Το προσκύνημα στον Καζαντζάκη

Η Λεβεντογέννα Κρήτη κάποτε έβγαζε Αγίους και ήρωες. Είχαν αείποτε έντονο θυμικό οι Κρήτες και όταν το μεταποίησε ο Απόστολος Παύλος με το μπόλι του Ευαγγελίου, στράφηκε σε άλλη θετική κατεύθυνση. Έγινε από κατακόρυφη φθίνουσα πορεία, ταχύτατη ανοδική ορμή «προς τα τελειότερα και θυμηδέστερα»… Τώρα, τελευταία, βέβαια ήκιστα η Μεγαλόνησος ακολουθεί το λαμπρό παρελθόν της. Τα δείγματα της εκκλησιαστικής εκκοσμίκευσης είναι πολυπληθέστερα στην επικράτειά της, αναλογικά με τα άλλα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας.

Αλλοιώθηκε το απολυτίκιο του πνευματικού πατέρα του νησιού Αποστόλου Τίτου που αιώνες επικρατούσε, μόνο και μόνο για να αρέσει στους αγαπολόγους - «εκσυγχρονιστές». Λένε ότι ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης ο υμνογράφος το συνέταξε. «Διορθώθηκε» από τους σύγχρονους ομολόγους του (ως προς την Αρχιερωσύνη και μόνο) και προσαρμόσθηκε στα σύγχρονα «πιστεύω». Στις καινούργιες αντιλήψεις της μεταπατερικής συλλογιστικής… Βέβαια και από πλευράς συντακτικής δεν στέκει. Δεν συντάσσεται εμπρόθετο ρήμα με εμπρόθετο προσδιορισμό στην Αττική διάλεκτο. Υπάρχει σπανιότατα στην γλώσσα της Αγίας Γραφής αλλά γενικά αποφεύγεται. Το ορθό θα ήταν «ως ουν ταύτην εισήξας τω φωτί του Κυρίου». Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα που χάνονται κάτω από την σκιά άλλων βαρύτερων ατοπημάτων…

Τώρα, φθάσαμε στο σημείο να γονατίζουμε μπροστά στον τάφο του Καζαντζάκη!!! Δικαιούται βέβαια κάθε ορθόδοξος κεκοιμημένος τις ευχές της Εκκλησίας. Αρκεί να διακρατούσε μέσα του «την βεβαίαν πίστην» ανεξάρτητα από την ποιότητα της επίγειας διαδρομής του. Άλλωστε αμαρτωλοί είμαστε όλοι, άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο. Υβριστές, ασεβείς και αρνητές όμως δεν είμαστε όλοι. «Σοι μόνω ημάρτομεν αλλά και σοι μόνω λατρεύομεν». 

 

Το ερώτημα είναι: Ο Καζαντζάκης τί ήταν;

Απλούστατα: ο κορυφαίος αρνητής και υβριστής του Θεανθρώπου τους τελευταίους τουλάχιστον αιώνες! Έκανε φανταστική επαγωγική προώθηση των δικών του ψεκτών και βδελυκτών παθών, στο Πανάχραντο πρόσωπο του Κυρίου μας! Διαμόρφωσε ένα «Χριστό» όπως τον βόλευε. Όπως θα τον ήθελε ο ίδιος. Νεστοριανιστής πέρα για πέρα και όχι μόνο… Τουλάχιστον ο αιρετικός Νεστόριος κάτι πίστευε από Θεότητα στο Χριστό έστω εφαπτόμενη με την ανθρώπινη φύση, αν και μη υποστατικά ενωμένη με αυτήν. Ο Καζαντζάκης θεωρούσε ότι ήταν ένας κοινός άνθρωπος με ανεπτυγμένο το αίσθημα της δικαιοσύνης και κάποιες, ίσως, υπερφυσικές ικανότητες. Πολλοί λένε ότι ετοίμαζε και δική του θρησκεία… Το σίγουρο είναι ότι εντάσσεται στους Αντιχρίστους, διότι αρνήθηκε «τον Πατέρα και τον Υιόν» σύμφωνα με τα αλάνθαστα αξιολογικά κριτήρια που μας εφοδίασε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης.

Ο πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης για τα Ιερατικά συνέδρια

«…Δεν πηγαίνω ποτέ σε Ιερατικά συνέδρια ως ομιλητής. Διαπίστωσα ότι οι εκασταχού Μητροπολίτες πλην ενίων εξαιρέσεων, με βλοσυρότητα Σουλτάνων προσπαθούν να κατατρομοκρατήσουν τους Ιερείς, κυρίως αυτούς που σέβονται την Ορθόδοξη Πίστη και Παράδοση και να επιβάλλουν την αθεολόγητη ιδεοληψία τους, τον αδογμάτιστο κοινωνισμό τους ή ακόμη και τα πάθη της ατιμίας τους… Με τέχνη και τρομοκρατία προσπαθούν να τα επιβάλλουν και αυτά…

Οι γαστρίμαργοι λένε: <Δεν βλάπτουν τα φαγητά και τα ποτά! Τα εξερχόμενα βλάπτουν>. Φανερή η Δεσποτική σοφιστεία στην παρερμηνεία του Ευαγγελίου. Σε όλο το μεγαλείο της!

Οι ηθικιστές λένε: <Δράση θέλει ο Χριστός>. Εννοείται ποιμαντική δράση, χωρίς αγώνα εσωτερικής κατάστασης. Δράση, δράση…Βράση, βράση… Και στο τέλος εξατμίζονται όλα και μένει άδεια η κατσαρόλα.

Οι αμοραλιστές, εκεί να ακούσετε φωνές…<Δεν ασχολείται ο Θεός με το πώς λειτουργούν οι γενετήσιες ορμές μας αλλά με την καρδιά μας>. <Καλά, είπα σε κάποιον, ακρωτηριασμένοι θα μπούμε στη Βασιλεία του Θεού; Τα γεννητικά όργανα, δεν συντονίζονται λειτουργικά με την καρδιά; Αν είναι καθαρή η καρδιά, όλος ο άνθρωπος έχει την άκτιστη Χάρη του Θεού διότι δεν εκφεύγει λειτουργικά από την αρχή και το ατέλεστον τέλος της υποστάσεως, δηλαδή το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωσιν του Αρχετύπου Συνανάρχου Λόγου. Στα ευαίσθητα σημεία του σώματος δεν πηγαίνει η Θεία Κοινωνία; Δεν θεούται όλος ο άνθρωπος; Υπάρχουν σημεία που επικρατεί ο Χριστός και άλλα που διαφεντεύει ο διάβολος; Τί είδους πίστη έχετε; Τί δυαλισμό εισάγετε στην Εκκλησία;>

- <Μα εσείς, απάντησε με κομμένη ανάσα, είστε ενάντια στην ηθική. Πώς τα λέτε αυτά;>

- <Στη στείρα ηθική της επιφάνειας του εξήγησα. Όχι στην ψυχοσωματική ηθική του βάθους που στην ορθόδοξη γλώσσα λέγεται Ασκητική>.

Κατάπιε την γλώσσα του ο τυραννίσκος…

Άλλος με κόλλημα στα λεφτά: <θέλω λεφτά για να κάνω έργο>. Βαρέθηκαν οι παπάδες του να ακούνε για λεφτά, επιχειρήσεις, επενδύσεις, ιδρύματα, οικονομικά προγράμματα… Αυτά τα βαπτίζει <έργο>, <διαποίμανση>! Χρειάζονται και αυτά σε ένα βαθμό αλλά δεν είναι αυτά το ποιμαντικό έργο… Άλλος βρίζει τους Αγίους. Είπε κάποιος: <επιβάλλω να οικοδομούν Ναούς επ’ ονόματι των Αγίων των πρωτοχριστιανικών χρόνων. Τους νεώτερους δεν τους εμπιστεύομαι>. Δεν ήθελε την Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου και τον Άγιο Νεκτάριο. Και ποιος είσαι εσύ που νομίζεις πως το εγκόλπιό σου λειτουργεί σωστά, όταν δεν έχεις εγκολπωθεί με νοερά προσευχή το φρόνημα των θεουμένων μέσα στην καρδιά; Τότε μπορείς να ξεχωρίζεις απλανώς. Τώρα συγχύζεις… Τί το φοράς αυτό το στρογγυλό στο στήθος πάνω στην καρδιά; Δεν έμαθες ποτέ ότι ο «έσω άνθρωπος τοις έξωθεν σχήμασι διατυπούται;» Εσύ τί νομίζεις άσχετε; Το εγκόλπιό σου, πρέπει να ξέρεις, που το λανσάρεις επιδεικτικά ως έμβλημα εξουσίας, έχει μία συνάρτηση με το βαθύτερο φρόνημά σου. Με το ήθος της καρδιάς σου. Γι’ αυτό το φοράς στο στήθος σου. Αντανακλά προς τα έξω «τον φερόμενον εν τη καρδία». Αν δεν το ξέρεις και το φοράς για να λιτανεύεις μια Κολωνακιώτικη εκκλησιαστική αριστοκρατία ως δείγμα ποικίλης υπεροχής, είσαι ένας μασκαρεμένος απατεωνίσκος, που εκμεταλλεύεσαι την Αποστολική εξουσία αλλά μισείς την Αποστολική αξία… Τελείς μυστήρια αλλά δεν θεραπεύεις ψυχές. Απεναντίας διαφθείρεις περισσότερο τις ήδη πάσχουσες και αρρωσταίνεις και τα υγιή μέλη της Εκκλησίας. Είσαι επικίνδυνος. Έπρεπε να είσαι στις τάξεις των κατηχουμένων. Το εγκόλπιο στο στήθος σημαίνει: «Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός». Βέβαια, αν και είναι ανούσια τα εξωτερικά δείγματα χωρίς καρδιακή συνάρτηση, υποστηρίζω ακράδαντα, ότι πρέπει να διατηρηθεί το ορθόδοξο σχήμα περιβολής των κληρικών στην Ελλάδα. Είναι το μόνο που απομένει να θυμίζει ότι είναι θεραπευτές και φοράνε και ειδική ιατρική ποδιά που μαρτυρεί την ιδιότητά τους αυτή… 

