Ένας δεκανέας καταδρομέας που στάθηκε στο ύψος Αξιωματικού Καταδρομέα και παραπάνω...

Δεκανέας καταδρομέας Νικόλαος Γεωργαντάς, που υπηρετεί στην Δ' Μοίρα Καταδρομών, δήλωσε μετά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2019:

''Σήμερα 28η Οκτωβρίου 2019, εγώ ο Δεκανέας Νικόλαος Γεωργαντάς, που υπηρετώ στις Ειδικές Δυνάμεις στην Δ Μοίρα Καταδρομών στην παρέλαση που έλαβε χώρα στην Θεσσαλονίκη, αναφώνησα δυνατά το Μακεδονία Ξακουστή, υπακούοντας στην ελληνική μου συνείδηση που δεν ανέχτηκε όχι μόνον την παράδοση του ονόματος Μακεδονία αλλά και τον εξαναγκασμό μου ως στρατιώτη να υπογράψω οτι δεν θα φωνάξω ούτε εγω ούτε και οι υπόλοιποι στρατιώτες κάποιο σύνθημα στην διάρκεια της παρελάσεως.

Οφείλω να πω δε, οτι έπραξα αυτοβούλως και όχι με εντολή κάποιου προσώπου η οργάνωσης.
Κατατάχθηκα στον ελληνικό στρατό για να τιμώ και να προστατεύω την Ελλάδα. Κατατάχθηκα στον στρατό για τιμήσω ακόμη την μνήμη του νεκρού πια πατέρα μου που την υπηρέτησε κι αυτός ως αλεξιπτωτιστής.
Μεγάλωσα με τις σκληρές αναμνήσεις του παππού μου που πολέμησε στον Β Παγκόσμιο πόλεμο.
Τιμώ και σέβομαι τους ανωτέρους μου και τον στρατό, όμως περισσότερο και πάνω απο όλα τιμώ και σέβομαι την πατρίδα μου και αυτούς που έπεσαν στις μάχες για να μπορούμε σήμερα να είμαστε ελεύθεροι''.

*** 

Ο Διοικητής της Δ΄ Μοίρας Καταδρομών επέβαλε 20 ημέρες φυλακή στους στρατιώτες καταδρομείς που αναφώνησαν το Μακεδονία Ξακουστή στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.
Ο εν λόγω διοικητής ζήτησε εκ των προτέρων απο τους παρελάσαντες να δηλώσουν εγγράφως οτι δεν θα αναφωνήσουν συνθήματα ή πατριωτικά εμβατήρια. Στην συνέχεια και όταν αναφώνησαν τιμώρησε οκτώ στρατιώτες με 20ημερη Φυλακή ενώ ένας από αυτούς έδωσε την παραίτηση του. Πρόκειται για τον Δεκανέα Νικόλαο Γεωργαντά.(πηγή)

*** 

Οι Ατίμητοι νεκροί μας ήρωες του Έπους 1940-41.

Το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940 άρχισε να γράφεται το θρυλικό Έπος του 1940-41.

Νέα παληκάρια, με μια εικονίτσα της Παναγίας στην τσέπη του στήθους, με την ευχή της μάνας, με τις ευχές όλων των Ελλήνων σπεύδουν να καταταγούν.

Πολλές σειρές φαντάρων είχαν καταταγεί ήδη, λίγους μήνες και εβδομάδες πριν, όταν ένα άριστο σχέδιο επιστράτευσης του Ελληνικού Στρατηγείου με εντολή του τότε πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά λάμβανε με αρτιότητα και αποτελεσματικότητα την πλήρη και επιτυχή εφαρμογή του.

Οι Ιταλοί επιτέθηκαν ήδη από της 4ης πρωϊνής της 28ης Οκτωβρίου χωρίς να σεβαστούν ούτε το τελεσίγραφο που οι ίδιοι όρισαν. Ανανδρεία, αλαζονεία, ιταμότητα την οποία βρήκαν μπροστά τους...

