Η πρακτική της σεσηπυίας χοϊκότητος..

Απόσπασμα από τον μνημειώδη και παρρησιασμένο για τα τότε εκκλησιαστικά πράγματα επικήδειο λόγο, που εξεφωνήθη υπό του τότε Αρχιμ. Σεραφείμ Μεντζελοπούλου νυν Μητροπολίτου Πειραιώς, εις την ιστορική και πάνδημη νεκρώσιμη ακολουθία του αειμνήστου Μητροπολίτου Κονίτσης Σεβαστιανού, συγχρόνου Αγίου Ιεράρχου, προμάχου της ορθοδοξίας και αγωνιστού των δικαίων του γένους:

            «… Εισέρχεται εν τω Θεώ “Ο μισήσας τα έργα των Νικολαϊτών” (Αποκ. Β΄,6)…  Ο πανυπερτέλειος και καθαρός Θεός δεν αποδέχεται τον συμβιβασμόν με τα έργα της φαυλότητος και ασφαλώς δεν θεωρεί γνησίαν την επισκοπικήν διακονίαν που με την πρόφασιν της ειρηνεύσεως ή της ταπεινώσεως ανοίγει τον δίαυλον εις την πρακτικήν της σεσηπυίας  χοϊκότητος αδιαφορούσα διά την επέκεινα προοπτικήν και την αξιοπρέπειαν του τιμιωτάτου ανθρωπίνου προσώπου… Ο αποιχόμενος όμως τιμιώτατος και καθαρώτατος Επίσκοπος, ο μεγαλοφυώς υπερβάς τας αντινομίας του χοϊκού ημών περιβλήματος και του δερματίνου χιτώνος, ανεδείχθη “πιστός άχρι θανάτου” (Αποκ. Β΄,10) και ανένδοτος και ασυμβίβαστος τηρητής του αρχαίου ημών κάλλους και “της αγάπης της πρώτης” (Αποκ. Β΄,4)  

Σχόλιο:

Ακουέτωσαν ταύτα οι νεόκοποι – νεοταξικοί Αρχιερείς, που θυσιάζουν την ποιμαντική της θεώσεως και την ενδελέχεια του σωτηριολογικού έργου της Εκκλησίας, στο βωμό της πανσεξουαλικής ολιστικότητος και της αμνηστεύσεως των παθών της ατιμίας. Η παγκοσμιοποίηση, τους προσέδωσε, νέα κριτήρια ερμηνείας των Γραφών και τους υποσχέθηκε αναρρίχηση στις υψηλότερες καθέδρες των ιεραρχικών αναβαθμών… Έτσι, αδιαφορούν, λένε, για την νεο-σοδομική “έννομο” συνοίκηση και “κόπτονται” μόνο για την τεκνοθεσία, για να μην έρθει τελείως βαρύς και απρόσμενος στο λαό ο συσχηματισμός τους με το πνεύμα του Αντιχρίστου και η οξεία μετάλλαξη της αρχέγονης εκκλησιαστικής διδαχής… Δεν ξέρω αν δικαιούνται τον τίτλο των “Νικολαϊτών” γιατί εκείνοι υποστήριζαν μόνο τις ελεύθερες φυσιολογικές σχέσεις. Στα παρά φύσιν προχώρησαν τα έκγονά τους, οι “Βορβορίτες - Καρποκρατιανοί”! Οπότε, μάλλον “Βορβορίτες”, κοινώς “βοθρίτες”, δηλαδή “βρωμιάρηδες” κατά το κοινώς λεγόμενο, είναι ο καταλληλότερος τίτλος που ταιριάζει σε όσους αδιαφορούν για την διαστροφή της θεόπλαστης ανθρώπινης φύσης, με την σοφιστική δικαιολογία ότι ζούμε στην εποχή της “κρεβατοξέφρενης” ζωής και της ποικίλης ηδονικής αυτοδιάθεσης του ανθρώπου… Η “ελευθερία” του 21ου αιώνα τα υπαγορεύει αυτά, υποστηρίζουν… Αλήθεια; Τί μας λέτε; Συσχηματίζεται η Εκκλησία ποτέ με το πνεύμα του κόσμου τούτου; Και ναι μεν ο καθένας μπορεί να ζει όπως νομίζει, όμως η Εκκλησία έχει βασικό καθήκον να υποδεικνύει στον άνθρωπο κάθε εποχής, πώς διασώζεται το κατά φύσιν, να διερμηνεύει τις ολέθριες επιπτώσεις του παρά φύσιν και να διασαφηνίζει την μεθοδολογία, βάσει της οποίας στοχοποιείται και επιτυγχάνεται το υπέρ φύσιν, ήτοι η θέωση του ανθρώπου… Ειδικά όταν διασαλεύονται οι σταθερές αρχές της κοινωνίας και οι απαράβατοι οντολογικοί όροι που εννοιολογούν τον άνθρωπο ως δημιούργημα “κατ’ εικόνα” και “καθ’ ομοίωσιν” Θεού, τότε η Εκκλησία έχει ανυπόστολο καθήκον να κηρύξει ιερή επανάσταση και να προφυλάξει το πλήρωμά της από τις ολέθριες επιπτώσεις της βδελυρής αυτής αντινομίας και σατανικής επιβουλής… Διαφορετικά ακυρώνουν τους Αγίους Πατέρες στα πλαίσια της μεταπατερικής “ροζουλής” αγαπολογίας και εν προκειμένω τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο που εξονόμασε