π.Ιωάννης Ρωμανίδης 2.3.1927 - 1.11.2001

Ο άλλος φωστήρας λέει σε πανορθόδοξες διασκέψεις (το επέβαλε αργότερα στο Μπαλαμάντ):

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για τα παρά φύση αμαρτήματα

«Αυτούς τους παθιασμένους με παρά φύση (ανώμαλες) πράξεις εγώ τους λέγω πως είναι χειρότεροι απ’ τους δολοφόνους, γιατί είναι καλύτερο να πεθάνει κανείς παρά να ζει και να προσβάλλεται έτσι. Ο δολοφόνος απέσπασε την ψυχή απ’ το σώμα, ενώ αυτός κατέστρεψε την ψυχή μαζί με το σώμα. Κι όποιο αμάρτημα κι αν πεις, δεν θα πεις κανένα ίσο με την παρανομία αυτή… Ατιμωτικότερο ακόμη είναι να ζητούν οι γυναίκες αυτές τις παρά φύση επαφές, οι οποίες πρέπει να ντρέπονται πιο πολύ από τους άνδρες γι’ αυτά τα αίσχη..(Έχουν πιο ενισχυμένη την ντροπή μέσα τους). Είναι βέβαια πολλοί που δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα και εφευρίσκουν επιχειρήματα για να υποστηρίξουν την ατίμωση αυτή. Όπως για παράδειγμα: εφ’ όσον δεν ενοχλώ κανέναν και ευχαριστιέμαι να κάνω αυτήν την πράξη, τί ενδιαφέρει τους άλλους τί κάνω στο κρεβάτι μου και με κατηγορούν ότι είμαι άθλιος και βρωμερός; Μήπως σκότωσα κανέναν; Μήπως έκλεψα; Μήπως συκοφάντησα; Μήπως πρόσβαλα κάποιον; Βέβαια, κάνω κάτι που εσύ διαφωνείς μαζί μου και έχεις διαφορετική άποψη. Γιατί όμως εγώ να το στερηθώ, επειδή εσύ έχεις άλλη γνώμη;

Σου απαντώ αμέσως, αγαπητέ μου. Ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει και να συμπεριφέρεται με τον τρόπο που του αρέσει. Εγώ όμως, ως πνευματικός πατέρας, για να προστατέψω τους χριστιανούς, δηλαδή τα παιδιά μου, όχι μόνο πρέπει να λέω την αλήθεια του Ευαγγελίου, αλλά με αυστηρότητα θα μιλήσω και όχι με χάδια, αλλά και πυρακτωμένο μαχαίρι θα βάλω στην πληγή προκειμένου να θεραπεύσω το πάθος. Μάθε επίσης ότι με το να μην έχεις κάνει κάποια άλλα σοβαρά αμαρτήματα πέρα της παρά φύση συνουσίας, αυτό δεν σε δικαιώνει ενώπιον του Θεού. Ο καθένας μας, μας λέει ο Απόστολος Παύλος, είναι δούλος στο αμάρτημα που τον έχει αλυσοδέσει. Άλλος είναι δούλος και αιχμάλωτος στο ένα αμάρτημα, άλλος είναι δούλος και αιχμάλωτος σε άλλο αμάρτημα. 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (Αντιόχεια Συρίας 349 μ.Χ. - Κόμανα Πόντου  407 μ.Χ.)

Είπε άφρων εν τη καρδία αυτού...

Δήλωση Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Ροδόπη: «Ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης είναι ο μεγαλύτερος σύγχρονος Θεολόγος της χριστιανοσύνης, όπως επεσήμανε και ο Πάπας Φραγκίσκος»!!!

Σχόλιο: τον βολεύει τον πανούργο Πάπα η «Θεολογία» του Περγάμου γιατί κατοχυρώνει το πρωτείο του… Μέχρι τώρα, επικαλούνταν την διαδοχή Πέτρου για να στηρίξουν την κακοδοξία του πρωτείου. Τώρα, τους ήρθε «βούτυρο στο ψωμί» η αρτιφανής αιρετίζουσα θεωρία του Περγάμου, ότι υπάρχει προβάδισμα, ήτοι η «Μοναρχία» του Πατρός στην Τριαδική Θεότητα!!! Οπότε, αντανακλάται στη ζωή της Εκκλησίας, η δήθεν ιεραρχική δομή που επικρατεί στα πρόσωπα της Τριαδικής Θεότητας! Ακόμη και Μουσουλμάνοι Μουλάδες στη Θράκη, έχουν ηχογραφηθεί και εγκωμιάζουν τον Περγάμου, ως τον συγγενικότερο «Θεολόγο» της χριστιανοσύνης στην δική τους πίστη, αφού αποδέχεται την μοναρχία του Αλλάχ!!!

Υπάρχει και άλλη κρυφή αλλά δυνατή αιτιολογία για τον εκθειασμό του Περγάμου από τον Πάπα. Αντέγραψε ο Περγάμου τις θέσεις του προηγούμενου Πάπα Βενέδικτου Ράτσιγκερ περί προσώπου και τις μετέφερε στην ορθόδοξη Θεολογία. Ο Γιανναράς είχε πηγή τον Χάιντενγερ και Ρώσσους Θεολόγους στις θέσεις του περί προσώπου και ο Ζηζιούλας τον Ράτσιγκερ και δύο κυρίως ακόμη… Οι Λατίνοι, τέλη του 19ου αιώνα, πιεζόμενοι από τον διαφωτισμό και τον υπαρξισμό, θεώρησαν καλό να επανερμηνεύσουν τον Θωμά τον Ακινάτη και να καταλήξουν στην υπερθεώρηση της αξίας του βλάσφημου δόγματος actus purus για να δώσουν απάντηση στις υπαρξιακές αναζητήσεις. Κάποιες θέσεις του Ακινάτη, τις επέβαλλαν αναγκαστικά στις «θεολογικές» σπουδές και στην δομική βάση του σαθρού τους συστήματος. Κυρίως, το ακοινώνητο της ενέργειας του Θεού από τον άνθρωπο, αφού ταυτίζεται η ουσία και η ενέργεια στο Θεό και είναι αμέθεκτος συνολικά, ονομαζόμενη «καθαρά ενέργεια». 

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς 1296 - 14 Νοεμβρίου 1359

Ο Περγάμου, τους διευκόλυνε στις θέσεις τους αυτές. Μαρτυρία σημαντική ο ευπρεπής αλλά και δριμύς έλεγχος που εξαπέλυσε δημοσίως εναντίον του, Μητροπολίτης της Βορείου Ελλάδος από την Καντιωτική φύτρα, ο Ελευθερουπόλεως Χρυσόστομος Αβαγιανός. Ήταν λίγο μετά από μια σύναξη των Ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου και με αφορμή όσα είπε ή υπενόησε εις βάρος του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ο «πολύς» εν στοχασμώ Περγάμου Ζηζιούλας…

Εκοιμήθη ο γέροντας Γαβριήλ Μάϊνας, προηγούμενος της Μονής Προφήτου Ηλιού Θήρας

Εκοιμήθη χθές Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2021 ο γέροντας Γαβριήλ Μάϊνας. Υπήρξε ηγούμενος στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Θήρας την περίοδο 1962 έως το 1985. Κατόπιν πήγε στο Άγιον Όρος, στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου στους ζηλωτές κατόπιν στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου. 

 

Τον γνωρίσαμε τα έτη 2007-2008. Είχε φύγει ή διωχθεί λόγω διαφωνίας από την Βατοπεδίου και ζούσε σε ένα κελάκι μέσα στην χαράδρα της Καψάλας λίγο πιο κάτω από το ιερό κελί του ''Άξιον Εστίν''. Για να τον συναντήσουμε πέρναμε τον δρόμο που ξεκίναγε πίσω ακριβώς από το Σεράϊ, την Σκήτη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα και Μεγάλου Αντωνίου. Στην αρχή το μονοπάτι ήταν καλντερίμι με πέτρα, μετά χωματόδρομος και όταν είχε βρέξει πιο δύσκολα, λάσπη. 

Τον φρόντιζε και βοηθούσε ένας ζηλωτής μοναχός που έμενε λίγο πιο πάνω. Τού έφτιαχνε φαγάκι και μετά από κάποια χρονιά τον τάϊζε διότι όπως μάς έλεγε ο ίδιος ο γέροντας Γαβριήλ είχε πάθει ένα μικρό εγκεφαλικό, μια συμφόρηση, κάτι. Ούτε ο ίδιος δεν ήξερε διότι μάλλον δεν θέλησε να πάει σε γιατρό ή νοσοκομείο. Από τότε δυσκολευόταν να κάνει δουλειές με τα χέρια, ακόμη και να φάει. Χρειαζόταν βοήθεια. 

