Ο Κύριος μας συγχωρεί την φρικτή έκτρωση στην μετανοούσα μάνα

Επίσης η ορθόδοξη εκκλησία[1] σαν φιλόστοργη μάνα δέχεται την μετάνοια του αμαρτωλού παιδιού της. Αν γονείς ή μια μάνα έγγαμη ή άγαμη έχει προχωρήσει σε έκτρωση και προγεύεται από τούτη την ζωή σαν κόλαση τον απείρως καλό Χριστό μας, ο Χριστός μας την δέχεται να μετανοήσει και την συγχωρεί!

Χωρίς να δεχόμαστε τους δαιμονικούς λογισμούς της απόγνωσης ας καταφεύγουμε σε κανονικό ιερέα ορθόδοξο εξομολόγο. Ο Χριστός δι’ αυτού θα μας σβήσει για πάντα το φρικωδέστατο αμάρτημα της έκτρωσης και θα μας θεραπεύσει σταδιακά, θα μας αγιοποιήσει την εμπαθή μας αμαρτωλότατη ψυχούλα για να μας προετοιμάσει να τον ζούμε αιώνια σαν Παράδεισο[2]. 

 

Πολλοί άγιοι πνευματικοί σαν τον αγιασμένο Ρωσοπόντιο Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη[3] (1901-1959), τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο (1930-1989), τον Άγιο Πορφύριο τον

Απόλυτη ψυχοσωματική οντότητα το έμβρυο αμέσως μετά την σύλληψή του

 Πάντως η ορθόδοξη εκκλησία μας είναι σαφέστατη, ξεκάθαρη και απόλυτη! Παραδέχεται και αναγνωρίζει σαν απόλυτη ψυχοσωματική οντότητα κάθε άνθρωπο  από την ώρα της συλλήψεως του, της μίτωσης που λένε οι γιατροί, της ένωσης των δυο DNA του σπερματοζωαρίου και του ωαρίου. Ρωτήστε κάθε έγκυρο γιατρό, θα σας διαβεβαιώσει ό,τι αμέσως μετά την μίτωση στο κύημα- έμβρυο αναπτύσσονται ομάδες κυττάρων: το εξώδερμα, το μεσόδερμα και το εσώδερμα. 

Αυτές οι ομάδες αποτελούνται από τα λεγόμενα βλαστοκύτταρα. Από κάθε ομάδα βλαστοκυττάρων αρχίζουν και αναπτύσσονται σωματικά όργανα και συστήματα, για παράδειγμα από το εξώδερμα αναπτύσσονται σταδιακά η σπονδυλική στήλη, ο εγκέφαλος, το

Λόγος περί εκτρώσεων

Ο πασίγνωστος άγιος και πολύ μορφωμένος, μακαριστός Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (1930-1989) διηγείτο από την μεγάλη του εξομολογητική ποιμαντική πείρα το εξής:

‘’Κάποτε μια μητέρα ενός επτάχρονου –περίπου- αγοριού έμεινε έγκυος για δεύτερη φορά. Βασανίστηκε από δαιμονόπληκτους λογισμούς να κάνει έκτρωση. Τηλεφώνησε στον γυναικολόγο της, πνευματικοπαίδι του π. Επιφανίου και της ανακοίνωσε τον προβληματισμό της να ‘’ρίξει’’ το παιδάκι που κυοφορούσε. Ο γυναικολόγος της φωτίσθηκε αστραπιαία από τον Χριστό μας και της συνέτισε με τον ακόλουθο τρόπο:

Δέχομαι, της είπε από το τηλέφωνο, να σου κάνω την άμβλωση που θέλεις με μια προϋπόθεση, θα έλθεις αύριο το πρωί στο ιατρείο μου μαζί με το πρώτο σου παιδί, με το αγοράκι σου.  Έκπληκτη η μάνα συμφώνησε.

Την άλλη ημέρα έγκυος και πρώτο παιδί πιστοί στο ραντεβού με τον γυναικολόγο για την έκτρωση. Τότε ο ευλαβής χειρουργός-γυναικολόγος απαίτησε από τη μάνα να μπει μέσα στο χειρουργείο μαζί με το ανήλικο αγοράκι της και να ξαπλώσει στο χειρουργικό τραπέζι για την επέμβαση-φόνο.