Η πορνεία άραγε αποτελεί «καταξιωμένο εμπόριο του σέξ;»

Από το Βιβλίο «ΨΥΧΟΦΕΛΕΙΣ ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ» του Αγίου Αναστασίου του Σιναΐτου, σελ. 337-338:

ΕΡΩΤΗΣΗ 85η

- Για ποιόν λόγο ενώ η πορνεία έχει μεγαλύτερη αμαρτία από την βλασφημία των αιρετικών, όταν επιστρέψουν και οι δύο σε μετάνοια, τον μεν αιρετικόν η Εκκλησία τον δέχεται αμέσως, σε κοινωνία, ενώ τον πόρνο τον αφορίζει από την Εκκλησία για κάποιο χρονικό διάστημα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

- Επειδή η μεν πορνεία είναι εκούσια, ενώ το αμάρτημα του αιρετικού οφείλεται σε άγνοια. Η διάκριση αυτή γίνεται με σκοπό και τους αιρετικούς να τους κάνει προθυμότερους στο να επιστρέψουν, και τους πόρνους, να τους κάνει άτολμους προς την αμαρτία. 

Όσιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης, 7ος αιών

ΣΧΟΛΙΟ: Το ακούνε αυτό κάποιοι την Κρήτη; Δεν νομίζουμε όλο το κρητικό ιερατείο να έχει «ομοήθεια» και «ομοθεσία» με τον κόπανο που κοπανίζει ανελέητα εσχάτως την ορθόδοξη διδασκαλία. Παρά την ένοχη σιωπή, γνωρίζουμε πως διαθέτει λαμπρό κλήρο ακόμη η Κρήτη. Προωθούνται, βέβαια, όσοι αντικαθιστούν, την Πατερική Θεολογία που δεν βολεύει, με την Ψυχολογία, που είναι ξέφρενη στην παροχή αισθησιασμού και αποτελεί «την παρηγοριά των αθέων» όπως έλεγε ο Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ. Βέβαια, το χειρότερο που εκστομίστηκε

Είπε άφρων εν τη καρδία αυτού...

Δήλωση Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Ροδόπη: «Ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης είναι ο μεγαλύτερος σύγχρονος Θεολόγος της χριστιανοσύνης, όπως επεσήμανε και ο Πάπας Φραγκίσκος»!!!

Σχόλιο: τον βολεύει τον πανούργο Πάπα η «Θεολογία» του Περγάμου γιατί κατοχυρώνει το πρωτείο του… Μέχρι τώρα, επικαλούνταν την διαδοχή Πέτρου για να στηρίξουν την κακοδοξία του πρωτείου. Τώρα, τους ήρθε «βούτυρο στο ψωμί» η αρτιφανής αιρετίζουσα θεωρία του Περγάμου, ότι υπάρχει προβάδισμα, ήτοι η «Μοναρχία» του Πατρός στην Τριαδική Θεότητα!!! Οπότε, αντανακλάται στη ζωή της Εκκλησίας, η δήθεν ιεραρχική δομή που επικρατεί στα πρόσωπα της Τριαδικής Θεότητας! Ακόμη και Μουσουλμάνοι Μουλάδες στη Θράκη, έχουν ηχογραφηθεί και εγκωμιάζουν τον Περγάμου, ως τον συγγενικότερο «Θεολόγο» της χριστιανοσύνης στην δική τους πίστη, αφού αποδέχεται την μοναρχία του Αλλάχ!!!

Υπάρχει και άλλη κρυφή αλλά δυνατή αιτιολογία για τον εκθειασμό του Περγάμου από τον Πάπα. Αντέγραψε ο Περγάμου τις θέσεις του προηγούμενου Πάπα Βενέδικτου Ράτσιγκερ περί προσώπου και τις μετέφερε στην ορθόδοξη Θεολογία. Ο Γιανναράς είχε πηγή τον Χάιντενγερ και Ρώσσους Θεολόγους στις θέσεις του περί προσώπου και ο Ζηζιούλας τον Ράτσιγκερ και δύο κυρίως ακόμη… Οι Λατίνοι, τέλη του 19ου αιώνα, πιεζόμενοι από τον διαφωτισμό και τον υπαρξισμό, θεώρησαν καλό να επανερμηνεύσουν τον Θωμά τον Ακινάτη και να καταλήξουν στην υπερθεώρηση της αξίας του βλάσφημου δόγματος actus purus για να δώσουν απάντηση στις υπαρξιακές αναζητήσεις. Κάποιες θέσεις του Ακινάτη, τις επέβαλλαν αναγκαστικά στις «θεολογικές» σπουδές και στην δομική βάση του σαθρού τους συστήματος. Κυρίως, το ακοινώνητο της ενέργειας του Θεού από τον άνθρωπο, αφού ταυτίζεται η ουσία και η ενέργεια στο Θεό και είναι αμέθεκτος συνολικά, ονομαζόμενη «καθαρά ενέργεια». 