Πάντα με την ποδιά του, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, πάντα καταδεκτικός, προσιτός, γλυκομίλητος. Έλεγες πως ο γέροντας Γαβριήλ είχε σπλαχνική καρδία, σπλάχνα οικτιρμών. Πολλές φορές με ευλαβείς φίλους καθήσαμε και μιλήσαμε. Συμβουλές, νουθεσίες, αγάπη, ενδιαφέρον, όλα στα έδινε και στα έδειχνε ο γέροντας. 

Λόγος περί ομοφυλοφιλίας - θεματικής εβδομάδας έμφυλων ταυτοτήτων και σχέδιο νόμου για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου

 Τα τυχόν λάθη δικά μου, τα ελάχιστα ίσως σωστά του Χριστού μας.

Τα αίτια της ομοφυλοφιλίας (homosexuality) είναι πολλά και ψυχοσωματικά.

Σύμφωνα με σύγχρονους άγιους (Άγιος Πορφύριος ο Αγιορείτης, Γέροντας Αναστάσιος της ιεράς μονής Κουδουμά στην Κρήτη και άλλους) ο κάθε άνθρωπος ορίζεται σαν ψυχοσωματική οντότητα (30% σωματική και 70% ψυχική). Η σωματική ανθρώπινη διάσταση αφορά την γονιδιακή κληρονομικότητα των προγόνων μας (κυτταρική μνήμη, D.N.A.). Και η σύγχρονη Γενετική μοριακή βιολογία παραδέχεται αυτό που οι Ορθόδοξοι Άγιοι Πατέρες ονομάζουν σωματικά αδιάβλητα (=ακατηγόρητα) πάθη, που κληρονομούνται από τους προγόνους στους απογόνους μέσω D.N.A.

Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου D.N.A. που ολοκληρώθηκε σχεδόν απόλυτα, από το 1995-2005 μ.Χ. κατέπληξε όλον τον κόσμο γιατί επιβεβαίωσε ότι τα 24.000 (περίπου) ανθρώπινα γονίδια, που κληρονομούμε άκοντες (=μη θέλοντες) από τις αλλεπάλληλές γενιές των φυσικών μας προγόνων ευθύνονται αμεσότατα για τις ροπές που έχουμε σε γήρας, θάνατο σωματικό, πάθη, διάφορες αρρώστιες (σχεδόν όλες τις αρρώστιες) όλων των σωματικών ανθρωπίνων συστημάτων: κυκλοφορικό, νευρικό, γενετικό κλπ). Μέσα σε αυτές τις κληρονομούμενες γενετικές ροπές, συμπεριλαμβάνονται και τάσεις για εγκληματική και αντικοινωνική παραβατικότητα (ροπή  για έγκλημα, για βία, για αλκοολισμό, ναρκωτικά και σεξουαλική διαστροφή). 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, που γεννήθηκαν δυο δίδυμα ετεροζυγωτικά (διαφορετικό ωάριο και σπερματοζωάριο) αγοράκια στην γειτονιά μου –μέσα στην δεκαετία του 1960-1970. Το ένα αγοράκι έγινε υπέρ-γυναικάς και το άλλο το αδελφάκι του ασυναίσθητα ‘’ενστικτωδώς’’ έβαζε ‘’χέρι’’ σε άλλα αγοράκια και εξελίχθηκε σε μεγάλο ομοφυλόφιλο. Και οι δυο μάλιστα ζουν ακόμη και είναι και ευλαβέστατοι και ορθοδοξότατοι, δηλαδή αμαρτωλοί μεν αλλά ασυμβίβαστοι και αγωνιζόμενοι μετανοούντες δε.

Κάθε ένας μας, σίγουρα, έχει παρόμοιες εμπειρίες στο οικογενειακό ή το οικείο περιβάλλον του! Στην τραγική περίπτωση των δυο ετεροζυγωτικών δίδυμων αγοριών υπήρχαν από ‘’γεννησιμιού’’ τους και ορμονικές διαφορές. Το ομοφυλόφιλο αγοράκι είχε ελάχιστη αδρεναλίνη και τεστοστερόνη και περισσότερα οιστρογόνα (γυναικείες ορμόνες). Εδώ, ολοφάνερα, έχουμε κληρονομημένη γενετική ανωμαλία που ο Χριστός επιτρέπει για λόγους που ξέρει Αυτός[1]. Επίσης, όπως μας έλεγε ο Άγιος Πορφύριος ο Αγιορείτης στο Μήλεσι, όλα τα αγοράκια και τα κοριτσάκια κάπου στην αρχή της εφηβείας τους (περίπου από 11-13 ετών) και για ένα εξάμηνο, περίπου, έχουν μια μικρή αύξηση των αντιθέτων του φύλου τους ορμονών για να ομορφαίνουν (τα αγοράκια μικρή αύξηση οιστρογόνων – τα κοριτσάκια μικρή αύξηση αδρεναλίνης και τεστοστερόνης).

Σε εκείνη ακριβώς την προσωρινή σωματική ‘’φάση’’ τα ταγκαλάκια (οι δαίμονες) πολεμούν εντονότατα τους αθώους και απονήρευτους έφηβους με πονηρούς λογισμούς

Κορωνοϊός και Ορθόδοξη προσέγγιση - ο όλεθρος των παρά φύσιν σαρκικών αμαρτημάτων και των εκτρώσεων

 Ο covid-19 είτε ‘’φυσικός’’, είτε δημιουργημένος σε ‘’πονηρά’’ βιοτεχνολογικά εργαστήρια μάς αναγκάζει σαν ορθοδόξους χριστιανούς να τον αντιμετωπίσουμε Αγιοπνευματικά. Μας οδηγεί σε καλοπροαίρετη θεοδικεία, δηλαδή αναρωτιόμαστε γιατί ο Χριστός μας επιτρέπει να βιώνουμε βάσανα και πειρασμούς κατά την επίγεια ζωή μας.

Όλοι μας ξέρουμε από την θεόπνευστη ζωή και θεολογία μας –σαν ορθόδοξοι χριστιανοί- ό,τι μεταπτωτικά –δηλαδή από τότε που αρχίσαμε συνειδητά να αρνιόμαστε στον Αγιοτριαδικό Θεό μας να μάς αγιοποιεί και σοφοποιεί πάσχουμε όλοι μας τις ίδιες ακριβώς ψυχοσωματικές συνέπειες αυτής της απόλυτα ευσυνείδητης ελεύθερης άρνησης.

Ας είμαστε ειλικρινείς: το ίδιο προπατορικό αμάρτημα το επαναλαμβάνουμε σταθερότατα στην καθημερινή μας επίγεια ζωή. Η Αγία Τριάδα εδώ και 13,8 δις χρόνια συνέχει και συγκροτεί και εξελίσσει όλο το άλογο υλικό Συμπάν, άμεσα με την Άκτιστη Θεία Ενέργεια Της χωρίς Φυσικούς Νόμους. Έτσι τα λεγόμενα φυσικά φαινόμενα είναι θεϊκά ενεργήματα. Ο πατήρ δια του Λόγου (προ και μετά την σάρκωσή Του) εν Αγίω Πνεύματι, με την Αγιοτριαδική Άκτιστη Θεία Ενέργεια Του μέσα από σεισμούς, λοιμούς, καταποντισμούς, πυρκαγιές και λοιπά νομιζόμενα από μας ‘’φυσικά κακά’’ κινεί-λειτουργεί άμεσα την ‘’μηχανή’’ του αλόγου υλικού Σύμπαντος- δηλαδή το σύνολο όλων των υλικών quanta (=πακέτων ενεργείας) που το συγκροτούν (το άλογο υλικό σύμπαν). Εξαίρεση αποτελούν μόνο τα λογικά Του κτίσματα Άγγελοι και Άνθρωποι. Ο Θεός συνέχει και συγκροτεί την ουσία των φύσεών μας –γιατί κάθε θείο κτίσμα λογικό ή όχι είναι υλικό σε σύγκριση με τον μόνο αυθύπαρκτο και άυλο Αγιοτριαδικό μας Θεό. Η εξαίρεση έγκειται ό,τι σαν λογικά θεία κτίσματα (πνεύματα οι Άγγελοι, ψυχοσωματικοί οι Άνθρωποι) έχουμε σχέση ελεύθερη με τον Θεό μας διαπροσωπική, θετική ή αρνητική. Θετική όταν τον αφήνουμε να μας αγιοποιεί και σοφοποιεί, αρνητική όταν του το αρνιόμαστε, πάντα συνειδητά και ελεύθερα.

Αν εμείς οι επίγειοι ψυχοσωματικοί, μεταπτωτικοί Άνθρωποι δεν αμαρτάναμε αμετανόητα –όπως προπεριγράψαμε τότε ο Θεός μας θα μάς φώτιζε και δόξαζε εξελίσσιμα, καθημερινά, αδιάκοπα. Μόνο τότε θα βιώναμε όλα τα θεία ενεργήματα –που ακροθιγώς αναφέραμε- χωρίς να υποφέρουμε ψυχοσωματικά από όσα τώρα μας φαίνονται κακά. Αυτό μάς το επιβεβαιώνουν στην πράξη όλοι οι επίγειοι Άγιοι μας όταν κατά την επίγεια ζωή τους ζούσαν ενίοτε εμπειρίες Θεοδωρήτου Δοξασμού. Αυτό συνέβαινε και πριν την σάρκωση του Λόγου (π.Χ.) και μετά την σάρκωση του Λόγου (μ.Χ.) Τρανά και ελαχιστότατα δειγματοληπτικά παραδείγματα: Τον 6^ο π.Χ. αιώνα τα τρία εβραιόπουλα παρέμειναν άκαυστα ριγμένα από τον Ναβουχοδονώσορα μέσα σε φοβερότατο πυρ. Τον ίδιο αιώνα ο Δανιήλ παίζει με φοβερά λιοντάρια σαν με γατάκια μέσα στον λάκκο των λεόντων, που τον έριξε ‘’τιμωρητικά’’ ο Ναβουχοδοωώσορ.  

