Άγιος νεο-Ιερομάρτυς Φιλούμενος ο Αγιοταφίτης ο εκ Κύπρου +29.11.1979

Τη σήμερον εορτάζουμε πανηγυρικά και ευφρόσυνα την ιερή μνήμη του νεο-ιερομάρτυρος Αγίου Φιλουμένου του Αγιοταφίτη εκ Κύπρου.
Το στολίδι της Αγιοταφικής αδελφότητας που έζησε νηπτικά και ασκητικά εν τω κόσμω στην Αγία Σιών και ανεδείχθη όντως όσιος Γέροντας και κατόπιν και Μάρτυρας της Αγίας μας Πίστεως.
Τι να πεις και τι να γράψεις για τον αδαμάντινο Άγιο Φιλούμενο;
Για τη νήψη και τη νοερά προσευχή του που ζώντας ακόμα επιτελούσε θαύματα;
Για την αγάπη του στο πλάσμα του Θεού που παρά τις απειλές να τον σκοτώσουν νουθετούσε εβραίους και μουσουλμάνους με πατρική στοργή;
Για την ταπείνωση του που μουρμούριζε συνέχεια πως θα σωθώ;
Για την σταθερότητα και υπακοή του στην Αγιοταφική αδελφότητα που όπου τον έστειλε πήγε με το ''να είναι ευλογημένο''. Μια υπακοή που άσκησε εώς θανάτου;
Για τους άγιους λογισμούς της διανοίας και καρδίας του που προδίδονταν από την πάνσεμνη και αγιαστική ζωή του;

Το μίσος των δολοφόνων του, φανατικών ραβίνων εβραίων, πνίγηκε στα πελάγη της απέραντης εν Χριστώ αγάπης μιμούμενος τον Πρώτο και Έναν της όντως Αγάπης τον Κύριο μας.

Που τώρα τα αίματα, που τώρα οι δαιμονικές κραυγές των δολοφόνων, που τώρα η κακία τους, που τώρα ο θόρυβος και οι παμπόνηροι σχεδιασμοί τους να εξουδετερώσουν τον Γέροντα;

Πέρασαν, έφυγαν και ανέτειλε, από την πρώτη κιόλα στιγμή, το φως εκ του Φωτός, με πρώτο σημάδι την ακαμψία του, δεύτερο ότι ο ίδιος κίνησε τα μέλη του για να τον ντύσουν οι πατέρες για την κηδεία του και μετά πόσα και πόσα ακόμη...

Όποιος γνώρισε τον εαυτό του, σε αυτόν δίνεται η γνώσις όλων των πραγμάτων...Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

...Όποιος γνώρισε τον ευατό του, σε αυτόν δίνεται η γνώσις όλων των πραγμάτων. Διότι το να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του, αυτό αποτελεί την τελειότητα της γνώσεως όλων των πραγμάτων. Με την υποταγή της ψυχής σου, θα υποταχθούν σε σένα τα πάντα. Τον καιρό κατά τον οποίο βασιλεύει η ταπείνωσις στην πολιτεία σου, υποτάσσεται σε σένα η ψυχή σου και με αυτήν θα υποταχθούν σε σένα τα πάντα. Διότι γεννιέται από τον Θεό στην καρδιά η ειρήνη. Όσο όμως βρίσκεσαι εκτός αυτής της ειρήνης, όχι μόνο από τα πάθη, αλλά και από τα διάφορα περιστατικά θα καταδιωχθείς. 

 

 

Ένας δεκανέας καταδρομέας που στάθηκε στο ύψος Αξιωματικού Καταδρομέα και παραπάνω...

Δεκανέας καταδρομέας Νικόλαος Γεωργαντάς, που υπηρετεί στην Δ' Μοίρα Καταδρομών, δήλωσε μετά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2019:

''Σήμερα 28η Οκτωβρίου 2019, εγώ ο Δεκανέας Νικόλαος Γεωργαντάς, που υπηρετώ στις Ειδικές Δυνάμεις στην Δ Μοίρα Καταδρομών στην παρέλαση που έλαβε χώρα στην Θεσσαλονίκη, αναφώνησα δυνατά το Μακεδονία Ξακουστή, υπακούοντας στην ελληνική μου συνείδηση που δεν ανέχτηκε όχι μόνον την παράδοση του ονόματος Μακεδονία αλλά και τον εξαναγκασμό μου ως στρατιώτη να υπογράψω οτι δεν θα φωνάξω ούτε εγω ούτε και οι υπόλοιποι στρατιώτες κάποιο σύνθημα στην διάρκεια της παρελάσεως.