Κατά την έναρξη των επιχειρήσεων, την πρωΐα της 28ης Οκτωβρίου 1940, οι Ιταλοί στρατηγοί, αφού -προφανώς είπιαν τον πρώτο καφέ τους- έδωσαν ραντεβού ο ένας στον άλλο ό,τι τον επόμενο, κατά τις 12.00 θα τον πιούν με θέα την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα...

Λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο...και ο ξενοδόχος δεν είχε δείξει ακόμη τι περιποίηση αναμένει τον επιβουλέα του...

Οι ιαχές ''Αέρα'' έφθασαν από την ορεινή Πίνδο ως το Τεπελένι, την Κορυτσά, το Αργυρόκαστρο, την Πρεμετή, το Λεσκοβίκι. Άλλο λίγο και θα τους πετάγαμε στην θάλασσα του Ιονίου και τους Ιταλούς και τους συνεργάτες τους Αλβανούς και Τσάμηδες.

 

Κεντρικό Γκόλικο, Ύψωμα 1615, απέναντι από τον Αυχένα της Μετζγκοράνης.
Τα χιόνια άρχισαν να λιώνουν, αποκαλύπτοντας τους νεκρούς μαχητές.
(Από τη συλλογή του Πέτρου Αρτάνη) (πηγή)

'' Ή ταν ή επί τας''

Οι Ιταλοί σάστισαν μπρός στην αντεπίθεση που εφάρμοσε ο Μέραρχος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, μπρός στην άμυνα των συνοριο-φυλακίων που είχε οργανώσει ο

Έπος του '40. Ιστορικές σελίδες αιώνιας Δόξης. Ο εύζωνας Γιώργος Γαϊτάνης.

Επέτειος σήμερα του Μεγάλου Έπους του 1940.

79 χρόνια μετά είμαστε εδώ όσοι ζωντανοί, όσοι Ρωμηοί, όσων ''...νιώθουν για σε, πατρίδα μου, στα σπλάχνα χαλασμό!...'' όπως σηνειώνει στο ποίημα του: ''Η προς την Πατρίδα αγάπη μου'' ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. 

Έπος του 1940, ένα μεγαλείο, σελίδες ιστορικής Δόξης άφθορες και αιώνιες. 

Ο γενναίος πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς λέγει το ΟΧΙ στο ιταμό τελεσίγραφο του Εμμανουέλε Γκράτσι. Οι Ιταλοί δεν τηρούν ούτε καν τα προσχήματα. Ενώ το τελεσίγραφο έληγε στις 6 π.μ. είχαν ήδη από τις 4 π.μ. προσβάλλει τα συνοριακά μας φυλάκια αλλά αποκρούσθησαν...

Ο ελληνικός λαός ξεχύθηκε στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Με οποιοδήποτε μέσο να φύγει για το μέτωπο, την πρώτη γραμμή. 

Εκεί που ο Μέραρχος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, ο Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Δαβάκης και οι λοιποί αξιωματικοί έδιναν ήδη τις πρώτες μάχες.

Οι ιστορίες εθελοντικής καταταγής και αυτοθυσίας άπειρες. Μου έλεγε η κυρά Ευαγγελία με καταγωγή από την Κάρπαθο ό,τι ο πατέρας της αν και είχε τρεις κόρες ανήλικες δήλωσε από την πρώτη ημέρα παρουσία και κατετάγη στο Σύνταγμα Δωδεκανησίων.

Ένας τσολιάς με καρδιά Λεωνίδα 

Τα παληκάρια μας στο μέτωπο, παιδιά 18, 19 και 20 χρονών πολεμούσαν σαν λιοντάρια. Απλά παιδιά, του λαού μας. Ο τσοπάνης Γιώργος Γαϊτάνης* με καταγωγή από το χωριό Ανάληψη της ορεινής Τριχωνίδας υπηρετεί ως εύζωνας στο τρίτο τάγμα (ορμώμενο από το Μεσολόγγι). 