    Μετά Χριστόν από τον 1^ο μ.Χ. αιώνα ως σήμερα τον 21^ον μ.Χ. αιώνα οι ιερομάρτυρες και οσιομάρτυρες Ορθόδοξοι Άγιοι – δοξασμένοι από τον Χριστό μας, αντέχουν φρικτότατα ψυχοσωματικά μαρτύρια και θανάτους σωματικούς με υπομονή, συγχωρητικότητα, ταπείνωση, αγάπη όλα σε αγιοπνευματική αναμάρτητη ποιότητα.

Οι υποκινητές των λογισμών που μάς οδηγούν στην πλάνη

Κύριοι υποκινητές των αμαρτωλών λογισμών μας είναι οι Δαίμονες διότι μάς μισούν παράφορα. Οι Δαίμονες μάς προτρέπουν δια φανταστικών λογισμών και εικόνων στο να ικανοποιούμε τα αμαρτωλά μας πάθη, που ακροθιγώς προαναφέραμε. Απώτερος δαιμονικός σκοπός είναι να αμαρτάνουμε δια βίου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απωθούμε συνεχώς την Θεία Χάρη, για να μην ελεγχόμεθα από αυτή -την Θεία Χάρη- συνειδησιακά. Έτσι, σταδιακά, πορωνόμαστε τόσο πολύ, που στο τέλος της επίγειας ζωής μας να μισούμε τόσο πολύ Χριστό, Θεοτόκο, Αγίους και αγιασμό, που να αρνιόμαστε -μεταθανάτια και αιώνια- να μας αγιάζει ο Χριστός και να βιώνουμε την Άκτιστη Θεία Του ενέργεια σαν κόλαση (φωτιά, σκοτάδι, βάσανο, μοναξιά κλπ) – και όχι σαν αγιοποιό και σοφοποιό -αιώνια και εξελικτικά- Παράδεισο φωτός, αγάπης κλπ.

 Με τους δαιμονικούς λογισμούς, οι Δαίμονες μάς προτρέπουν να ζούμε σε διάφορες κοινωνικές, θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές δομές που συνιστούν και συντηρούν την αμετανόητη αμαρτωλότητα, που ακροθιγώς προαναφέραμε. Τέτοιες δομές είναι οι θρησκείες. Είναι δυο ειδών: οι ετεροδοξίες (αιρέσεις χριστιανικές) και οι αλλοδοξίες (μη

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής (1889-1970), ο Γέροντας της Πάτμου

Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου η οποία συνεδρίασε υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου αποφάσισε την Τετάρτη 29 Αυγούστου 2018 την αγιοκατάταξη του Γέροντος της Πάτμου Αμφιλοχίου Μακρή (1889-1970).

***

Η επί γης ζωή του Αγίου Γέροντος Αμφιλοχίου Μακρή

Ο Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής γεννήθηκε το 1889 στη νήσο Πάτμο. Οι γονείς του Εμμανουήλ και Ειρήνη ήταν άνθρωποι ευσεβείς. Η Πάτμος έφερε βαρειά πνευματική κληρονομιά –αποστολική, οσιακή, μαρτυρική- όσο ίσως κανένα άλλο νησί του Αιγαίου. Σε αυτό το περιβάλλον με την πλούσια πνευματική και λατρευτική ζωή ανατράφηκε ο Όσιος. Ήταν η αγία παράδοση όπως την έφερε ο Όσιος Χριστόδουλος από το Λάτρος σαν συνέχεια της παρουσίας του Ηγαπημένου μαθητή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου.

Παιδικά και νεανικά χρόνια

Τα παιδικά του χρόνια πέρασε εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Σύμφωνα με μαρτυρία τον πρώτο και δεύτερο χρόνο της ζωής του δεν θέλησε να θηλάσει Μεγάλη Παρασκευή. Σε ηλικία 17 ετών έβαλε μετάνοια στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Το 1911 επισκέφτηκε το Άγιον Όρος, σαγηνεύτηκε από την ευλάβεια των αγιορειτών πατέρων και έμαθε να κάνει εργόχειρο ώστε να πορίζεται τα προς το ζην. Έμεινε γι’ αυτό αρκετό καιρό στο κελί του Γέροντος Δανιήλ του Κατουνακιώτη. Το 1913 στη Μονή του Θεολόγου τον προτείνουν να χειροτονηθεί διάκονος. Δέχεται βάζοντας ως όρο ότι δεν θα ιερολογεί Μυστήρια, γάμους, βαπτίσια κλπ εκτός ιεράς μονής μένοντας πιστός στην παράδοση των Αγίων Κολλυβάδων. Τελικά η χειροτονία δεν πραγματοποιήθηκε και ο Γέροντας πήγε σε συγγενείς του στην Αλεξάνδρεια και κατόπιν στους Αγίους Τόπους όπου και προσκύνησε τα Πανάγια και ιερά προσκυνήματα. 

ο Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής (1889-1970)

Η κουρά του εις μοναχόν

Γυρίζοντας στη Νήσο Πάτμο παραμένει κοντά στον Γέροντα Μακάριο Αντωνιάδη, Σάμιο στην καταγωγή και απόγονο της μεγάλης οικογένειας των Κολλυβάδων. Τον Μάρτιο του 1913 εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός από τον Γέροντα Μακάριο. Λόγω της άσκησής του (χίλιες μετάνοιες με ελάχιστη τροφή) και ενός κρυολογήματος αναγκάζεται να επισκεφτεί την Σμύρνη. Η Σμύρνη ήταν τότε το Κέντρο της περιοχής εφόσον τα Δωδεκάνησα ήταν ακόμη τουρκοκρατούμενα. Εκεί ο Γέροντας βιώνει το εξής περιστατικό: Μόλις αποβιβάζεται στην Σμύρνη βλέπει τις παραλίες γεμάτες ανθρώπους άσεμνα ενδεδυμένους που απροκάλυπτα ασελγούσαν. Ρωτάει αν είναι Τούρκοι ή Ρωμηοί. Του απαντούν: ‘’Έλληνες και μάλιστα χριστιανοί’’. Ο Γέροντας συγκλονίζεται και με βεβαρημένη καρδία περιφέρεται στην Σμύρνη για να εντοπίσει τον ιατρό. Ξαφνικά εμφανίζεται ενώπιον του ένας Γέροντας κληρικός και του λέγει: ‘’Αμφιλόχιε, μη λυπήσαι. Θα έρθει εποχή, που η φωτιά θα τα κάψει όλα όσα βλέπεις. Θα μπει από την μια μεριά της πόλης και θα βγει στην άλλη’’. Σε λίγα χρόνια η πρόρρηση θα γίνει τραγική πραγματικότητα.

Ο Θείος Έρωτας είναι ενέργεια της Θείας Χάριτος που νικάει τους μεταπτωτικούς έρωτες των κτιστών

...Όταν και όσο ο Χριστός μάς αγιοποιεί και σοφοποιεί τόσο περισσότερο μάς κάνει και τον ερωτευόμαστε. Με αυτό τον τρόπο ο έρωτας μας, ξεπερνά τον έρωτα μας προς την αμαρτωλότητα. Έτσι ο θείος έρωτας νικάει τους αμαρτωλούς έρωτες. Βοηθοί μας στον Αγιασμό μας η υπόλοιπη Ορθόδοξη Οικογένειά μας, δηλαδή η Μανούλα μας η Παναγία και τα αδελφάκια μας οι Άγιοι Άγγελοι και οι Άγιοι Άνθρωποι.
 

Επίσης, ο Χριστός μάς προτείνει δυο δρόμους αγιασμού παράλληλους και ισάξιους: τον ορθόδοξο Γάμο και τον ορθόδοξο μοναχισμό. Επίσης, όσο αμαρτωλοί να είμαστε να μην απελπιζόμαστε ποτέ γιατί ο Χριστός μας: πρώτον μας αγαπά αιώνια και δεύτερον είναι απείρως δυνατότερος από την οποιαδήποτε αμαρτωλότητά μας, αρκεί να τον αφήσουμε, να του το επιτρέψουμε να μας αγιάσει.

