. - Κόμανα Πόντου  407 μ.Χ.)

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (+1959): ''...χωρίς το θέλημα του Κυρίου μήτε ασθενούμεν μήτε αποθνήσκομεν...''

Σε καιρούς δύσκολους...σε καιρούς μικροβιο-φοβίας, σε καιρούς υπάρξεως επιδημίας μικρής ή μεγάλης, σε καιρούς τρομοκρατήσεως υπό ανόμων... πολιτικών, δημοσιολογούντων ή άλλων τινών η Ορθόδοξη Εκκλησία μας έχει -από την ιερά των Αγίων Πατέρων παρακαταθήκη και διδασκαλία- τις απαντήσεις. Απαντήσεις που μάς παρέδωσαν οι Άγιοί της αφού καθάρθηκαν, φωτίσθηκαν και θεώθηκαν, ακολουθώντας την ασκητική-ησυχαστική και Μυστηριακή πορεία που παραγγέλνει το Άγιο Ευαγγέλιο και η διδασκαλία των Πατέρων. Αυτούς ακούμε, σε αυτούς πειθώμεθα, αυτούς εμπιστευόμαστε. Τι χρείαν λοιπόν έχουμε των λοιπών φλυαριών εκκλησιαστικών και μη προσώπων;

 

Ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (1898-1959), ο άτλας της νοεράς προσευχής μάς το γράφει ξεκάθαρα: ''χωρίς το θέλημα του Κυρίου μήτε ασθενούμεν μήτε αποθνήσκομεν''.

α.α.κ. 

***

Λ' (30η) επιστολή*

Φόβος Κυρίου αρχής της σοφίας, ομιλεί ο σοφός Σολομών, και συμφωνούν οι Πατέρες. Καγώ δε λέγω υμίν· «μακάριος και τρισμακάριος ανήρ ο φοβούμενος τον Κύριον».

Εξ αυτού του θείου φόβου γεννάται η πίστις προς τον Θεόν. Και πιστεύει ο άνθρωπος ολοψύχως ότι, αφού αφιερωθή εις τον Θεόν, έχει και ο Θεός όλην την πρόνοιαν δι’ αυτόν. Και εκτός τροφής και σκεπάσματος –όπου πάλιν Αυτός τον παρακινεί να φροντίζη- άλλην φροντίδα δεν έχει. Αλλά με όλην την απλότητα εις το θέλημα του Κυρίου ακολουθών υποτάσσεται.

Οπότε, όταν ριζώση η πίστις αυτή καταργείται τελείως η γνώσις εκείνη όπου γεννά την αμφιβολίαν εις όλα και σμικρύνει την πίστιν, και πολλάκις την αφαιρεί· διότι έχει ισχύν φύσεως, καθότι με αυτήν ανετράφημεν.

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (+1959)

Αφού όμως νικήση η πίστις κατόπιν πολλών δοκιμασιών, τότε στρέφεται και γεννά, η μάλλον της δίδεται δώρον γνώσις πνευματική, όπου δεν αντίκειται εις την πίστιν, αλλά με τας πτερύγας της πετά και εξερευνά τα βάθη των μυστηρίων· και είναι πλέον αυτές αι δύο, πίστις και γνώσις –γνώσις και πίστις, αχώριστες αδελφές.

Ας εξετάσωμεν λοιπόν τώρα εμείς, όπου αφιερώθημεν τω Θεώ, αν είναι η πίστις αυτή εις ημάς ή κυριεύη η γνώσις. Και, εάν μεν αφήνης τα πάντα εις τον Θεόν, ιδού όπου έχεις καταλάβει την πίστιν, και ασφαλώς χωρίς καμμίαν αμφιβολίαν θα εύρης Αυτόν βοηθόν. Οπότε καν μυριάκις δοκιμασθής και σε πειράξη ο Σατανάς, ίνα σου αμβλύνη την πίστιν, εσύ προτίμησε μυριάκις τον θάνατον και μη υπακούσης την γνώσιν. Και ούτως θα ανοίγη η θύρα των μυστηρίων. Και θα θαυμάσης ότι ήσουν πρότερον δεμένος με αλύσεις της γνώσεως. Και τώρα πετάς με πτερύγας θεϊκάς επάνω από την γην. Και αναπνέεις άλλον αέρα ελευθερίας, όπου οι άλλοι τον υστερούνται.