Ένας Κουτσόβλαχος προδότης οδήγησε τους Ιταλούς από την αφύλαχτη στενωπό της Καραμπάλας. Λίγο ακόμη και θα υπερφαλάγγιζαν το Καλπάκι. 

Το 3ο τάγμα μετά τον θάνατο του λοχαγού Χόρμοφα μένει ακέφαλο. 

Κωνσταντίνος Κατσίφας: ο ένδοξος Έλληνας της Βορείου Ηπείρου και τέκνο πλέον όλων των Ελλήνων και του απανταχού Ελληνισμού

Τι να πεις και τι να γράψεις για την μεγάλη αυτή ψυχή...

Συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε που έφυγε, έχοντας -νοερά- την γαλανόλευκη μαζί του, για τον Ουρανό.

Θα μπορούσε να έχει γλυτώσει.

Ήταν καταδρομέας στον ένδοξο Ελληνικό στρατό και είχε την φυσική κατάσταση, τον χρόνο και την δυνατότητα να τρέξει προς τα σύνορα της Ελλάδας που απείχαν από τους Βουλιαράτες πέντε περίπου χιλιόμετρα.

Δεν έτρεξε. 

Ανέβηκε στο βουνό. 

Συνάντησε τον βοσκό. Του ζήτησε νερό. 

Έμεινε μαζί του αρκετή ώρα και όταν φάνηκαν οι μέλλοντες δολοφόνοι του αυτός έμεινε εκεί.

Με τα χέρια ανοικτά, άοπλος, τους περίμενε.

Έμεινε για να τους πει πως εδώ τα μέρη, τα βουνά, οι κορφές, τα λαγκάδια είναι γη Ελλήνων είναι Γη Ελληνική.

Έμεινε για να τους πει -πάντα άοπλος και με τά χέρια ανοικτά- πως η Βόρειος Ήπειρος είναι Ελληνική. 

Είναι η Βόρειος Ήπειρος Ελληνική από αρχαιοτάτων χρόνων.

Έμεινε να τους πει πως τρεις φορές -τον τελευταίο αιώνα- ο ελληνικός στρατός επάξια και με εκατόμβες θυμάτων και αίματα νέων να ποτίζουν τις πλαγιές της, απελευθέρωσε την Βόρεια Ήπειρο.

Και τρεις φορές οι ''μεγάλες'' δυνάμεις που δεν γνωρίζουν από Ρωμηοσύνη, τιμή, χρέος, ανδρεία υποχρέωσαν την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση να αποσύρει τα στρατευμένα παιδιά της από τα -αρχαιοτάτων- χρόνων Ελληνικά εδάφη. 

Τρεις φορές απελευθέρωσε την Βόρεια Ήπειρο ο ελληνικός στρατός μας

 

Στους Βαλκανικούς πολέμους, ο ελληνικός στρατός μας προελαύνει και καταλαμβάνει -έναντι των Τούρκων- την Κορυτσά. Το ημερολόγιο δείχνει 7 Δεκεμβρίου 1912. 

Πάλι ο ελληνικός στρατός μας, στις 21 Φεβρουαρίου 1913 απελευθρερώνει τα Ιωάννινα, αφού πρώτα έπεσε το Μπιζάνι. 

Στις 3 Μαρτίου 1913 καταλαμβάνει το Αργυρόκαστρο και την Κλεισούρα και στις 6 Μαρτίου 1913 καταλαμβάνει το Τεπελένι, την Χειμάρα, το Κουρβελέσι, την Πρεμετή και το Λεσκοβίκη. Ολοκληρώνει αμέσως μετά την προέλασή του απελευθερώνοντας τον Αυλώνα. 

Η Ιταλία όμως πάλι αξιώνει την απόσυρση του ελληνικού στρατού. 

Η ελληνική καρδιά σφίγγεται, τα μάτια δακρύζουν και η Βόρειος Ήπειρος μένει πάλι στην αιχμαλωσία.