Μετάνοια και ιερά εξομολόγηση, η ευκαιρία για την Σωτηρία της ψυχής μας

...Εκπρόσωπος εμού του Αρχίατρού Χριστού μου είναι ο πνευματικός σας. Αυτός με εκπροσωπεί άμεσα κατά πάντα. Είναι η αισθητή παρουσία Μου, Εγώ ο ίδιος ο Χριστός μέσω από κάθε ορθόδοξο ιερέα πνευματικό σάς βαπτίζω, παντρεύω, λειτουργώ, κοινωνώ, εξομολογώ, καθοδηγώ πνευματικά για το πώς να τηρείτε τις εντολές Μου. Δηλαδή τον φωτίζω να σας υποδεικνύει τι τρόπο θεραπείας αρμόζει στη ζωή σας την ορθόδοξη, την πνευματική να ακολουθείτε. Αυτό όλο το μυστήριο λέγεται μυστήριο μετανοίας και εξομολογήσεως. Το επιτρέπω να γίνεται όχι βέβαια για να μάθω εγώ τα αμαρτήματά σας, τα ξέρω πριν καν τα διαπράξετε, αλλά για να τα συνειδητοποιήσετε εσείς οι ίδιοι. Να ντραπείτε γι’ αυτά, να καταλάβετε πόσο αιώνιο κακό επιτελεί μέσα σας η αμετανόητη αμαρτωλότητα σας και σε σας και στους συνανθρώπους σας.
Σάς πληροφορώ υπεύθυνα ότι η αμαρτωλότητά σας είναι υπερ-μεταδοτική όμοια με τρομερή λοιμική ασθένεια (ας πούμε πανώλη). Μολύνει όλους τους συνανθρώπους σας έστω και αν -υποθετικά μιλάμε- αυτοί βρίσκονται στα άκρα του υλικού άλογου Σύμπαντος (επίπεδο Σύμπαν διαμέτρου περίπου 155 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, που μοιάζει με διαστελλόμενο cd).

Συγχωρέσατε με καλά μου παιδάκια, για τις απλοϊκές, ανθρωπομορφικές εικόνες αλλά  ανταποκρίνονται στην ανθρώπινη αδυναμία σας. Σας ευχαριστώ, που με ακούσατε. Πριν από

Λόγος περί Μετανοίας - υπακοής (και εξομολογήσεως) Β' μέρος

(συνέχεια από το Α' μέρος)
Συνεχίζουμε καλά μου παιδιά!

Σας γνωστοποιώ ότι όλα μου τα δημιουργήματα (λογικά και άλογα) θα τα διατηρώ, συντηρώ ώστε να υπάρχουν αιώνια με την μορφή που τους δίνω κάθε φορά. Δεν πρόκειται να αφήσω ούτε το ελάχιστο quantum (=πακέτο ενέργειας) να εκμηδενιστεί ποτέ. Τούτο, διότι αγαπώ απεριόριστα και αιώνια κάθε λογικό ή άλογο δημιούργημά Μου. Επίσης σας γνωστοποιώ ότι είμαι κατά την Άκτιστη Ουσία Μου και Ενέργειά μου πανταχού παρών και πληρώνω (=γεμίζω) τα πάντα με την θεία Μου ύπαρξη. Και εντός και εκτός κάθε δημιουργήματός Μου. Δεν υπάρχει εντός και εκτός δημιουργημάτων μου ‘’χώρος’’ που να απουσιάζω. Εδώ και 2000 χρόνια περίπου ενηνθρώπησα. Δηλαδή η θεότητά μου σαν Αγία Τριάδα δια του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδας, του Λόγου, που εκπροσωπεί και τα τρία αγιοπατερικά Πρόσωπα μου (Πατήρ, Υιός κι Άγιο Πνεύμα) ενώθηκα για πάντα, αχώριστα, αιώνια με όλα μου τα λογικά πλάσματα και όλο το άλογο σύμπαν.

Για να ενεργηθεί αυτό το ασύλληπτο για την πεπερασμένη σας λογική (Αγγέλων και ανθρώπων) μυστήριο, ΌΛΗ την λογική και άλογη δημιουργία Μου, την εκπροσώπησε επάξια μια Παναγία, ένας άνθρωπος, από εσάς, εδώ και 2000 χρόνια… η Υπεραγία Θεοτόκος, η Παναγία. Από τότε ενεργείται και άλλο μυστήριο, ασταμάτητα και αιώνια. Όποια από τα λογικά πλάσματα Μου (Άγγελοι ή Άνθρωποι) θέλουν, βαπτίζονται,  ‘’μπαίνουν’’[1], σαν ‘’έμβρυα’’, μέσα στην μήτρα της Θεοτόκου. Έτσι, έκτοτε, συντελείται μια παγκόσμια, αιώνια, αδιάκοπη, ‘’οικογενειακή’’ θεία λειτουργία. Εγώ, ο Θεάνθρωπος Χριστός σαν Πατέρας και Ιατρός όλων σας (αγγέλων και ανθρώπων) αγιάζω δια της Θεοτόκου και με την Θεοτόκο όλα τα ‘’κυήματα’’ της Θεοτόκου (αγίους Αγγέλους και ανθρώπους). Με άλλα λόγια η θεία λειτουργία, η παγκόσμια, η μοναδική, η πανσυμπαντική, η ορθόδοξη είναι μια Οικογένεια. Εδώ υπάρχει ο τέλειος ορθόδοξος ‘’γάμος’’, αιώνιος και αδιάκοπος ‘’Σύζυγος’’ και ‘’Πατέρας’’ εγώ ο Θεάνθρωπος Χριστός, ‘’Γυναίκα’’ μου, Σύζυγός Μου και Μητέρα όλων σας (Αγίων Αγγέλων και Ανθρώπων) η Υπεραγία Θεοτόκος. ‘’Παιδιά’’ μας εσείς που θέλετε αιώνια να είστε κυοφορούμενα παιδιά μας, οι άγιοι άγγελοι και άνθρωποι. Η όλη οικογένεια λέγεται ορθόδοξη εκκλησία.

Εγώ σαν ΘΕΆΝΘΡΩΠΟΣ είμαι τέλειος καθ’ όλα –και κατά την θεία και κατά την ανθρώπινη φύση Μου. Εσάς, σαν δημιουργήματά μου, σας αγιοποιώ και σας σοφοποιώ εξελικτικά, αιώνια και τη Μάνα σας και Μάνα Μου και ‘’σύζυγό’’ μου Υπεραγία Θεοτόκο και εσάς τους Αγίους Μου Αγγέλους και ανθρώπους. Όλο αυτό το παράξενο μυστήριο θα πραγματοποιείται από μένα οπωσδήποτε, ανεξαρτήτως από το αν επιλέγουν ή όχι να ‘’πέσουν’’ δηλαδή να Με αρνηθούν και να μου αρνούνται αιώνια κάποια λογικά Μου κτίσματα (δαίμονες και κολασμένοι άνθρωποι) να τους αγιοποιώ και σοφοποιώ. Σαν Αγιοτριαδικός, αΐδιος (=αμετάβλητος, απαράλλακτος, πάντοτε ίδιος) Θεός αυτό το σχέδιο ήθελα να εφαρμόσω για να σωθούν όλα μου τα δημιουργήματα (λογικά και άλογα) εσείς οι επίγειοι άνθρωποι, εδώ και 350.000 χρόνια περίπου από τότε που σας εδημιούργησα σαν ψυχοσωματικές οντότητες-υπάρξεις. 

Οι πρωτόπλαστοι προγονοί σας, προπάτορές σας Αδάμ (=χωματένιος) και Εύα (=Ζωή) αρνήθηκαν να τους αγιάζω αιώνια. Αυτό το επέλεξαν μόνοι τους και ελεύθερα αλλά και με την υπόδειξη του Εωσφόρου (αρχηγού του Δαιμονικού Αγγελικού Τάγματος).

Λόγος περί Μετανοίας - υπακοής (και εξομολογήσεως) Α' μέρος

Λέει ένα λαϊκό σύγχρονο πανέμορφο τραγουδάκι, δεν θυμάμαι τον τραγουδιστή του, συγχωρείστε με: ‘’Ο έρωτας με έρωτα περνάει…’’ Σοφό και θεόπνευστο το άσμα.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (347-407 μ.Χ.) λέει το ίδιο πράγμα με τα ίδια, σχεδόν, λόγια: ‘’ο Έρωτας νικιέται από έρωτα…’’ και εννοεί ολοφάνερα ο Θεόπνευστος Άγιος μας ότι όλοι οι ανθρώπινοι έρωτες ξεπερνιούνται μόνον από τον έρωτα προς τον Θεό. Δηλαδή τον Θεάνθρωπο Χριστό μας.

Συγχωρείστε με, να διασαφηνίσω λίγο τα λεγόμενα βασιζόμενος στην ορθόδοξη Θεόπνευστη Αγιοπατερική παράδοση, δηλαδή στην Θεόπνευστη πείρα των Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, ίδια, σταθερή, απαράλαχτη εδώ και 2.000 χρόνια. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι είμαστε όλες τις εποχές -μετά την πτώση μας- οι ίδιοι, με τα ίδια αμαρτωλά πάθη και αδυναμίες. Η μοναδική μας εξέλιξη είναι μόνον τεχνολογική και αυτό το επιβεβαιώνει περίτρανα η ιστορική πραγματικότητα και η καθημερινή μας πείρα.

Για παράδειγμα πολεμάμε μεταξύ μας για τους ίδιους λόγους εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πάνω στη Γη μας μόνο που συνεχώς βελτιώνουμε τεχνολογικά τα πολεμικά μας εργαλεία (από πέτρες, τόξα, βέλη μέχρι πυρηνικές βόμβες).

Όλοι μας, μεταπτωτικά, έχουμε, ζούμε, βιώνουμε τρεις μορφές αγάπης:

Α. την συγγενική ή του αίματος, δηλαδή την αγάπη μεταξύ συγγενών (αδελφών, γονιών προς τα παιδιά τους, παιδιών προς τους γονείς κλπ). Είναι ολοφάνερο στον κοινό μέσο νου ότι αυτή η μορφή αγάπης είναι φυσική και αναμάρτητη και αγνή και την διαθέτουμε από ένστικτο όλοι μας, όπως και τα περισσότερα ζώα (πλην εξαιρέσεων-φίδια-χελώνες κλπ).

