Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσότομος για τις προγαμιαίες σαρκικές πορνικές σχέσεις

Πορνεία-μοιχεία, ολέθριο πάθος

Αυτό το ολέθριο πάθος πείθει αυτόν που κυριεύθηκε από αυτό, όλα να τα κάνει μέχρι να τον οδηγήσει σ' αυτόν τον πυθμένα του Άδη...Σκέψου ότι από την φιληδονία του ενός υποφέρουν τα κακά όλοι αυτοί, που κατοικούν την πόλη. Όπως ακριβώς δηλαδή, όταν αναφθεί φωτιά κινδυνεύουν και οι γείτονες, αφού η φωτιά κατατρώγει τα πάντα, έτσι και τώρα λοιπόν, η ακολασία του νέου...

Ατιμάζεις τον Θεό

Ο Θεός φρόντισε και για την ανάπαυσή των φυσικών σου ορμών και για την αξιοπρέπειά σου, ώστε και να τα καταπραΰνεις και να αποφεύγεις κάθε ασχημοσύνη χωρίς κανένα κίνδυνο. Εσύ όμως ατιμάζεις εκείνον που δείχνει για σένα τόσο μεγάλη φροντίδα. Διότι, πες μου, αν δεν νομοθετούσε το γάμο, πόση βία δεν θα υφίστασο, πόση κόλαση;

Αιτία και αποτελέσματα

...ποιό το όφελος της ηδονής, όταν γεννά σκουλήκι; όταν γεννάει τον αιώνιο φόβο; όταν γίνεται αιτία αθάνατης τιμωρίας στον δράστη της; Πόσο προτιμότερο είναι το να απομακρύνεις για λίγο τους λογισμούς σου από την επιθυμία και να απολαμβάνεις άνεση για πάντα, παρά για λίγο να αφήσεις τον εαυτό σου να κυριευθεί από τις παράλογες επιθυμίες και να τιμωρήσαι αιώνια;...

Γιατί ατιμάζεις τον γάμο; γιατί αδικείς την σύζυγο; γιατί προσβάλεις το δικό σου μέλος; γιατί καταντροπιάζεις την αξιοπρέπειά σου;

Η τρυφηλή ζωή και η μέθη είναι οι πηγές της πορνείας. Αν δεν χρησιμοποιήσεις την άνεση όπως πρέπει, σου προσθέτει την θλίψη.

Ο Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός για την περιφρόνηση των Αγίων Πατέρων από τους μεταπατερικούς θεολόγους

Ο όσιος Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός (1927-2.12.2013), μεμαρτυρημένης αγιότητος, ησυχαστής, εργάτης της νοεράς προσευχής, με ουράνιες εμπειρίες και θαυμαστό βίο, απεκάλυψε σχετικά σε πνευματικό του παιδί: 

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (1749-14.7.1809)

''Είδα παιδί μου απόψε τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη (1) περίλυπο... κρατούσε στο ένα χέρι το ιερό Πηδάλιο και στο άλλο το Εξομολογητάριο. Μού μίλησε στην ενδιάθετη γλώσσα. Μου είπε: ''πολλές ύβρεις εκτοξεύονται εναντίον μου τα τελευταία χρόνια από μοντέρνους Δεσποτάδες, κοσμικούς, ιερείς και εγκεφαλικούς θεολόγους, επειδή έγραψα αυτά τα γιατρικά της ψυχής. Όμως, όποιος τα βάλει με το Άγιο Πνεύμα, θα αποδοκιμασθεί μετά πατάγου από τον Θεό''.

''Άλλοτε ήρθε ο Απόστολος Ιούδας ο αδελφόθεος''. Μου είπε: ''τι παραξενεύεσθε επειδή βρίζουν και αμφισβητούν τους Πατέρες; Εντός ολίγου χρονικού διαστήματος θα αρχίσουν να αμφισβητούν τα γραπτά τα δικά μας. Θα ακυρώσουν από τις ''ακαδημίες'' τους εμάς τους Αποστόλους... Θα το επιχειρήσουν... Αλλά το πνευμα του Θεού συγκροτεί την Εκκλησία και αυτοί θα έχουν την ίδια κατάληξη που είχαν όλοι οι ομοίοι τους ανά τους αιώνες''. 

Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός (1927-2.12.2013)

Ο Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός για την μεταπατερική θεολογία ως καρπό έπαρσης και φιληδονίας

Ὁ χαρισματοῦχος, ἐργάτης τῆς νοερᾶς προσευχῆς, Γέροντας Ἀναστάσιος Κουδουμιανός (1927-2.12.2013) (1), ὅταν ρωτήθηκε «Γιατί οἱ μεταπατερικοί θέλουν νά καταργήσουν τήν ἐμπειρία τῶν Ἁγίων Πατέρων;», ἀπάντησε: 

''Ἐπειδή θέλουν μιά ἐκκλησιαστική ζωή ἐνήδονη, τρυφηλή, χωρίς ἄσκηση. Θέλουν νά κάνουν τόν τρόπο θεραπείας τοῦ ἀνθρώπου μέσα στό νοσοκομεῖο τῆς Ἐκκλησίας, μιά εὔκολη ἰδεοληψία, μιά νεοπροτεσταντική ἀγαπολογία. Ὅλα νά ἐξαντλοῦνται στό στεῖρο συναίσθημα καί νά μήν ἔχουν ἐπαφή ἀπό τό φωτεινό καρδιακό αἴσθημα. Ἡ ἀγάπη στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι σταυρική. Eἶναι ἐπώδυνη. Κοστίζει. Mετέχεις μέ ἀσκητικό ἀγῶνα καθάρσεως στήν ἄκτιστη χάρη τοῦ Θεοῦ πού εἶναι ἀγάπη καί ἔπειτα τήν ἐκχυλίζεις καί στήν κτίση, ἔλλογη καί ἄλογη. Aὐτοί θέλουν νά μουσουλμανοποιήσουν πρακτικά τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία.Ὅ,τι λένε οἱ μουσουλμάνοι: καλά νά περνᾶμε ἐδῶ, καλά καί στήν ἄλλη ζωή. Ἡδονή ἐδῶ, ἡδονή καί ἐκεῖ. Ὁπότε, δέν θέλουν τούς Πατέρες, γιατί δέν βρίσκουν τίποτα σ’ αὐτούς γιά νά θεμελιώσουν τίς νεοπροτεσταντικές ἀπόψεις τους. Θέλουν ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, φιλοσόφους, στοχαστές κ.λ.π. πού νά ἐπιχειρηματολογοῦν μέ τό ἔμβλημα τῆς ἀγάπης (δικαιολογώντας) τήν πεπτωκυΐα κατάστασή τους... Tούς εἶναι δηλαδή ἀνυπέρβλητο σκάνδαλο ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλά, ἐπειδή φοβοῦνται νά τά βάλλουν ἀπευθείας μέ τόν Ἐσταυρωμένο, πετροβολοῦν τήν σταύρωση ὡς μοναδική ὁδό σωτηρίας...''

Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός (1927-2013)

Και συνεχίζει ο Γέροντας Αναστάσιος: ''Ονομάζω ανεπιφύλακτα τους μεταπατερικούς ''θεολόγους'' συγκεκαλυμμένους μουσουλμανους, όσο και αν φαίνεται βαρύς ο χαρακτηρισμός. Έχουν να επιδείξουν τα δυο χαρακτηριστικά της μουσουλμανικής θρησκείας: την αχαλίνωτη ηδονή των αισθήσεων, την οποία βάπτισαν αναστάσιμη χαρά της

Ο ατρόμητος Εθνομάρτυρας Κυδωνιών Γρηγόριος (+3.10.1922), Ε' μέρος και τελευταίο

Στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Σαμπρή πασάς έδωσε διαταγή να πάνε τον Μητροπολίτη και τους παπάδες, μαζί με τους ψαλτάδες, στο νοσοκομείο κ' εκεί να τους φυλακώσουνε. Εκεί μέσα ήταν από πριν κλεισμένοι και κάμποσοι λαϊκοί. Ένας απ' αυτούς γλύτωσε, αφού έκανε αιχμάλωτος δυο χρόνια μέσα στην Ανατολή, και ζή ως τα σήμερα. Αυτός μου εξιστόρησε τα μαρτύρια που γράφω παρακάτω:

Οι μελλοθάνατοι, έχοντας στην μέση τον δεσπότη, κάνανε προσευχή όλη τη νύχτα. Στην εκκλησία του νοσοκομείου ψάλανε τον Παρακλητικό Κανόνα της Παναγίας, και κάνανε και την λειτουργία του Αγίου Κυριακού του Αναχωρητού, και κατά συγκινητική συγκυρία, του ιερομάρτυρος Γρηγορίου επισκόπου Μεγάλης Αρμενίας. Με δάκρυα στα μάτια κοινωνήσανε τα άχραντα μυστήρια από το χέρι του μητροπολίτη και συγχωρεθήκανε. Έτσι ετοιμαστήκανε για το μεγάλο ταξίδι.

ο ιερομάρτυρας Μητροπολίτης Κυδωνιών Γρηγόριος

Ύστερ' από τέσσερες μέρες, τους βγάλανε μισοπεθαμένους από το νοσοκομείο και τους βάλανε μπροστά Τούρκοι στρατιώτες και κάμποσοι τσέτες (αντάρτες), που ήταν καβάλα στ' άλογα και με ουρλιάσματα και μουγκρίσματα τους φοβερίζανε για να τρέχουνε, ενώ δεν είχανε δυνάμεις μήτε να περπατήξουν. Όλοι τους ήτανε σαν λείψανα, μα ο μητροπολίτης Γρηγόριος είχε γίνει ολότελα αγνώριστος από τις στερήσεις κι' από τα βάσανα. Τα χείλια του ήτανε κάτασπρα και καίγανε από τον πυρετό. Η καρτερική όψη του φανέρωνε το μαρτύριο του. Τα ποδάρια του ήτανε πρησμένα και τάσερνε με δυσκολία, τα ράσα του σκισμένα, τα γένεια και τα μαλλιά του ανακατεμένα κι' άγρια. Η έμορφη και μεγαλόπρεπη φυσιογνωμία του, που τον έκανε άλλη φορά να φαίνεται σαν λιοντάρι, τώρα είχε μαραθεί ολότελα, σαν να ξεχώθηκε από τον τάφο. Οι τούρκοι τον βρίζανε ολοένα, τον βλασφημούσανε, τον περιπαίζανε, τον χτυπούσανε, πότε με το κοντάκι, πότε με το θηκάρι της ξιφολόγχης και ξεκαρδιζόντανε από τα γέλια. Ο μακάριος μάρτυρας, σαν αναίσθητος σε όσα του κάνανε, είχε σηκωμένα τα μάτια του στον ουρανό και το κατάξερο στόμα του έλεγε προσευχές. 

Οι Άγιοι Πορφύριος και Παΐσιος και οι Γέροντες: Αναστάσιος Κουδουμιανός, Εφραίμ Φιλοθεΐτης (Αριζόνα) και Αθανάσιος Μυτηλιναίος για τις παρά φύσιν σχέσεις και την ομοφυλοφιλία.

Σημείωνε σχετικά (1) ο Άγιος Πορφύριος (ο Καυσοκαλυβίτης) ότι οι παρά φύσιν σχέσεις των γονέων (πρωκτικός και στοματικός έρωτας) επειδή είναι ομοφυλοφιλικές (συνειδητά ή ασυνείδητα) διαστροφές αλλοιώνουν το D.N.A. των γεννητόρων και προκαλούν πολλές φορές την γέννηση παιδιών με ροπή προς την έκφυλη σεξουαλική ζωή (ομοφυλόφιλη ή ετεροφυλόφιλη). Τούτο διότι οι γενετήσιες σεξουαλικές ανδρόγυνες σχέσεις όταν για ‘’ποικιλία’’ ερωτικής απόλαυσης παρεκτρέπονται σε παρά φύσιν ανώμαλες σαρκικές σχέσεις εκφυλίζουν την κυτταρική μνήμη του D.N.A. των δυο γονέων. Εξού το Αγιοπατερικό χωρίο: ‘’αμαρτίαι γονέων παιδεύουσιν τέκνα’’, πασίγνωστη αγιογραφική ρήση. 

