Οι υποκινητές των λογισμών που μάς οδηγούν στην πλάνη

Κύριοι υποκινητές των αμαρτωλών λογισμών μας είναι οι Δαίμονες διότι μάς μισούν παράφορα. Οι Δαίμονες μάς προτρέπουν δια φανταστικών λογισμών και εικόνων στο να ικανοποιούμε τα αμαρτωλά μας πάθη, που ακροθιγώς προαναφέραμε. Απώτερος δαιμονικός σκοπός είναι να αμαρτάνουμε δια βίου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απωθούμε συνεχώς την Θεία Χάρη, για να μην ελεγχόμεθα από αυτή -την Θεία Χάρη- συνειδησιακά. Έτσι, σταδιακά, πορωνόμαστε τόσο πολύ, που στο τέλος της επίγειας ζωής μας να μισούμε τόσο πολύ Χριστό, Θεοτόκο, Αγίους και αγιασμό, που να αρνιόμαστε -μεταθανάτια και αιώνια- να μας αγιάζει ο Χριστός και να βιώνουμε την Άκτιστη Θεία Του ενέργεια σαν κόλαση (φωτιά, σκοτάδι, βάσανο, μοναξιά κλπ) – και όχι σαν αγιοποιό και σοφοποιό -αιώνια και εξελικτικά- Παράδεισο φωτός, αγάπης κλπ.

 Με τους δαιμονικούς λογισμούς, οι Δαίμονες μάς προτρέπουν να ζούμε σε διάφορες κοινωνικές, θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές δομές που συνιστούν και συντηρούν την αμετανόητη αμαρτωλότητα, που ακροθιγώς προαναφέραμε. Τέτοιες δομές είναι οι θρησκείες. Είναι δυο ειδών: οι ετεροδοξίες (αιρέσεις χριστιανικές) και οι αλλοδοξίες (μη

Η λύση σύμφωνα με την Ορθόδοξη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων

...Ας ανατρέξουμε στην ιστορία του επίγειου μεταπτωτικού πολιτισμού μας, σε όλα τα επίπεδα (θρησκευτικό, κοινωνικό, πολιτικό, φιλοσοφικό κ.ο.κ.). Που μας οδηγούν όλοι οι ουμανισμοί μας; Σε αμετανόητες επίγειες και αιώνιες μικρότερες ή μεγαλύτερες κολάσεις. Ζούμε στον 21ο αιώνα. Πόσο τυχεροί είμαστε! Πόσα μας δίδαξε ο 20ος αιώνας, ο μόλις προηγούμενος. Δοκιμάσαμε όλων των ειδών τους ουμανισμούς: Νιτσεϊσμό, Παπισμό, Προτεσταντισμό, Σταλινισμό, Κομμουνισμό, Φασισμό, Ναζισμό, Αναρχοκομμουνισμό – τα πάντα όλα. Τι κερδίσαμε; Διακόσια εκατομμύρια νεκρούς, πολέμους, αρρώστιες, πείνα, καπιταλισμό, παγκοσμιοποίηση, ανεργία, απελπισία, αυτοκτονίες, ψυχολογικά προβλήματα, υπαρξιακά κενά, stress, άγχος κλπ*. 

Ποια η λύση για όλα αυτά; Η ορθόδοξη μετάνοια. Ακόμη και με τους πιο καλοπροαίρετους ουμανισμούς, κοινοβουλευτική δημοκρατία κλπ γινόμαστε μόνον εξωτερικά καλύτεροι, ‘’καλοί καγαθοί πολίτες’’ ναι, Άγιοι όχι, καλυτερεύουμε μόνο εξωτερικά, ηθικιστικά. Μέσα μας μένουμε τάφοι κεκονιαμένοι-ευπρεπείς εξωτερικά, γεμάτοι σαπίλα και σκουλήκια δηλαδή,