Λόγος περί ομοφυλοφιλίας - θεματικής εβδομάδας έμφυλων ταυτοτήτων και σχέδιο νόμου για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου

 Τα τυχόν λάθη δικά μου, τα ελάχιστα ίσως σωστά του Χριστού μας.

Τα αίτια της ομοφυλοφιλίας (homosexuality) είναι πολλά και ψυχοσωματικά.

Σύμφωνα με σύγχρονους άγιους (Άγιος Πορφύριος ο Αγιορείτης, Γέροντας Αναστάσιος της ιεράς μονής Κουδουμά στην Κρήτη και άλλους) ο κάθε άνθρωπος ορίζεται σαν ψυχοσωματική οντότητα (30% σωματική και 70% ψυχική). Η σωματική ανθρώπινη διάσταση αφορά την γονιδιακή κληρονομικότητα των προγόνων μας (κυτταρική μνήμη, D.N.A.). Και η σύγχρονη Γενετική μοριακή βιολογία παραδέχεται αυτό που οι Ορθόδοξοι Άγιοι Πατέρες ονομάζουν σωματικά αδιάβλητα (=ακατηγόρητα) πάθη, που κληρονομούνται από τους προγόνους στους απογόνους μέσω D.N.A.

Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου D.N.A. που ολοκληρώθηκε σχεδόν απόλυτα, από το 1995-2005 μ.Χ. κατέπληξε όλον τον κόσμο γιατί επιβεβαίωσε ότι τα 24.000 (περίπου) ανθρώπινα γονίδια, που κληρονομούμε άκοντες (=μη θέλοντες) από τις αλλεπάλληλές γενιές των φυσικών μας προγόνων ευθύνονται αμεσότατα για τις ροπές που έχουμε σε γήρας, θάνατο σωματικό, πάθη, διάφορες αρρώστιες (σχεδόν όλες τις αρρώστιες) όλων των σωματικών ανθρωπίνων συστημάτων: κυκλοφορικό, νευρικό, γενετικό κλπ). Μέσα σε αυτές τις κληρονομούμενες γενετικές ροπές, συμπεριλαμβάνονται και τάσεις για εγκληματική και αντικοινωνική παραβατικότητα (ροπή  για έγκλημα, για βία, για αλκοολισμό, ναρκωτικά και σεξουαλική διαστροφή). 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, που γεννήθηκαν δυο δίδυμα ετεροζυγωτικά (διαφορετικό ωάριο και σπερματοζωάριο) αγοράκια στην γειτονιά μου –μέσα στην δεκαετία του 1960-1970. Το ένα αγοράκι έγινε υπέρ-γυναικάς και το άλλο το αδελφάκι του ασυναίσθητα ‘’ενστικτωδώς’’ έβαζε ‘’χέρι’’ σε άλλα αγοράκια και εξελίχθηκε σε μεγάλο ομοφυλόφιλο. Και οι δυο μάλιστα ζουν ακόμη και είναι και ευλαβέστατοι και ορθοδοξότατοι, δηλαδή αμαρτωλοί μεν αλλά ασυμβίβαστοι και αγωνιζόμενοι μετανοούντες δε.

Κάθε ένας μας, σίγουρα, έχει παρόμοιες εμπειρίες στο οικογενειακό ή το οικείο περιβάλλον του! Στην τραγική περίπτωση των δυο ετεροζυγωτικών δίδυμων αγοριών υπήρχαν από ‘’γεννησιμιού’’ τους και ορμονικές διαφορές. Το ομοφυλόφιλο αγοράκι είχε ελάχιστη αδρεναλίνη και τεστοστερόνη και περισσότερα οιστρογόνα (γυναικείες ορμόνες). Εδώ, ολοφάνερα, έχουμε κληρονομημένη γενετική ανωμαλία που ο Χριστός επιτρέπει για λόγους που ξέρει Αυτός[1]. Επίσης, όπως μας έλεγε ο Άγιος Πορφύριος ο Αγιορείτης στο Μήλεσι, όλα τα αγοράκια και τα κοριτσάκια κάπου στην αρχή της εφηβείας τους (περίπου από 11-13 ετών) και για ένα εξάμηνο, περίπου, έχουν μια μικρή αύξηση των αντιθέτων του φύλου τους ορμονών για να ομορφαίνουν (τα αγοράκια μικρή αύξηση οιστρογόνων – τα κοριτσάκια μικρή αύξηση αδρεναλίνης και τεστοστερόνης).