Οφείλω να πω δε, οτι έπραξα αυτοβούλως και όχι με εντολή κάποιου προσώπου η οργάνωσης.
Κατατάχθηκα στον ελληνικό στρατό για να τιμώ και να προστατεύω την Ελλάδα. Κατατάχθηκα στον στρατό για τιμήσω ακόμη την μνήμη του νεκρού πια πατέρα μου που την υπηρέτησε κι αυτός ως αλεξιπτωτιστής.
Μεγάλωσα με τις σκληρές αναμνήσεις του παππού μου που πολέμησε στον Β Παγκόσμιο πόλεμο.
Τιμώ και σέβομαι τους ανωτέρους μου και τον στρατό, όμως περισσότερο και πάνω απο όλα τιμώ και σέβομαι την πατρίδα μου και αυτούς που έπεσαν στις μάχες για να μπορούμε σήμερα να είμαστε ελεύθεροι''.

*** 

Ο Διοικητής της Δ΄ Μοίρας Καταδρομών επέβαλε 20 ημέρες φυλακή στους στρατιώτες καταδρομείς που αναφώνησαν το Μακεδονία Ξακουστή στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.
Ο εν λόγω διοικητής ζήτησε εκ των προτέρων απο τους παρελάσαντες να δηλώσουν εγγράφως οτι δεν θα αναφωνήσουν συνθήματα ή πατριωτικά εμβατήρια. Στην συνέχεια και όταν αναφώνησαν τιμώρησε οκτώ στρατιώτες με 20ημερη Φυλακή ενώ ένας από αυτούς έδωσε την παραίτηση του. Πρόκειται για τον Δεκανέα Νικόλαο Γεωργαντά.(πηγή)

*** 

Η Μακεδονία μας είναι ξακουστή, θέλετε, δεν θέλετε...

Από συστάσεώς του το ''ελληνικό'' κράτος, το 1832, ήδη υπό την ασφυκτική δημοσιονομική πορεία του επιβαρυνόμενο από τα δυο δάνεια της Αγγλίας ήταν εξαρτημένο από αυτήν και το σιωνιστικό λόμπυ που την ήλεγχε.

Αυτοί οδήγησαν σε δίκη τον ελευθερωτή της Ελλάδος Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Ποιός ήταν ο εισαγγελέας στο δικαστήριο;

Ούτε Έλληνας ήταν, ούτε Βαυαρός ως λογικά θα έπρεπε.

Αλλά ήταν Άγγλος, ο Mason, ο Edward Mason (1799-1873).

Το ίδιο κράτος, από τότε, στέκεται απέναντι σε όσους υπηρετούν με αυτοθυσία και ανιδιοτέλεια το Γένος και Έθνος μας.

Και να το τελευταίο κρούσμα.
Το άθλιο αυτό κράτος οδηγεί στο στρατοδικείο τον Εμμανουήλ Μπούχλη, που είχε τραβήξει με το κινητό του την πτώση του με αλεξίπτωτο καθώς τραγουδούσε το ''Μακεδονία Ξακουστή''. Το στρατοδικείο έχει οριστεί για τις 5 Νοεμβρίου, 8 μήνες περίπου μετά την απόλυση του από τις τάξεις του Ελληνικού στρατού. 

Το κατηγορητήριο; Ασφαλώς προσχηματικό...: ''...στο κλητήριο αναφέρεται ότι δικάζεται για το γεγονός ότι κρατούσε κινητό και τραβούσε βίντεο, για ζήτημα της σωματικής ακεραιτότητας των υπολοίπων στρατιωτών και για εθνικό ζήτημα καθώς φαίνεται στρατιωτικό υλικό και περιοχή που μπορούν να δουν και να πάρουν άλλες χώρες...''(πηγή)

Εμμανουήλ Μπούχλης

Γυναῖκες Ἠπειρώτισσες μέσα στά χιόνια πᾶνε...

Γυναῖκες Ἠπειρώτισσες μέσα στά χιόνια πᾶνε

κι ὀβίδες κουβαλᾶνε

Γυναῖκες Ἠπειρώτισσες, ξαφνιάσματα τῆς φύσης

Ἐχθρέ, γιατί δέ ρώτησες ποιόν πᾶς νά κατακτήσεις;

Γιαννιώτισσες, Σουλιώτισσες, ξαφνιάσματα τῆς φύσης

Ἐχθρέ, γιατί δέ ρώτησες ποιόν πᾶς νά κατακτήσεις;


Γυναῖκες ἀπ’ τά σύνορα, κόρες, γριές, κυράδες

Φωτιά μέσ’ τούς βοριάδες,

Οι Ατίμητοι νεκροί μας ήρωες του Έπους 1940-41.

Το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940 άρχισε να γράφεται το θρυλικό Έπος του 1940-41.

Νέα παληκάρια, με μια εικονίτσα της Παναγίας στην τσέπη του στήθους, με την ευχή της μάνας, με τις ευχές όλων των Ελλήνων σπεύδουν να καταταγούν.

Πολλές σειρές φαντάρων είχαν καταταγεί ήδη, λίγους μήνες και εβδομάδες πριν, όταν ένα άριστο σχέδιο επιστράτευσης του Ελληνικού Στρατηγείου με εντολή του τότε πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά λάμβανε με αρτιότητα και αποτελεσματικότητα την πλήρη και επιτυχή εφαρμογή του.

