Λέει ένα λαϊκό σύγχρονο πανέμορφο
τραγουδάκι, δεν θυμάμαι τον τραγουδιστή του, συγχωρείστε με: ‘’Ο έρωτας με
έρωτα περνάει…’’ Σοφό και θεόπνευστο το άσμα.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
(347-407 μ.Χ.) λέει το ίδιο πράγμα με τα ίδια, σχεδόν, λόγια: ‘’ο Έρωτας νικιέται από έρωτα…’’ και
εννοεί ολοφάνερα ο Θεόπνευστος Άγιος μας ότι όλοι οι ανθρώπινοι έρωτες
ξεπερνιούνται μόνον από τον έρωτα προς τον Θεό. Δηλαδή τον Θεάνθρωπο
Χριστό μας.
Συγχωρείστε με, να διασαφηνίσω
λίγο τα λεγόμενα βασιζόμενος στην ορθόδοξη Θεόπνευστη Αγιοπατερική παράδοση,
δηλαδή στην Θεόπνευστη πείρα των Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, ίδια,
σταθερή, απαράλαχτη εδώ και 2.000 χρόνια. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι
είμαστε όλες τις εποχές -μετά την πτώση μας- οι ίδιοι, με τα ίδια αμαρτωλά πάθη
και αδυναμίες. Η μοναδική μας εξέλιξη είναι μόνον τεχνολογική και αυτό το
επιβεβαιώνει περίτρανα η ιστορική πραγματικότητα και η καθημερινή μας πείρα.
Για παράδειγμα πολεμάμε μεταξύ
μας για τους ίδιους λόγους εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πάνω στη Γη μας μόνο
που συνεχώς βελτιώνουμε τεχνολογικά τα πολεμικά μας εργαλεία (από πέτρες, τόξα,
βέλη μέχρι πυρηνικές βόμβες).
Όλοι μας, μεταπτωτικά, έχουμε,
ζούμε, βιώνουμε τρεις μορφές αγάπης:
Α. την συγγενική ή του
αίματος, δηλαδή την αγάπη μεταξύ συγγενών (αδελφών, γονιών προς τα παιδιά
τους, παιδιών προς τους γονείς κλπ). Είναι ολοφάνερο στον κοινό μέσο νου ότι
αυτή η μορφή αγάπης είναι φυσική και αναμάρτητη και αγνή και την διαθέτουμε από
ένστικτο όλοι μας, όπως και τα περισσότερα ζώα (πλην εξαιρέσεων-φίδια-χελώνες
κλπ).
Β. η συναισθηματική ή χρησιμοθηρική
ή συμφεροντολογική. Είναι ολοφάνερα χρησιμοθηρική και συμφεροντολογική
γιατί έχει σαν βάση την ικανοποίηση από κοινού των μεταπτωτικών αμαρτωλών μας
παθών (φιληδονίας, φιλαργυρίας, φιλοδοξίας, κακίας, μοχθηρίας, εκδίκησης,
μνησικακίας, ζήλειας κλπ) όπως και μεταπτωτικών συμβατικών αναγκών όπως:
πείνα, δίψα, αρρώστιες ψυχοσωματικές, φτώχεια, σωματικό θάνατο κλπ.
Για παράδειγμα τα μέλη μιας
κοινής φιλικής παρέας, ενός επαγγελματικού κοινού συνόλου, μιας γειτονιάς, ενός
δήμου, ενός πολιτικού κόμματος, μιας εταιρείας, ενός έθνους, ενός κράτους, μιας
κυβερνητικής ή πολιτικής ομάδας, ενός στρατιωτικού σώματος, μιας αθλητικής
επαγγελματικής ή ερασιτεχνικής ομάδας κλπ. Σε όλα αυτά τα κοινωνικά ομαδικά
συστήματα, θεσμούς, δομές, χρησιμοποιούνται από κοινού νόμιμα ή παράνομα,
θεμιτά ή αθέμιτα μέσα ικανοποίησης των διαφόρων κοινών συμφερόντων εις βάρος
πάντοτε μιας αντίστοιχης κοινωνικής ομάδας με τα ίδια συμφέροντα και ανάγκες
αλλά ‘’αντίπαλης’’, ‘’διάφορης’’, ξένης από τη δικιά μας. Μας είναι γνωστό ότι
ο ίδιος θεμιτός ή όχι -νόμιμος ή όχι- ανταγωνισμός υφίσταται σε διαπροσωπικό
επίπεδο σχέσεων. Ανταγωνιζόμαστε σε διαπροσωπικό επίπεδο για ένα πιάτο φαΐ, μια
θέση εργασίας, έναν ερωτικό σύντροφο, αναγνώριση, φιλοδοξία, προβολή κ.ο.κ.

Γ. η φιλήδονη ή ερωτική
ή σεξουαλική αγάπη. Βασίζεται στο μεταπτωτικό ζωώδες γενετήσιο
ένστικτο, συνδυάζεται πάντοτε με κτητικότητα και εγωισμό και εκδηλώνεται με
φυσική μεταπτωτική ετερόφυλη σεξουαλικότητα ή με την διεστραμμένη, παθολογική,
ψυχοσωματική, ομοφυλοφιλική σεξουαλικότητα. Μοιάζει και συνδυάζεται πάντοτε
με την συναισθηματική, συμφεροντολογική, χρησιμοθηρική