Β. η συναισθηματική ή χρησιμοθηρική ή συμφεροντολογική. Είναι ολοφάνερα χρησιμοθηρική και συμφεροντολογική γιατί έχει σαν βάση την ικανοποίηση από κοινού των μεταπτωτικών αμαρτωλών μας παθών (φιληδονίας, φιλαργυρίας, φιλοδοξίας, κακίας, μοχθηρίας, εκδίκησης, μνησικακίας, ζήλειας κλπ) όπως και μεταπτωτικών συμβατικών αναγκών όπως: πείνα, δίψα, αρρώστιες ψυχοσωματικές, φτώχεια, σωματικό θάνατο κλπ.

Για παράδειγμα τα μέλη μιας κοινής φιλικής παρέας, ενός επαγγελματικού κοινού συνόλου, μιας γειτονιάς, ενός δήμου, ενός πολιτικού κόμματος, μιας εταιρείας, ενός έθνους, ενός κράτους, μιας κυβερνητικής ή πολιτικής ομάδας, ενός στρατιωτικού σώματος, μιας αθλητικής επαγγελματικής ή ερασιτεχνικής ομάδας κλπ. Σε όλα αυτά τα κοινωνικά ομαδικά συστήματα, θεσμούς, δομές, χρησιμοποιούνται από κοινού νόμιμα ή παράνομα, θεμιτά ή αθέμιτα μέσα ικανοποίησης των διαφόρων κοινών συμφερόντων εις βάρος πάντοτε μιας αντίστοιχης κοινωνικής ομάδας με τα ίδια συμφέροντα και ανάγκες αλλά ‘’αντίπαλης’’, ‘’διάφορης’’, ξένης από τη δικιά μας. Μας είναι γνωστό ότι ο ίδιος θεμιτός ή όχι -νόμιμος ή όχι- ανταγωνισμός υφίσταται σε διαπροσωπικό επίπεδο σχέσεων. Ανταγωνιζόμαστε σε διαπροσωπικό επίπεδο για ένα πιάτο φαΐ, μια θέση εργασίας, έναν ερωτικό σύντροφο, αναγνώριση, φιλοδοξία, προβολή κ.ο.κ.

Γ. η φιλήδονη ή ερωτική ή σεξουαλική αγάπη. Βασίζεται στο μεταπτωτικό ζωώδες γενετήσιο ένστικτο, συνδυάζεται πάντοτε με κτητικότητα και εγωισμό και εκδηλώνεται με φυσική μεταπτωτική ετερόφυλη σεξουαλικότητα ή με την διεστραμμένη, παθολογική, ψυχοσωματική, ομοφυλοφιλική σεξουαλικότητα. Μοιάζει και συνδυάζεται πάντοτε με την συναισθηματική, συμφεροντολογική, χρησιμοθηρική

Η λύση σύμφωνα με την Ορθόδοξη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων

...Ας ανατρέξουμε στην ιστορία του επίγειου μεταπτωτικού πολιτισμού μας, σε όλα τα επίπεδα (θρησκευτικό, κοινωνικό, πολιτικό, φιλοσοφικό κ.ο.κ.). Που μας οδηγούν όλοι οι ουμανισμοί μας; Σε αμετανόητες επίγειες και αιώνιες μικρότερες ή μεγαλύτερες κολάσεις. Ζούμε στον 21ο αιώνα. Πόσο τυχεροί είμαστε! Πόσα μας δίδαξε ο 20ος αιώνας, ο μόλις προηγούμενος. Δοκιμάσαμε όλων των ειδών τους ουμανισμούς: Νιτσεϊσμό, Παπισμό, Προτεσταντισμό, Σταλινισμό, Κομμουνισμό, Φασισμό, Ναζισμό, Αναρχοκομμουνισμό – τα πάντα όλα. Τι κερδίσαμε; Διακόσια εκατομμύρια νεκρούς, πολέμους, αρρώστιες, πείνα, καπιταλισμό, παγκοσμιοποίηση, ανεργία, απελπισία, αυτοκτονίες, ψυχολογικά προβλήματα, υπαρξιακά κενά, stress, άγχος κλπ*. 

Ποια η λύση για όλα αυτά; Η ορθόδοξη μετάνοια. Ακόμη και με τους πιο καλοπροαίρετους ουμανισμούς, κοινοβουλευτική δημοκρατία κλπ γινόμαστε μόνον εξωτερικά καλύτεροι, ‘’καλοί καγαθοί πολίτες’’ ναι, Άγιοι όχι, καλυτερεύουμε μόνο εξωτερικά, ηθικιστικά. Μέσα μας μένουμε τάφοι κεκονιαμένοι-ευπρεπείς εξωτερικά, γεμάτοι σαπίλα και σκουλήκια δηλαδή,

‘’Μεταπατερική θεολογία και ζωή και σχετικές αντορθόδοξες ακρότητες’’ – Προβληματικοί γονείς = προβληματικά παιδιά (Β' μέρος)

(συνέχεια από το Α' μέρος)

Τούτο διότι ο Αγιοτριαδικός μας Θεός προ ή μετά την ενανθρώπιση του (δια του δευτέρου Αγιοτριαδικού προσώπου του Υιού και Λόγου του Θεού Πατρός) αγαπά αδιάκοπα, αιώνια, ακριβώς το ίδιο, άτρεπτα όλα ανεξαιρέτως τα λογικά (Αγγέλους, δαίμονες, αγιαζομένους, κολαζομένους ανθρώπους) και άλογα δημιουργήματά Του. Δεν εκδικείται ή τιμωρεί κανένα λογικό Του πλάσμα, άνθρωπο ή δαίμονα. Σέβεται όμως την Θεοδώρητη ελευθερία των λογικών Του δημιουργημάτων (Αγγέλων και Ανθρώπων) γι’ αυτό τα καλεί αιώνια, αδιάκοπα να τα αγιοποιήσει ΌΛΑ, χωρίς εξαίρεση και όσα δέχονται την κλήση Του τα αγιοποιεί. Όσα την αρνούνται –Δαίμονες- και αμετανόητοι άνθρωποι, δυστυχώς γι’ αυτούς αυτοκολάζονται. Τούτο γιατί ο Θεάνθρωπος, εδώ και 2000 χρόνια Χριστός στέλνει σε όλους την ίδια ακριβώς αγαπητική, ταπεινή, τέλεια, Άκτιστη Θεία Του ενέργεια που οι Θεούμενοι Άγιοι βιώνουν σαν Άκτιστο Φως. Κι επειδή ο Χριστός μας είναι σαν Θεάνθρωπος, απεριόριστος και πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, εντός και εκτός κάθε λογικής και άλογης δημιουργίας Του, δεν δύναται κανένα απολύτως λογικό Του πλάσμα να μην βιώνει το Άκτιστο Φως Του –είτε το ζουν- αμετανόητοι όντες- σαν αυτοκόλαση –είτε το ζουν- αγιαζόμενοι όντες σαν παράδεισο.

Αυτά όλα που προείπαμε περί κληρονομικότητας, μετανοούσης αγιοποιήσεως και αμετανόητης αυτοκολάσεως και κληρονομικής και επίκτητης-επαγωγικής, λοιμικής μεταδοτικότητος της ψυχοσωματικής μας αμαρτωλότητος σαν κακή μολυσματική μεταδοτική ‘’νόσος’’-ενέργεια δίνουν απάντηση- συνιστούν απάντηση- στο θέμα: Προβληματικοί γονείς = προβληματικά παιδιά.

Κληρονομικά ή επίκτητα μεταδίδουμε κάθε ένας μας αμετανόητη αμαρτωλότητα στα παιδιά μας, στους συνανθρώπους μας, παντού. Αλληλομολύνουμε και αλληλομολυνόμαστε. Η αμετανόητη αμαρτωλότητα μας, μολύνει κάθε ‘’ψυχικό’’ ή ‘’σωματικό’’ μας γονίδιο. Θεραπεία του ψυχοσωματικού μας αμαρτωλού-υπερμολυσματικού γονιδιώματος, συντελείται όταν συμμετέχουμε ψυχοσωματικά στην ορθόδοξη ασκησομυστηριακή ζωή.

Θα τρομάζαμε αν συνειδητοποιούσαμε πόσο κακοποιούμε ψυχοσωματικά τους συνανθρώπους μας κληρονομικά και επίκτητα, όπως συνοπτικά προπεριγράψαμε! Να μερικά παραδείγματα που μπορούν να αφορούν παιδιά μας, συγγενείς μας, φίλους μας, οικείους, συνανθρώπους μας, γενικά. Αφορούν συνολικά πάνω στη Γη μας, περίπου 400 εκατομμύρια περιπτώσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε δυο-τρεις γνωστές μας περιπτώσεις αλλάζοντας τα ονόματα για να μην εκθέσουμε συγκεκριμένα πρόσωπα:

Ο Λάκης έχει κάνει δυο απόπειρες αυτοκτονίας. Είναι 17 ετών και θέλει να αυτοκτονήσει για να εκδικηθεί –πονέσει- τους γονείς του, που είναι στα πρόθυρα χωρισμού. Για τον ίδιο λόγο η Νταίζη ‘’αυτοκτονεί’’ σταδιακά επιλέγοντας τη νευρική ανορεξία. Ο Σίμος ξενυχτάει στο διαδίκτυο 14 ώρες την ημέρα. Η Άσπα παίρνει για τους ίδιους λόγους με τα προηγούμενα παιδιά, ναρκωτικά. Ο Μήτσος έχει μπλέξει με αναρχικούς και ‘’παλεύει’’ με το ‘’σύστημα’’ γιατί έτσι ‘’παλεύει’’ με τους γονείς του, και τους ζητά με τον λαθεμένο αυτό τρόπο να αγαπιούνται μεταξύ τους για να του χαρίσουν την οικογενειακή του θαλπωρή, αγάπη και ευτυχία που τόσο βάναυσα, εγωιστικά, αλόγιστα τού στερούν. 