Σε εκείνη ακριβώς την προσωρινή σωματική ‘’φάση’’ τα ταγκαλάκια (οι δαίμονες) πολεμούν εντονότατα τους αθώους και απονήρευτους έφηβους με πονηρούς λογισμούς

Οι Άγιοι Πορφύριος και Παΐσιος και οι Γέροντες: Αναστάσιος Κουδουμιανός, Εφραίμ Φιλοθεΐτης (Αριζόνα) και Αθανάσιος Μυτηλιναίος για τις παρά φύσιν σχέσεις και την ομοφυλοφιλία.

Σημείωνε σχετικά (1) ο Άγιος Πορφύριος (ο Καυσοκαλυβίτης) ότι οι παρά φύσιν σχέσεις των γονέων (πρωκτικός και στοματικός έρωτας) επειδή είναι ομοφυλοφιλικές (συνειδητά ή ασυνείδητα) διαστροφές αλλοιώνουν το D.N.A. των γεννητόρων και προκαλούν πολλές φορές την γέννηση παιδιών με ροπή προς την έκφυλη σεξουαλική ζωή (ομοφυλόφιλη ή ετεροφυλόφιλη). Τούτο διότι οι γενετήσιες σεξουαλικές ανδρόγυνες σχέσεις όταν για ‘’ποικιλία’’ ερωτικής απόλαυσης παρεκτρέπονται σε παρά φύσιν ανώμαλες σαρκικές σχέσεις εκφυλίζουν την κυτταρική μνήμη του D.N.A. των δυο γονέων. Εξού το Αγιοπατερικό χωρίο: ‘’αμαρτίαι γονέων παιδεύουσιν τέκνα’’, πασίγνωστη αγιογραφική ρήση. 

Ομοίως, όπως πληροφορούμαστε από ζεύγη Αθηναίων, που είχαν επισκεφτεί τον σύγχρονο μεγάλο όσιο Γέροντα Αναστάσιο (της Ιεράς Μονής Κουδουμά 1925-2013 μ.Χ.) παρόμοιες ήταν και οι δικές του τοποθετήσεις. 

Μάλιστα, ο όσιος Γέροντας Αναστάσιος έλεγε: ό,τι ο σκοπός του γάμου είναι να διασώσει το κατά φύσιν και να οδηγήσει στο υπέρ φύσιν, δηλαδή στην θέωση. Όταν (ο γάμος) παρεκτρέπεται στο παρά φύσιν όχι απλώς δεν έχει όφελος (πνευματικό) αλλά αποδεικνύεται και πολλαπλώς επιζήμιος γιατί συγκαλύπτει την διαστροφή κάτω από τον φυσιολογικό μανδύα (του γάμου) και μας ταυτίζει με τον διεστραμμένο δαίμονα, γεγονός που έχει επιπτώσεις τόσο στην ψυχική αρμονία των συζύγων όσο και στην γενετική τους συνέχεια (τα τέκνα τους, τους απογόνους τους). Αυτές οι αμαρτίες μάς υποβιβάζουν χαμηλότερα και από τα επίπεδα των ζώων τα οποία έχουν σιδηρούς φραγμούς που διέπουν την λειτουργία του γενετήσιου ενστίκτου και ουδέποτέ εκτρέπονται στο παρά φύσιν. 

Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός

 Ο σύγχρονος Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα (ο Φιλοθεΐτης) υποστηρίζει και εκείνος, όπως και ο προαναφερθής Γέροντας Αναστάσιος, ό,τι η ιταμή (ιταμός=αυθάδης, θρασύς, αναιδής) διακύβευση (=διακινδύνευση) της Θεοσύστατης ανθρωπολογίας (ανθρώπινης οντολογίας) και φυσιολογίας θα αποτελέσει την αιτία του επερχόμενου Γ’ παγκοσμίου πολέμου.