Μετά ο γυναικολόγος έκανε μια καταπληκτική κίνηση. Πήρε ένα νυστέρι, αγκάλιασε το ανήλικο πρώτο παιδί της έγκυού και προσποιήθηκε ότι πάει να του κόψει τον λαιμό με το νυστέρι. Έντρομη και πανικόβλητη η έγκυος μάνα μπροστά στον επικείμενο θάνατο του αθώου γιού της έβαλε τις φωνές και κάλεσε σε βοήθεια. Μπροστά στον απόλυτα δικαιολογημένο πανικό της ο γυναικολόγος χαμογέλασε, χάιδεψε το αγοράκι της, την καθησύχασε, πέταξε από τα χέρια του το νυστέρι, και της είπε: ‘’Τρόμαξες, απόλυτα δικαιολογημένα, όταν προσποιήθηκα ότι θα σου δολοφονούσα το αθώο μικρό σου πρώτο παιδάκι. Μπράβο! Γιατί όμως είσαι έτοιμη να δεχθείς να σου σφάξω το δεύτερο σου αθώο παιδάκι που κυοφορείς εδώ και δυόμιση μήνες;’’.

Απάντησε κάπως ήρεμα η μάνα και έγκυος: ‘’Το πρώτο παιδί έχει ήδη γεννηθεί και μεγαλώσει, είναι ολόκληρο επτάχρονο αγόρι’’. 

Τότε της απάντησε ο θεοφώτιστος γυναικολόγος: ‘’Μάθε ό,τι και το δεύτερο παιδάκι που κυοφορείς εδώ και δυόμιση μήνες είναι από την σύλληψή του πλήρης άνθρωπος με ψυχή,

Ο όλεθρος των παρά φύσιν σαρκικών αμαρτημάτων και των εκτρώσεων

Οι άνθρωποι ικανοποιούμε τα διαβλητά (=κατηγορητέα) ψυχοσωματικά μας πάθη (3φ=φιληδονία, φιλαργυρία, φιλοδοξία, φθόνος, κακία κ.ο.κ.) με λογισμούς, με λόγια και με έργα.

Για να συνειδητοποιήσουμε την αμετανόητη αμαρτωλότητά μας, ο Πατέρας μας και Γιατρός μας, ο Χριστός μας, επιτρέπει παιδαγωγικά να βιώνουμε τα επίχειρα (=αποτελέσματα) της αμετανόητης αμαρτωλότητάς μας.

Τα διαβλητά μας πάθη –όπως προαναφέραμε- ικανοποιούμε συνεχώς όλοι μας και περισσότερο εγώ (σας το εξομολογούμαι) με λογισμούς, λόγους και έργα. Τα επίχειρα είναι τα λεγόμενα βάσανα (λοιμοί, λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί, πυρκαγιές, πόλεμοι ψυχροί ή θερμοί κ.ο.κ.). Αν και λόγω της πωρωμένης και επίμονης αμετανόητης αμαρτωλότητάς μας είμαστε ‘’σκληρόπετσοι’’ και ‘’αναίσθητοι’’ και πρέπει να φάμε πολύ ξύλο σαν παλιόπαιδα που είμαστε, ευτυχώς για εμάς, η Μανούλα μας η Υπεραγία Θεοτόκος και τα αδελφάκια μας, οι Άγιοι Άγγελοι και οι Άγιοι Άνθρωποι -ζωντανοί (επίγειοι) και κεκοιμημένοι-, παρακαλούν τον Χριστό μας να παιδαγωγηθούμε ελαφρά. Ας πούμε ο Χριστός να μας ρίξει 2-3 αντί για 10 ‘’ξυλιές’’.

 

Ιδιαίτερη παιδαγωγία από τον Χριστό μας πάσχουμε λόγω των σαρκικών μας αμαρτημάτων όπως η ομοφυλοφιλία ή οι παρά φύσιν σαρκικές σχέσεις μεταξύ ετεροφυλοφίλων εκτός και κυρίως εντός του ιερώτατου και Αγιότατου ορθοδόξου Γάμου