Ρωτήστε οποιονδήποτε κοινωνικό λειτουργό, καθηγητή μέσης ή Πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, ψυχολόγο, νευρολόγο, ψυχίατρο. Θα σάς διαβεβαιώσει

‘’Μεταπατερική θεολογία και ζωή και σχετικές αντορθόδοξες ακρότητες’’ – Προβληματικοί γονείς = προβληματικά παιδιά (Α' μέρος)

Μας πληροφορούν οι θεοφόροι Άγιοι της Ορθοδόξου εκκλησίας μας (άνδρες, γυναίκες, έγγαμοι, άγαμοι, ιερείς, μοναχοί, λαϊκοί) ό,τι ο Νους μας, (δηλαδή το ‘’μάτι’’ της ψυχής μας, και όχι η διάνοια μας), μεταπτωτικά, διαχέεται, διασκορπίζεται σε λογισμούς, φαντασίες και αισθήσεις. Μαζί με το ‘’Νου’’ συμπαρασύρεται όλη η ψυχοσωματική μας οντότητα και αμαρτάνει δηλαδή ικανοποιεί τα αμαρτωλά της πάθη, τα λεγόμενα διαβλητά (=κατηγορητέα), όπως φιληδονία, φιλαργυρία, φιλοδοξία, κακία, μνησικακία, φθόνος, μοχθηρία κλπ.

Κύριοι υποκινητές των αμαρτωλών λογισμών μας είναι οι Δαίμονες διότι μάς μισούν παράφορα. Οι Δαίμονες μάς προτρέπουν δια φανταστικών λογισμών και εικόνων στο να ικανοποιούμε τα αμαρτωλά μας πάθη, που ακροθιγώς προαναφέραμε. Απώτερος δαιμονικός σκοπός είναι να αμαρτάνουμε δια βίου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απωθούμε συνεχώς την Θεία Χάρη, για να μην ελεγχόμεθα από αυτή -την Θεία Χάρη- συνειδησιακά. Έτσι, σταδιακά, πορωνόμαστε τόσο πολύ, που στο τέλος της επίγειας ζωής μας να μισούμε τόσο πολύ Χριστό, Θεοτόκο, Αγίους και αγιασμό, που να αρνιόμαστε -μεταθανάτια και αιώνια- να μας αγιάζει ο Χριστός και να βιώνουμε την Άκτιστη Θεία Του ενέργεια σαν κόλαση (φωτιά, σκοτάδι, βάσανο, μοναξιά κλπ) – και όχι σαν αγιοποιό και σοφοποιό -αιώνια και εξελικτικά- Παράδεισο φωτός, αγάπης κλπ.

Με τους δαιμονικούς λογισμούς, οι Δαίμονες μάς προτρέπουν να ζούμε σε διάφορες κοινωνικές, θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές δομές που συνιστούν και συντηρούν την αμετανόητη αμαρτωλότητα, που ακροθιγώς προαναφέραμε. Τέτοιες δομές είναι οι θρησκείες. Είναι δυο ειδών: οι ετεροδοξίες (αιρέσεις χριστιανικές) και οι αλλοδοξίες (μη χριστιανικές ομολογίες όπως Βουδισμός, Ισλαμισμός, Σαμανισμός, Μαγεία, Νέα Εποχή, Μασονισμός, Θεοσοφία κλπ.)

Τέτοιες αμετανόητες αμαρτωλότατες δομές –τρόποι ζωής- υπάρχουν και μέσα στον ορθόδοξο εκκλησιαστικό χώρο. Επειδή μοιάζουν, στο ήθος τους με τις αιρέσεις λέγονται υπαρξιακές αιρέσεις. Λέγονται έτσι διότι όταν τις ζούμε αυτές διατηρούμε εξωτερικά την ορθόδοξη δογματική και λατρευτική ζωή μας, αλλά χωρίς να το υποψιαζόμαστε έχουμε ήθος (=σχέση με τον Θεό και τους συνανθρώπους μας) αντορθόδοξο, αιρετικό. Αυτές οι ‘’υπαρξιακές αιρέσεις’’ βιώνονται, συνειδητά ή ασυνείδητα, από τον 1^ο αιώνα μ.Χ. και, δυστυχώς, θα βιώνονται μέχρι την Β’ παρουσία του Χριστού μας. 

Κατά τις αλλεπάλληλες, αλληλο-διαδεχόμενες, ιστορικές περιόδους ενίοτε αλλάζουν όνομα αλλά ηθικά παραμένουν το ίδιο ζημιογόνες. Συγχωρείστε με, να τις ομαδοποιήσω συνοπτικά σε τρείς:

Α. Την μεταπατερική θεολογία και ζωή (Νικολαϊτισμός, Νέο-Νικολαϊτσιμός, Βορβορισμός, Νέο-Βορβορισμός) Β. την ψευδο-προφητολαγνεία (φωτισμένοι-ες, απολυτρωτικές Σχολές- τύπου Ζολώτα κλπ Γ. Ηθικισμός-ευσεβισμός (φαρισαϊσμός) Από αυτές τις δαιμονοκίνητες ‘’υπαρξιακές αιρέσεις’’ κινδυνεύουμε όλοι μας ανεξαιρέτως, λόγω της νηπιακής ορθόδοξης πνευματικότητάς μας.

Ξεκινάμε από την Μεταπατερική θεολογία και ζωή. Ισχύει αδιακόπως από τον 1^ο αιώνα μ.Χ. Μέχρι τα μέσα του 20^ου αιώνα λεγόταν Νικολαϊτισμός. Από το 1950 μ.Χ. και εντεύθεν λέγεται Νέο-Νικολαϊτισμός. Μεταπατερικότητα (=αντίθετη από τους Αγίους Θεοφόρους ορθοδόξους Πατέρες και Μητέρες μας). Βασίζεται δογματικά στον

Ο εμπαιγμός των πολιτικών ηγεσιών στις συνταγματικές επιταγές. Με απόλυτη συνέπεια τα χτυπήματά τους στην Πίστη και την Πατρίδα μας, αλλά ακόμα είμαστε ζωντανοί...

Ο εμπαιγμός της ηγεσίας του Υπ.Παιδείας Ν.Κεραμέως στη μη εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η περιφρόνηση των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον ορθόδοξο χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών και οι μεθοδεύσεις του Υπ.Παιδείας ώστε να παρακαμφθεί η ουσία των αποφάσεων.

Το όλο γεγονός αναπόφευκτα μάς θυμίζει...:

Απόσπασμα ομιλίας του Henri Kissinger στην Ουάσινγκτον τον Σεπτέμβρη του 1974.

Henry Kissinger: «The Greek people are anarchic and difficult to tame. For this reason we must strike deep into their cultural roots: Perhaps then we can force them to conform. I mean, of course, to strike at their language, their religion, their cultural and historical reserves, so that we can neutralize their ability to develop, to distinguish themselves, or to prevail; thereby removing them as an obstacle to our strategically vital plans in the Balkans, the Mediterranean, and the Middle East»

Mετάφραση:

Οι Έλληνες είναι αναρχικοί και δύσκολα κουμαντάρονται. Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να χτυπήσουμε βαθιά μέσα στις πολιτισμικές τους ρίζες: έτσι ίσως καταφέρουμε να τους αναγκάσουμε να συμβιβαστούν. Εννοώ βέβαια να χτυπήσουμε την γλώσσα τους, την θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά αποθέματα, έτσι ώστε να ουδετεροποιήσουμε την δυνατότητα τους να αναπτύσσονται, να διακρίνουν τους εαυτούς τους, ή να αποδεικνύουν ότι μπορούν να νικούν, έτσι ώστε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια στα στρατηγικώς απαραίτητα σχέδια μας στα Βαλκάνια, την Μεσόγειο, και την Μέση Ανατολή.
                                                                      ***

Η Εστία Πατερικών Μελετών διοργανώνει εσπερίδα σχετικά με το θέμα υπό τον τίτλο: Θρησκευτικά ο προσηλυτισμός συνεχίζεται...