Ομοίως, όπως πληροφορούμαστε από ζεύγη Αθηναίων, που είχαν επισκεφτεί τον σύγχρονο μεγάλο όσιο Γέροντα Αναστάσιο (της Ιεράς Μονής Κουδουμά 1925-2013 μ.Χ.) παρόμοιες ήταν και οι δικές του τοποθετήσεις. 

Μάλιστα, ο όσιος Γέροντας Αναστάσιος έλεγε: ό,τι ο σκοπός του γάμου είναι να διασώσει το κατά φύσιν και να οδηγήσει στο υπέρ φύσιν, δηλαδή στην θέωση. Όταν (ο γάμος) παρεκτρέπεται στο παρά φύσιν όχι απλώς δεν έχει όφελος (πνευματικό) αλλά αποδεικνύεται και πολλαπλώς επιζήμιος γιατί συγκαλύπτει την διαστροφή κάτω από τον φυσιολογικό μανδύα (του γάμου) και μας ταυτίζει με τον διεστραμμένο δαίμονα, γεγονός που έχει επιπτώσεις τόσο στην ψυχική αρμονία των συζύγων όσο και στην γενετική τους συνέχεια (τα τέκνα τους, τους απογόνους τους). Αυτές οι αμαρτίες μάς υποβιβάζουν χαμηλότερα και από τα επίπεδα των ζώων τα οποία έχουν σιδηρούς φραγμούς που διέπουν την λειτουργία του γενετήσιου ενστίκτου και ουδέποτέ εκτρέπονται στο παρά φύσιν. 

Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός

 Ο σύγχρονος Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα (ο Φιλοθεΐτης) υποστηρίζει και εκείνος, όπως και ο προαναφερθής Γέροντας Αναστάσιος, ό,τι η ιταμή (ιταμός=αυθάδης, θρασύς, αναιδής) διακύβευση (=διακινδύνευση) της Θεοσύστατης ανθρωπολογίας (ανθρώπινης οντολογίας) και φυσιολογίας θα αποτελέσει την αιτία του επερχόμενου Γ’ παγκοσμίου πολέμου. 

Η θέση των Αγίων: Πορφυρίου και Παϊσίου και Γέροντος Αθανασίου Μυτηλιναίου για τις προγαμιαίες σχέσεις

Αναφορικά με τις προγαμιαίες σχέσεις και τις σαρκικές αμαρτίες, έλεγε ο Άγιος Πορφύριος σε μια μητέρα: 

''Να προσέχεις και να προσεύχεσαι, τα παιδιά σου να μη πέσουν στην σαρκική αμαρτία. Βέβαια και με τον λογισμό αμαρτάνει κανείς, αλλά ελαφρότερα, ενώ με την σαρκική συνεύρεση πολύ βαρύτερα, γιατί μ' αυτήν γίνονται βαθειές αλλαγές και ζημιές στην ψυχή''. (1) 

 Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης έλεγε σχετικά με την αγνότητα και τις προγαμιαίες σχέσεις: 

''Ήρθαν δυό-τρεις φοιτήτριες σήμερα και μου είπαν: «Γέροντα, κάντε προσευχή να περάσουμε στις εξετάσεις». Και εγώ τις είπα: «Θα ευχηθώ να περάσετε στις εξετάσεις της αγνότητος. Αυτό είναι το πιο βασικό. Όλα τα άλλα βολεύονται μετά». Καλά δεν τις είπα; Ναι, είναι μεγάλο πράγμα να βλέπης στα πρόσωπα των νέων σήμερα την σεμνότητα, την αγνότητα! Πολύ μεγάλο πράγμα!