Οι Ιταλοί επιτέθηκαν ήδη από της 4ης πρωϊνής της 28ης Οκτωβρίου χωρίς να σεβαστούν ούτε το τελεσίγραφο που οι ίδιοι όρισαν. Ανανδρεία, αλαζονεία, ιταμότητα την οποία βρήκαν μπροστά τους...

Κατά την έναρξη των επιχειρήσεων, την πρωΐα της 28ης Οκτωβρίου 1940, οι Ιταλοί στρατηγοί, αφού -προφανώς είπιαν τον πρώτο καφέ τους- έδωσαν ραντεβού ο ένας στον άλλο ό,τι τον επόμενο, κατά τις 12.00 θα τον πιούν με θέα την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα...

Λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο...και ο ξενοδόχος δεν είχε δείξει ακόμη τι περιποίηση αναμένει τον επιβουλέα του...

Οι ιαχές ''Αέρα'' έφθασαν από την ορεινή Πίνδο ως το Τεπελένι, την Κορυτσά, το Αργυρόκαστρο, την Πρεμετή, το Λεσκοβίκι. Άλλο λίγο και θα τους πετάγαμε στην θάλασσα του Ιονίου και τους Ιταλούς και τους συνεργάτες τους Αλβανούς και Τσάμηδες.

 

Κεντρικό Γκόλικο, Ύψωμα 1615, απέναντι από τον Αυχένα της Μετζγκοράνης.
Τα χιόνια άρχισαν να λιώνουν, αποκαλύπτοντας τους νεκρούς μαχητές.
(Από τη συλλογή του Πέτρου Αρτάνη) (πηγή)

'' Ή ταν ή επί τας''

Οι Ιταλοί σάστισαν μπρός στην αντεπίθεση που εφάρμοσε ο Μέραρχος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, μπρός στην άμυνα των συνοριο-φυλακίων που είχε οργανώσει ο

''Έλληνες και Τούρκοι'' του Φώτη Κόντογλου

του Φώτη Κόντογλου

Τον καιρό που φανερωθήκανε οι Τούρκοι στη Μικρά Ασία ήτανε μια μικρή φυλή. Για να πληθύνουνε πιάσανε και αλλαξοπιστούσανε τους ντόπιους, που οι περισσότεροι ήτανε Έλληνες. Μ’ αυτόν τον διαβολικό τρόπο, που λένε πως τον σοφίστηκε ένα ιμάμης, γινήκανε ένα μεγάλο έθνος. Αλλά αυτός ο τεχνητός τρόπος για να πληθαίνουνε έπαψε κάποτε και πιάσανε πάλι να λιγοστεύουνε. Ο Γερμανός καθηγητής Krumbacher γράφει πως όσον καιρό η Τουρκία θρεφότανε από τους λαούς που είχε σκλαβώσει κι από τα πλούτη που ήτανε μαζεμένα επί αιώνες, μεγάλωνε και δυνάμωνε, ως που έγινε ο φόβος της Ευρώπης. Αλλά σαν περάσανε πια εκείνα τα ευτυχισμένα χρόνια άρχισε να πίνει το δικό της αίμα, που δεν μπαίνει στη θέση του με τίποτα.

 
Μ’ όλο που είχανε χαρέμια με πολλές γυναίκες και μ’ όλο που ήταν αφέντες σ’ αυτή τη χώρα, ολοένα κατρακυλούσανε, αντί να πάνε μπροστά, Σ’ αυτό συνέργησε πολύ η αδιάκοπη και πολύχρονη στρατολογία, μα περισσότερο η παρά φύση ασωτεία κι ο εκφυλισμός ήταν η αιτία που αραίωνε ολοένα ο τούρκικος πληθυσμός, βάλε και την κακή διοίκηση, μ’ όλο που την ίδια διοίκηση είχανε και οι Έλληνες ραγιάδες και μάλιστα πολύ χειρότερη.

 
Ο Έλληνας αντέχει πολύ περισσότερο από τον Τούρκο, γιατί έχει περισσότερη ζωή μέσα του κι η εξυπνάδα του τον δυναμώνει, το πνεύμα του τον στερεώνει, η εργατικότητά του κάνει τη ζωή του πιο ευχάριστη κι αυτόν ανοιχτόκαρδο και αισιόδοξο. Ενώ ο Τούρκος έχει πολλά καλά, είναι καλοκάγαθος, απλοϊκός και φιλόξενος, σαν δεν τον έχει πιάσει ο φανατισμός, που τον κάνει από πρόβατο θεριό, αλλά είναι βαρύς και αδιάφορος, δεν αγαπά τη δουλειά, δεν έχει το κέφι που έχει ο Έλληνας, κι αυτή η φυσική νωθρότητά του χειροτερεύει από την πίστη που έχει στο «κισμέτ», στο γραφτό κι έτσι κι η λίγη δραστηριότητά του χάνεται ολότελα.