 ***

Η Εστία Πατερικών Μελετών ενημερώνει:

''Eπειδή η υπουργός υποσχέθηκε ότι θα τηρήσει τις αποφάσεις του ΣΤΕ για το μάθημα των Θρησκευτικών, όρισε μια επιτροπή για την αλλαγή του πολυθρησκευτικού μαθήματος, η

Άγιος νεο-Ιερομάρτυς Φιλούμενος ο Αγιοταφίτης ο εκ Κύπρου +29.11.1979

Τη σήμερον εορτάζουμε πανηγυρικά και ευφρόσυνα την ιερή μνήμη του νεο-ιερομάρτυρος Αγίου Φιλουμένου του Αγιοταφίτη εκ Κύπρου.
Το στολίδι της Αγιοταφικής αδελφότητας που έζησε νηπτικά και ασκητικά εν τω κόσμω στην Αγία Σιών και ανεδείχθη όντως όσιος Γέροντας και κατόπιν και Μάρτυρας της Αγίας μας Πίστεως.
Τι να πεις και τι να γράψεις για τον αδαμάντινο Άγιο Φιλούμενο;
Για τη νήψη και τη νοερά προσευχή του που ζώντας ακόμα επιτελούσε θαύματα;
Για την αγάπη του στο πλάσμα του Θεού που παρά τις απειλές να τον σκοτώσουν νουθετούσε εβραίους και μουσουλμάνους με πατρική στοργή;
Για την ταπείνωση του που μουρμούριζε συνέχεια πως θα σωθώ;
Για την σταθερότητα και υπακοή του στην Αγιοταφική αδελφότητα που όπου τον έστειλε πήγε με το ''να είναι ευλογημένο''. Μια υπακοή που άσκησε εώς θανάτου;
Για τους άγιους λογισμούς της διανοίας και καρδίας του που προδίδονταν από την πάνσεμνη και αγιαστική ζωή του;

Το μίσος των δολοφόνων του, φανατικών ραβίνων εβραίων, πνίγηκε στα πελάγη της απέραντης εν Χριστώ αγάπης μιμούμενος τον Πρώτο και Έναν της όντως Αγάπης τον Κύριο μας.

Που τώρα τα αίματα, που τώρα οι δαιμονικές κραυγές των δολοφόνων, που τώρα η κακία τους, που τώρα ο θόρυβος και οι παμπόνηροι σχεδιασμοί τους να εξουδετερώσουν τον Γέροντα;

Πέρασαν, έφυγαν και ανέτειλε, από την πρώτη κιόλα στιγμή, το φως εκ του Φωτός, με πρώτο σημάδι την ακαμψία του, δεύτερο ότι ο ίδιος κίνησε τα μέλη του για να τον ντύσουν οι πατέρες για την κηδεία του και μετά πόσα και πόσα ακόμη...

Όποιος γνώρισε τον εαυτό του, σε αυτόν δίνεται η γνώσις όλων των πραγμάτων...Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

...Όποιος γνώρισε τον ευατό του, σε αυτόν δίνεται η γνώσις όλων των πραγμάτων. Διότι το να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του, αυτό αποτελεί την τελειότητα της γνώσεως όλων των πραγμάτων. Με την υποταγή της ψυχής σου, θα υποταχθούν σε σένα τα πάντα. Τον καιρό κατά τον οποίο βασιλεύει η ταπείνωσις στην πολιτεία σου, υποτάσσεται σε σένα η ψυχή σου και με αυτήν θα υποταχθούν σε σένα τα πάντα. Διότι γεννιέται από τον Θεό στην καρδιά η ειρήνη. Όσο όμως βρίσκεσαι εκτός αυτής της ειρήνης, όχι μόνο από τα πάθη, αλλά και από τα διάφορα περιστατικά θα καταδιωχθείς. 

 

 

Ο π. Αντώνιος Φραγκάκης παρουσιάζει την διδασκαλία της Αγίας μας Εκκλησίας με αφορμή το θέμα που προέκυψε με τον ομολογητή Μητροπολίτη Μόρφου κο Νεόφυτο. Γ' μέρος

Στην παρούσα ανάρτηση θα παρουσιάσουμε το τρίτο μέρος συνέντευξης του π. Αντωνίου Φραγκάκη, ιεροκήρυκος της ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Αρκαδίας της Αρχιεπισκοπής Κρήτης.
Στην συνέντευξη θίγονται όλα τα φλέγοντα θέματα που απασχολούν ή πρέπει να απασχολούν τον σύγχρονο αγωνιζόμενο άνθρωπο εξαιρέτως δε τον αγωνιζόμενο ορθόδοξο χριστιανό. Άλλωστε αφορμή της συνέντευξης στάθηκε το ζήτημα, που προέκυψε με τον ομολογητή και αγωνιστή Μητροπολίτη Μόρφου κο Νεόφυτο.

 

  ***

 Ὑπάρχει ἕνα αἱρετικότατο ἐνδοεκκλησιαστικό μόρφωμα, πού ξεκίνησε
ἀπό τήν ἐκκοσμικευμένη καί ἐκφιλοσοφημένη ρωσική θεολογία

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πῶς ἑρμηνεύετε τήν ἀντίθετη ἄποψη προσώπων τῆς Ἐκκλησίας, πού μιλοῦν γιά ἐλευθερία στόν προσωπικό χῶρο μέχρι ἀμνήστευσης τῆς ὁμοφυλοφιλίας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεῖτε, ὑπάρχει ἕνα αἱρετικότατο ἐνδοεκκλησιαστικό μόρφωμα, πού ξεκίνησε ἀπό τήν ἐκκοσμικευμένη καί ἐκφιλοσοφημένη ρωσική θεολογία. Λέγεται περσοναλισμός. Αὐτό εἶναι ἡ πεμπτουσία καί ἡ βάση τῆς «μεταπατερικῆς θεολογίας», πού λυμαίνεται τόν ἡσυχασμό, ἤτοι τήν ἐν μετανοίᾳ ἀσκητική θεραπευτική πρακτική τῆς Ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως. Ξεκίνησε ἀπό τό σύνθημα «ἀγάπη καί ἐλευθερία», πού προωθήθηκε στήν ἐκκλησιαστική ἀγωγή, καί κατέληξε νά συνδέει τήν ἀνάγκη μέ τήν φύση καί τήν θέληση μέ τήν γνώμη ἐκείνου πού ὑποστασιάζει τήν φύση. Ἐπομένως, ὅπως π.χ. δέν εὐθύνεται κάποιος γιά τό χρῶμα τῶν ὀφθαλμῶν του, δέν εὐθύνεται καί γιά τόν σεξουαλικό προσανατολισμό του, γιατί εἶναι ἀναγκαιότητα τῆς φύσεως. Δέν τό θεωροῦν δαιμονική ὑποβολή πού γίνεται δεύτερη φύση ἀπό τήν ἀποδοχή καί τήν καλλιέργεια τῆς προαιρέσεως. Ἑπομένως ὅλα ἔπειτα ἀπλοποιοῦνται. Ἐδῶ βρίσκεται ἡ οὐσία τοῦ προβλήματος. Ὁ ἀείμνηστος μεγάλος σύγχρονος Γέροντας Ἀναστάσιος ὁ Κουδουμιανός ἔλεγε -σᾶς διαβεβαιῶ στήν ἱερωσύνη μου- γι᾽ αὐτό, «ὅτι αὐτό συνιστᾶ ἰσλαμοποίηση τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας». Ἔλεγε ἀκόμη: «Αὐτοί ἰσχυρίζονται: καλά νά περνᾶμε ἐδῶ μέ τήν ἀπόλαυση τῶν ἡδονῶν, καλά καί στήν οὐράνια Βασιλεία, λόγῳ τῆς ἰδεολογικής ἀποδοχῆς τῆς πίστεως». Ἔχουμε δηλαδή μία ἰδεοληψία χωρίς θεραπευτικό ἀντίκρυσμα στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων. Ὅταν μιλᾶνε γιά ἀγάπη, δέν τό κάνουν μέσα ἀπό τήν προοπτική τῆς καθάρσεως ἀπό τά πάθη, ὥστε νά εἶναι ἐξωτερίκευση μετοχῆς στήν ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ πού εἶναι Ἀγάπη, ἀλλά μέσα ἀπό τήν ἰδεολογική κατοχύρωση τῶν παθῶν τους, ὁπότε τρομάζεις μπροστά στόν ἐμπαθέστατο τρόπο πού κατοχυρώνουν αὐτή τή θεωρία, εἰρωνεύονται, ἀπειλοῦν, φωνασκοῦν, συκοφαντοῦν κ.λπ. ὅποιον τούς ἀμφισβητήσει. Δέν εἶναι καρπός πνευματικῆς ζύμωσης, ἀλλά ἔκφραση ἰδεοληψίας, εἶναι ἀγαπισμός. Καί ὁ κάθε –ισμός ἔχει φανατισμό, γιατί αἰσθητοποιεῖ ἄρρωστο ψυχισμό.

π.Αντώνιος Φραγκάκης

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τί εἶναι φανατισμός;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εἶναι ἀρρώστεια ψυχική, ὅπως καί ἄν ἐκδηλώνεται. Εἴτε ὡς ἰδεολογικός φανατισμός, εἴτε ὡς πολιτικός, εἴτε ὡς θρησκευτικός κ.λπ. Εἶναι ἡ ἀπουσία βιώματος, πού ἀντικαθίσταται ἀπό πεισμώδη ἐπίδειξη πνεύματος. Ὁ φανατισμός δέν εἶναι δύναμη ἀλλά ἀδυναμία, ὅπως ὁ σπασμός. Ἄλλο ζωηράδα τοῦ σώματος καί ἄλλο σπασμωδικότητα. Τό πρῶτο μαρτυρεῖ ὑγεία, τό δεύτερο ἐπικίνδυνη σωματική ἀγκύλωση. Ὁ φανατικός προβάλλει καί πολεμᾶ στούς ἄλλους καταστάσεις, πού ὑποφώσκουν μέσα του καί δέν τολμᾶ νά τίς ἀντιμετωπίσει συνειδητά. Γιά νά κατευνάσει τόν ἐσωτερικό ἔλεγχο προβάλλει μέ βίαιο τρόπο