Έρχονται μερικές κοπέλες οι καημένες τραυματισμένες. Ζουν άτακτα με νέους, δεν καταλαβαίνουν πως ο σκοπός τους δεν είναι καθαρός και σακατεύονται. «Τι να κάνω, Πάτερ;» με ρωτούν. «Ο ταβερνιάρης, τις λέω, έχει φίλο τον μπεκρή, αλλά γαμπρό δεν τον κάνει στην κόρη του. Να σταματήσετε τις σχέσεις. Αν σας αγαπούν πραγματικά, θα το εκτιμήσουν. Αν σας αφήσουν, σημαίνει ότι δεν σας αγαπούν και θα κερδίσετε χρόνο»''. (2)

Ο ατρόμητος Εθνομάρτυρας Κυδωνιών Γρηγόριος (+3.10.1922), Δ' μέρος

Ύστερ' από τον λίγο ήλιο, που έλαμψε στην Μικρά Ασία, μαύρισε πάλι ο ουρανός. Κακά μαντάτα ερχόντανε από το μέτωπο, πως ο στρατός μας έκανε υποχώρηση.

Φόβος και τρόμος έπιασε τους δυστυχισμένους Χριστιανούς. Ο αρμοστής Στεργιάδης, παλιάνθρωπος χειρότερος από τους Τούρκους, αφού βασάνισε τους Μικρασιάτες Χριστιανούς, μη λογαριάζοντας μήτε αρχιερέα, μήτε Πατριάρχη, έστειλε ένα ''κρυπτογράφημα'' στους αντιπροσώπους της αρμοστείας να φροντίσουν να συσκευάσουν τα αρχεία όλες οι υπηρεσίες και να είναι έτοιμοι να φύγουν σε πρώτη διαταγή, χωρίς να μάθει ο λαός τίποτα. Ο προκομμένος αυτός τύραννος, παρουσιάσθηκε άξαφνα και χάθηκε άξαφνα, χωρίς να μάθει ο κόσμος από που κρατούσε η σκούφια του και γιατί του δόθηκε τόση εξουσία, ενώ ήταν ένας μισότρελλος και κακός άνθρωπος, εχθρός του Ελληνισμού! Η πρόστυχη αυτή ενεργειά του στάθηκε άξια για το σιχαμερό υποκειμενό του. 

 

Όπως και να είναι, η ελληνική κυβέρνηση είχε πάρει απόφαση να αφήσει την Μικρά Ασία στα χέρια του Τούρκου, ύστερα από το σπάσιμο του μετώπου. Στο Αϊβαλί οι δημόσιες υπηρεσίες κι η χωροφυλακή μαζέψανε τα αρχεία τους και φύγανε στην Μυτιλήνη, παρατώντας την πολιτεία στην τύχη της. 

 

 

Ο πολύπαθος μητροπολίτης απόμεινε μοναχός, με το τρομαγμένο ποίμνιό του, που περίμενε από αυτόν την σωτηρία του. Τι μπορούσε να κάνει όμως; Οι Τούρκοι κατεβαίνανε σαν ανήμερα θηρία. Ο μητροπολίτης Γρηγόριος έκανε ό,τι μπορούσε για να δώσει θάρρος στους χριστιανούς. Αυτός κ' οι δημογέροντες πήρανε απόφαση να μείνουνε στην πολιτεία όλοι οι Αϊβαλιώτες. 

 

Οι πρώτοι Τούρκοι μπήκανε στο Αϊβαλί στις 29 Αυγούστου, ανήμερα του Προδρόμου, κ' ήτανε τσέτες, δηλαδή αντάρτες, του σχοινιού και του παλουκιού. Από την ημέρα ετούτη αρχίσανε τα πιο μεγάλα βάσανα του Αϊβαλιού, που ήτανε και τα τελευταία, γιατί δεν είχε πιά άλλα να προσφέρει, επειδή έσβησε για πάντα από το πρόσωπο της γης, δίχως να αναστηθεί πια ''η ωραία Παρθένος της Αιολίδος''. Στις 9 Σεπτεμβρίου έφταξε ο τουρκικός στρατός με αυτοκίνητα και καβαλαρία. Οι Τούρκοι ήταν εξαγριωμένοι κι ανήσυχοι, γιατί είχανε πληροφορίες, πως η πολιτεία ήτανε ένα κάστρο γεμάτο τουφέκια και σπαθιά.