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς 1296 - 14 Νοεμβρίου 1359

Ο Περγάμου, τους διευκόλυνε στις θέσεις τους αυτές. Μαρτυρία σημαντική ο ευπρεπής αλλά και δριμύς έλεγχος που εξαπέλυσε δημοσίως εναντίον του, Μητροπολίτης της Βορείου Ελλάδος από την Καντιωτική φύτρα, ο Ελευθερουπόλεως Χρυσόστομος Αβαγιανός. Ήταν λίγο μετά από μια σύναξη των Ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου και με αφορμή όσα είπε ή υπενόησε εις βάρος του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ο «πολύς» εν στοχασμώ Περγάμου Ζηζιούλας…

Ο όσιος Γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης ξεσκεπάζει το Νεο-Νικολαϊτισμό του κ.Χρήστου Γιανναρά.

Αν και απλός μοναχός ο γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης ανέλαβε στους ώμους του, Χάρητι Θεία, το βαρύ φορτίο να αποκαλύψει την δαιμονική πλάνη που κρυβόταν και κρύβεται πίσω από τις μεταπατερικές θεωρίες του Νεο-Νικολαΐτη καθηγητή κ. Χρήστου Γιανναρά (και όχι μόνον). Πριν λίγες ημέρες μάλιστα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κος Βαρθολομαίος χειροθέτησε στην χορεία των οφφικιάλιων του Πατριαρχείου τον εν λόγω κύριο. 

Ο σοφός, λόγιος και θεοφόρος Γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης, εν Χριστώ συναγωνιστής και φίλος του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου και μάλιστα έχων -τα τελευταία έτη της ζωής του- το διορατικό χάρισμα σύμφωνα με ομολογία του Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου έδωσε τεράστιους αγώνες για να καταδείξει τις πλάνες των λεγομένων ''νεο-ορθοδόξων'', μεταπατερικών και Νεο-Νικολαϊτων. 

Δείγμα είναι το παρακάτω άρθρο το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε στον ''Ορθόδοξο Τύπο'' της 21ης Σεπτεμβρίου 2001. Άλλωστε ο μακαριστός πνευματικός προϊστάμενος ττης Π.Ο.Ε. και του ''Ορθοδόξου Τύπου'' π. Μάρκος Μανώλης (+16.4.2010) είχε στενή συνεργασία με τον Γέροντα Θεόκλητο Διονυσιάτη (+2006). Τους συνήχε -και τους δυο- η αγωνία για την σωτηρία του ποιμνίου και την προστασία του από τους σύγχρονους λαοπλάνους. 

Πόσα σου χρωστάμε τίμιε Γέροντα Θεόκλητε Διονυσιάτη για τους κόπους σου! Ο Θεός να σε αναπαύσει. Τιμούμε σου την μνήμη τίμιε πάτερ. 

ο μακαριστός Γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης

 ***

Μελετήστε το ενδεικτικό άρθρο για τον ''ηγέτη'' του Νεονικολαϊτισμού (πηγή: εδώ).

 

Σχόλιο (από την πηγή του άρθρορυ): Σήμερα τιμήθηκε μὲ τὸ ὀφφίκιο τοῦ Ἄρχοντος Μεγάλου Ρήτορος ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς, τὸν ὁποῖο μὲ ἔντονη σφοδρότητα εἶχαν ἐπικρίνει γιὰ τὶς αἱρετίζουσες θέσεις του τόσο ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὅσο καὶ ὁ Γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης! Δυστυχῶς, διαβιοῦμε σὲ ἐποχὴ τῆς μείξης τῶν πάντων: τοῦ ψέματος μὲ τὴν Ἀλήθεια, τοῦ κίβδηλου μὲ τὸ ἀτόφιο, τῶν καινοφανῶν δοξασιῶν μὲ τὴν φωνὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων…Διαβάστε τὸ κείμενο τοῦ Γέροντος Θεοκλήτου: «Περὶ τοῦ ἠγέτου τοῦ Νεονικολαϊτισμοῦ» Τοῦ Ὀσιολογιωτάτου Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου Στὰ πλαίσια τῆς ὀφειλομένης προσπαθείας νὰ γνωσθεῖ ὁ κίνδυνος τῆς